تاریخ حقوق بشر در غرب (بخش آخر)

 پروفسور حمید مولانا
چه رابطه ای میان انسان های مصنوعی و مسئله حقوق بشر وجود دارد؟ دکتر «پی دبلیو سینگر» از بنگاه تحقیقاتی بروکینگز واشنگتن و مؤلف کتاب «سیم کشی برای جنگ» اظهار می دارد که سهامداران، سازمان ها و شرکت ها در 50درصد از کل معاملاتی که امروزه در بورس نیویورک انجام می شود نقشی ندارند و این معاملات با تصمیم و حتی تأیید ماشین های روباتیک تجاری و کامپیوترها انجام می گیرد. دکتر سینگر در ادامه این سؤال را مطرح می کند که در وضع کنونی تصمیم گیری جنگ ها در کنترل و اراده انسان های حقیقی است یا در اختیار انسان های مصنوعی (روبات ها)؟ (مصاحبه پروفسور فیلیپ آلستون و دکتر پی دبلیو سینگر با شبکه تلویزیونی الجزیره، 9آذر 1389ــ 30 نوامبر 2010)
به خاطر توسعه اینگونه تکنولوژی هاست که جرج سوروس، میلیاردر لیبرال مجارستانی الاصل در آمریکا، تصمیم گرفته است یکصد میلیون دلار از ثروت خود را برای اشاعه ارزش های حقوق بشر در غرب تقدیم سازمان «دیدبان حقوق بشر» کند. «بنیاد دفاع از دموکراسی ها» که به سوروس تعلق دارد میلیون ها دلار به انقلاب های به اصطلاح مخملی اروپای شرقی و قفقاز کمک کرده است (مجله نیشن، 4 اکتبر2010).
سال هاست که از گسترش سیاست اسلام ستیزی دولتمردان و گروه های نژادپرست و ارتجاعی کشورهای اروپایی مانند اسکاندیناوی (نروژ، دانمارک و سوئد)، فرانسه، انگلیس، آلمان، ایتالیا، سوئیس و همچنین ایالات متحده می گذرد. پس از سقوط شوروی و جریان 11سپتامبر 2001 در آمریکا بر شدت و ابعاد این مسئله تحت لوای عناوینی چون «مبارزه با تروریسم»، حفظ امنیت و هویت ملی»، جلوگیری از «مهاجرت نامشروع» و «پاسداری از ارزش های سکولاریسم» (غیردینی) افزوده شده است. در گزارش 43 صفحه ای چند ماه قبل گروه «مرکز غیرحزبی سیاستگذاری» مرکب از فرماندار سابق ایالت نیوجرسی و یک عضو سابق کنگره آمریکا آمده است «خطری که اکنون آمریکا را تهدید می کند با خطری که در سپتامبر 2010 وجود داشت تفاوت دارد.» طبق این گزارش خطر جدید از طرف مهاجران و مسلمانان داخلی آمریکا است (واشنگتن پست، 11سپتامبر 2010).
در سال گذشته که دکتر احمدی نژاد در مجمع سازمان ملل متحد ضمن سخنرانی خود اسلام ستیزی را محکوم کرد، روزنامه نیویورک تایمز (شاید بدون اینکه حتی خود سردبیران آن ملتفت شوند) گزارش مفصلی درباره تبعیض مذهبی و اسلام ستیزی در محیط های کاری منتشر کرد. طبق این گزارش آژانس های کار و اشتغال «گزارشات اسف باری از انواع تبعیض مذهبی و نژادی و کشمکش با مسلمانان» جمع آوری کرده اند (نیویورک تایمز 24 سپتامبر 2010)
مقاله «گری یونگ» نویسنده و روزنامه نگار آمریکایی در مجله نیشن (11 اکتبر 2010) درباره اسلام ستیزی در آمریکا و اروپا گواهی آشکار بر این مدعاست. طبق نوشته یونگ «صرف نظر از آنچه درباره جرج دبلیو بوش گفته می شود او (بوش) به مسلمانانی که می کشت احترام می گذاشت؛ حتی موقعی که آنها (مسلمانان) را به شلاق می بست و آن ها را شکنجه می داد هم برای دین و مذهب آنها احترام قائل می شد و می گفت مذهب مسلمانان بر پایه صلح و دوستی است، درست برعکس آنچه در القاعده و دیگران هست.» یونگ می افزاید: «بوش از دین مسلمانان نفرت نداشت، او فقط از طریق تسخیر عراق مسلمانان را با اظهاردوستی به کام مرگ فرستاد.»
بوش باید دورویی خود را در برابر مردم آمریکا حفظ می کرد به همین جهت تا موقعی که مسلمانان عراق را بمباران می کرد، نیازی نمی دید که در داخل آمریکا از مسلمانان و اسلام انتقاد کند ولی سیاست و عمل او بیش از هر چیز بوی اسلام ستیزی می داد. پس از واقعه 11 سپتامبر 2001 دولت او بیش از 1200 مسلمان مقیم آمریکا را بازداشت کرده و به زندان انداخت؛ 19 هزار نفر مسلمان از سوی پلیس تلویحا مجبور به مصاحبه و بازجویی شدند و بیش از 82 هزار نفر مسلمان برای نام نویسی به منظور تشخیص هویت به سازمان های امنیتی فراخوانده شدند. نکته جالب توجه اینجاست که در پایان تمام تحقیقات، پلیس آمریکا نتوانست حتی یک نفر را به علت تخلف از قانون محکوم کند.
وحشتی که دولت بوش برای مسلمانان آمریکا ایجاد کرد بسیار شبیه ترس و وحشت ژاپنی های مقیم آمریکا در زمان جنگ جهانی دوم بود. سیاست ایجاد ترس و وحشت دولت بوش نتیجه داد چرا که نظرسنجی انجام شده توسط «بنگاه پیو» در آمریکا نشان می داد که مسلمانان در آمریکا بیش از مسلمانان در اروپا تحت فشار افکار عمومی قرار دارند علاوه بر آن بنگاه نظرسنجی «گالوپ» گزارش داد که 39 درصد آمریکایی ها از اینکه مسلمانان باید کارت هویت ویژه ای همراه داشته باشند، حمایت می کنند (مجله نیشن، 11 اکتبر 2010). اسلام ستیزی در قاره آمریکا سبب تشدید اسلام ستیزی در قاره اروپا شد. دراین میان به استثنای گروهی انگشت شمار هیچ یک از سازمان های به اصطلاح حمایت کننده از حقوق بشر در اروپا و آمریکا لب به اعتراض نگشوده و از حقوق مسلمانان دفاع نکردند.