انقلاب،‌ سونامی راهبردها

دکتر حشمت‌الله فلاحت پیشه / falahatpisheh@parliran.ir
نمایندگان مجالس دنیا برای شرکت در اجلاس جهانی "پاناما" آماده می‌شوند. همچون بسیاری از تحولات و تدابیر امروز دنیا، نشست یکصد و بیست و چهارم مجمع اتحادیه بین المجالس جهان نیز از جنبش‌های رهایی بخش امروز دنیای اسلام اثر پذیرفته است و به همین دلیل مسائلی همچون دموکراسی، قانون اساسی، انتخابات، انتقال آرام قدرت، حقوق بشر و خاصه نقش پارلمان‌ها در توسعه سیاسی پایدار در دستور کار اجلاس فوق قرار گرفته است. با توجه به متن اجلاس و دیدارها و مذاکرات دو جانبه، نمایندگان مجلس ایران روزهای پر کاری را در پاناماسیتی خواهند داشت.
نگاهی به موضع‌گیری‌ها و بیانیه‌های مرتبط با تحولات چهار ماه اخیر در دنیای اسلام نشان می‌دهد که مجلس شورای اسلامی، از جمله فعال‌ترین نهادهای امروز دنیای اسلام در حمایت معنوی از جنبش‌های رهایی بخش بوده است. مجلس از ابتدا، به رغم وجود برخی تحلیل‌های غیر واقعی مبنی بر غیر اصیل بودن حرکت‌های انقلابی، قاطبه این حرکت‌ها را بر خاسته از روح دموکراسی خواهی آن هم در یک قالب اسلامی می‌دانست و معتقد بود که طیفی از بازیگران غربی و ارتجاع عربی در تلاش‌اند که در چند مرحله ابتدا این جریان را سد نمایند و در صورت ناکامی در این رابطه انحراف در تحولات را تعبیه نموده و در گام آخر بر موج تحولات سوار شده و استفاده راهبردی لازم را بنمایند.
لذا حتی برخی تعلل‌ها در موضع‌گیری‌های سیاست خارجی کشور نیز مانع ایفای نقش مستقل نمایندگان مجلس ایران نشد.
واقعیت این است که جنبش‌های رهایی بخش در دنیای اسلام سونامی بزرگ راهبردهای خارجی به شمار می‌رود. لذا حتی این احتمال نیز وجود دارد که در نشست‌های بین‌المجالس دیگر تدابیر سازمان‌های بین‌المللی نیز نوعی همسویی برای حفظ "استکبار راهبردی" شکل گیرد. قدرت‌ها بر خلاف برخی تحلیل‌های ناشی از ارعاب و بزرگ‌نمایی قدرت آنها، نه تنها تحولات امروز را مدیریت نمی‌کنند، بلکه تلاش برای دستکاری در انقلاب‌ها و یا تحمیل ضد انقلاب از بیرون، بیشتر ناشی از تکاپوی انفعالی آنها است. برخی از صاحب منصبان بین المجالس از کشورهای انقلاب زده که به واسطه همسویی با طرف‌های غربی همواره صاحب کرسی بوده‌اند، اکنون در کشور خود پای میز محاکمه قرار گرفته‌اند. موج جدید به دنبال دموکراسی واقعی است.
مقامات مصر در چند روز اخیر مواضع کاملا متفاوتی نسبت به دوران مبارک اتخاذ نموده‌اند. اعلام اینکه بیش از این نمی‌توانند در قبال تحولات غزه بی‌تفاوت بمانند، قطع گاز صادراتی به سرزمین‌های اشغالی و پایان دادن به پرواز هواپیماهای اسرائیلی بر فراز صحرای سینا، یادآور جنگ سرد پیش از 1948 میلادی است.
اقدام نظامی در لیبی، مداخله خارجی در بحرین و خاصه تبدیل خاک اردن به کانون تحرکات ضد انقلابی،‌از جمله فعالیت‌های قدرت‌های خارجی و ارتجاع عربی جهت تاثیرگذاری بر تحولات است. کل اقدمات ناتو و آمریکا در مصر و لیبی با هدف اخذ تضمین امنیتی برای رژیم صهیونیستی شکل می‌گیرد. آنها که در طول جنگ‌های 30 ساله اعراب و اسرائیل به همراه انگلیس و فرانسه همواره در جبهه اسرائیلی قرار داشتند، به دنبال محاصره مصر و دیگر کشورهای "خط مقدم" با پایگاه‌های نظامی هستند تا امنیت آن رژیم را با اقدامات و راهبردهای پیشگیرانه و پیشدستانه تضمین نمایند.
در اردن آمد و شدهای شاهزاده بندر چهره اطلاعاتی عربستان، همسو با راهبردهای آمریکایی قابل تامل است. بندر هنگام انفجار برج‌های دوقلوی آمریکا سفیر عربستان در واشنگتن بود. ارتباط عوامل تروریستی وقت با سفارت عربستان باعث شد اتهاماتی جدی به او وارد شود ولی تنها در سایه رازآلود شدن انفجارهای 11 سپتامبر در دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی آمریکا بود که پرونده شاهزاده سعودی نیز گشوده نشد. اما هنوز افکار عمومی دنیای اسلام به دنبال روشن شدن زوایای آن همکاری امنیتی است که زمینه ساز لشکرکشی بزرگ به دنیای اسلام، غارت منابع اقتصادی و خاصه کشته شدن صدها هزار مسلمان بود و اصولا یکی از دلایل ترس آن مجموعه‌ از انقلاب، احتمال افشای اسناد آن تبانی‌های بزرگ است. تبانی‌های تازه در خاک اردن، بحرین و ریاض می‌تواند زمینه‌ساز بحران‌های جدید در دنیای اسلام باشد.
مجموعه شرایط فوق می‌تواند به شکل‌گیری جریان تازه‌ای در جنبش‌های انقلابی منجر شود که از آن می‌توان با عنوان اولویت شعارهای ضد استکباری بر شعارهای ضد استبدادی نام برد. اگر مستبدین منطقه به تنهایی در مقابل موج انقلاب خواهی قرار می‌گرفتند تا این حد دوام نمی‌آوردند. اکنون منشا راهبردهای ضد انقلابی به پایتخت‌های غربی باز می‌گردد. آنها حتی به خون ده هزار انقلابی لیبیایی نیز خیانت کردند در واقع قدرت‌های غربی بعد از کودتای آشکار 28 مرداد 1332 به سلسله کودتاهای خزنده‌ای روی آورده‌اند تا با آن مدیریت راهبردی تحولات خاورمیانه را انجام دهند. بحرین، اردن، عربستان، لیبی، یمن و حتی مصر و تونس هر یک به نوعی در معرض این کودتاهای خزنده هستند.
بنابراین هیئت ایرانی در اجلاس پاناما موضوع مخالفت با مداخله خارجی در تحولات اصیل مردمی را مطرح خواهد کرد. چندین قرن حضور قدرت‌ها در خاورمیانه خارج از اراده ملت‌ها شکل گرفته و آنها ضد انقلابیون اصلی و ناقضان عمده حقوق بشر و دموکراسی در دنیای اسلام بوده‌اند. خاورمیانه هیچ‌گاه خالی از جنبشهای رهایی طلبی نبوده است،‌ اما حلقه مفقوده این حرکت‌ها،‌ مبارزه علیه تبانی مستبدین داخلی و استکبار خارجی بوده است. موضوعی که امیدواریم این بار با حساسیت بیشتری مد نظر قرار گیرد.