کارنامه حزب اسلامگرای رفاه در ترکیه

حزب اسلام‌گرای رفاه ترکیه با پیروزی چشمگیر در انتخابات شهرداران این کشور که فروردین‌ماه جاری برگزار شد بعنوان یک قطب سیاسی در جریانات حزبی ترکیه در محافل خبری و سیاسی مورد ارزیابی مجدد قرار می‌گیرد.
فکر تاسیس یک حزب اسلامگرا برای پر کردن خلاء سیاسی موجود در جامعه چند حزبی ترکیه نخستین‌بار از سوی نجم‌الدین اربکان رهبر کنونی حزب اسلامگرای رفاه مطرح شد.
نجم‌الدین اربکان از هم‌دوره‌های تورگوت اوزال رییس‌جمهوری سابق ترکیه و سلیمان دمیرل رئیس‌جمهوری فعلی این کشور در دانشگاه تکنیک استانبول بود.
وی پس از پایان تحصیلات عالی و کسب درجه دکتری مدتی به امر تجارت پرداخت و سپس به عنوان رئیس اطاق بازرگانی آنکارا برگزیده شد.
اربکان در سال 1970 یک حزب اسلامگرا تحت نام حزب نظام ملی تاسیس کرد ولی بی‌تجربگی وی موجب شد که دادگاه قانون اساسی وقت با استناد به برخی بیانات و اقدامات طرفداران و مسئولین این حزب که از سوی دادگاه یاد شده مغایر با قانون اساسی شناخته شده بود حزب نظام ملی منحله اعلام شود.
نجم‌الدین اربکان با ایجاد ارتباط و جلب حمایت برخی از طریقتهای مذهبی در سال 1972 حزب دیگری را به نام حزب سلامت ملی تاسیس کرد و به عنوان نماینده حزب سلامت ملی در سال 1974 در حکومت یکساله حزب دست چپی جمهوریخواه خلق به رهبری بلند اجویت به عنوان شریک دولت ائتلاف کرد و به سمت معاون نخست‌وزیر برگزیده شد.
این حزب در سال 1975 با برکناری دولت اجویت با حزب محافظه‌کار عدالت به رهبری سلیمان دمیرل و حزب پان‌ترکیست حرکت ملی به رهبری آلپ ارسلان ترکش تحت نام دولت جبهه ملی ائتلاف کرد.
در سال 1980 با انجام کودتای نظامی در ترکیه فعالیت تمام احزاب سیاسی این کشور ممنوع اعلام شد دولت جبهه ملی نیز برکنار گردید.
پس از گذشته سه سال دوران حکومت نظامی فعالیت احزاب سیاسی در سال 1983 در ترکیه مجدداً آزاد اعلام شد ولی فعالیت سیاسی رهبران احزاب قبل از کودتا از جمله نجم‌الدین اربکان/ سلیمان دمیرل/ بلند اجویت و الپ ارسلان ترکش همچنان ممنوع بود.
در این دوران دست‌اندرکاران حزب منحله سلامت ملی حزب جدیدی تحت نام حزب «رفاه» تشکیل داده و شروع به فعالیت کردند.
در سال 1987 با انجام رفراندمی جهت آزادی فعالیت رهبران احزاب سیاسی قبل از کودتا این رهبران دوباره وارد صحنه سیاسی ترکیه شدند و نجم‌الدین اربکان نیز به رهبری حزب رفاه برگزیده شد.
حزب رفاه طی 4 سال فعالیت خود در سالهای بین 1987 تا 1990 به دلیل حمایت از سوی قشر محدودی در جامعه ترکیه قادر شد آرای خود را به بیش از 10 درصد کل آرا در انتخابات عمومی و محلی ارتقا دهد.
اوایل سال 91 موج جدیدی در حزب رفاه مشاهده شد و این حزب فعالیت گسترده‌ای را برای ایجاد ارتباط با اقشار مختلف مردم و جذب روشنفکران، نظامیان بازنشسته و دانشجویان آغاز کرد.
دست‌اندرکاران این حزب در محافل گوناگون حضور یافتند و برنامه‌های حزب مبنی بر مخالفت با فرهنگ غرب «ضرورت اجرای عدالت اجتماعی» توزیع عادلانه ثروت مخالفت با رژیم صهیونیستی لزوم بازگشت به هویت اسلامی و شعور ملی را تشریح کردند.
حزب اسلامگرای رفاه با شعار «نظام عادلانه حرکت گسترده‌ای را در صحنه سیاسی ترکیه آغاز کرد و دامنه فعالیت این حزب را از مناطق روستائی به شهرهای بزرگ کشاند.
طرفداران این حزب در کشور آلمان نیز فرصت یافتند تحت عنوان ملی گوروش «تفکر ملی» متشکل شوند.
این حزب با بهره‌گیری از تضاد فرهنگی آلمان با فرهنگ اسلامی نزدیک به 2 میلیون تن از کارگران ترک شاغل در آلمان و اعضای خانواده‌های آنان قادر شد بخش اعظمی از آنان را به خود جذب کند.
هم‌اینک رشد فرهنگ منحط غرب در ترکیه، حزب رفاه را بعنوان پادزهری در جامعه محافظه‌کار ترکیه مطرح کرده است.
این حزب در پی تحولات مذکور قادر شد آرای خود در انتخابات عمومی سال 1991 را به 7/16 درصد افزایش دهد و 40 کرسی از مجموع 450 کرسی پارلمان ترکیه را در اختیار بگیرد.
آرای حزب رفاه در انتخابات شهرداران ترکیه که فروردین‌ماه جاری برگزار شد به 9/18 درصد افزایش یافت.
نامزدهای این حزب از مجموع 74 شهر در 28 شهر به ویژه در شهرهای بزرگ استانبول و آنکارا/ دیاربکر و ارضروم توانستند بعنوان شهردار انتخاب شوند.
به رغم تبلیغات وسیع غرب و رسانه‌های ترکیه علیه حزب رفاه که برای رودررو قرار دادن این حزب با محافل لائیک و مخالفان حکومت اسلامی در ترکیه صورت می‌پذیرد حزب رفاه از سیاستهای محتاطانه‌ای پیروی می‌کند.
روزنامه ملی گازته چاپ استانبول با قریب به 22 سال سابقه مطبوعاتی بعنوان ارگان حزب رفاه و روزنامه جدید‌الانتشار وقت چاپ استانبول نیز به عنوان یک روزنامه طرفدار این حزب در ترکیه فعالیت دارند.