تاریخ انتشار : ۰۱ آبان ۱۳۹۰ - ۱۲:۰۹  ، 
کد خبر : ۲۱۸۰۸۷

ردپای آمریکا در بحران بحرین (بخش دوم و پایانی)

اشاره: اوجگیری قیام مردم بحرین که دهه‌هاست برای احقاق حقوق خود با رژیم آل خلیفه درگیرند، سوالات بسیاری را در اذهان عمومی برانگیخته است. این پرسش‌ها زمانی رنگ و بوی تردید به خود می‌گیرند که جهانیان با استانداردهای دوگانه آمریکا در مواجهه با خیزش‌های مردمی جهان عرب روبرو می‌شوند. بسیاری از ناظران آگاه معتقدند که آمریکا برای حفظ منافع نامشروع منطقه‌ای خود، به رغم شعارهای عوامفریبانه‌اش، در مقابل سرکوب وحشیانه مردم بحرین توسط رژیم خودکامه آل‌خلیفه سکوت اختیار کرده و سعی دارد خیزش ملی مردم این کشور را صرفا شورشی طایفه‌ای معرفی کند. این مقاله سعی در بررسی رویکرد آمریکا به بحران بحرین دارد.

3ـ میراث تاریخی معارضان بحرینی که میراثی مبارزاتی، مستمر، رسیده از نسل‌های گذشته و مرتبط با قضایا و مسائل جهان اسلام به ویژه قضیه فلسطین است.
4ـ بعد صهیونیستی نفوذ آمریکا در بحرین که به مرور عمق بیشتری یافت و ملت بحرین نمی‌توانند از آن به راحتی بگذرند. به ویژه دیدارهای علنی یا مخفیانه مقامات بحرینی با صهیونیست‌ها و مهمتر از آن، انتصاب یک خانم یهودی‌‌الاصل به عنوان سفیر این کشور در آمریکا که در واقع حلقه ارتباط مقامات بحرینی با رژیم صهیونیستی بود، موجب تشدید بحران در بحرین شد.تمامی حقایق یاد شده موجب می‌شود تا بهتر بتوان عرصه سیاسی و اندیشه‌های امنیتی حاکم بر مسئولان بحرینی و دیپلمات‌های آمریکایی حاضر در منامه، و به تبع آن، قتل، کشتار و بازداشت گسترده شهروندان بحرینی را بازشناخت.
به جرأت می‌توان گفت که بحرین در حال حاضر شرایط بحرانی و سختی را سپری می‌کند، اما تسلیم شدن مردم این کشور در برابر این شرایط، بسیار سخت و غیرممکن می‌نماید. آنچه بیش از پیش بر پیچیدگی این اوضاع می‌افزاید، توجه به رفتار و راهبرد دو عامل آمریکا و رژیم صهیونیستی در صحنه بحرانی بحرین است.
 حفظ موقعیت آمریکا
از سوی دیگر، یک تحلیلگر مسائل دفاعی در پاکستان، حفظ موقعیت آمریکا و وجود پایگاه دریایی این کشور در بحرین را یکی از مهمترین دلایل اعزام نیروهای خارجی برای سرکوب قیام مردم مسلمان آن دانست.ژنرال «طلعت مسعود» در گفت‌وگو با خبرنگاران با اشاره به اینکه بحرین، مقر پایگاه پنجم دریایی آمریکا در خلیج فارس است و این مرکز برای آمریکا از اهمیت زیادی برخوردار است، افزود: آمریکایی‌ها قصد دارند موقعیت خود را در بحرین و منطقه حفظ کنند و از این رو، نیروهای عربستانی را مجبور به ورود به این کشور کردند.
این تحلیلگر مسائل دفاعی با تأکید بر این نکته که اراده مردم بحرین در رسیدن به اصلاحات بسیار جدی است، گفت: قدرت‌های خارجی بویژه آمریکا، نمی‌خواهند حکومت بحرین در اختیار اکثریت مردم این کشور، یعنی شیعیان قرار بگیرد.طلعت مسعود با عنوان اینکه دخالت کشورهای غربی در منطقه و کشورهای اسلامی با هدف دستیابی و حفظ منافع و همچنین تسلط بر نفت منطقه صورت می‌گیرد، افزود: حکام دست نشانده کشورهای عربی باید به مردم خود توجه کنند، نه اینکه در حمایت از منافع غرب، مردم خود را به گلوله ببندند.
وی با ابراز نگرانی از وضع مسلمانان به پا خاسته در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا برابر حکمرانان مستبد، که مدتی طولانی است بر آنان حکومت می‌کنند، ادامه ایستادگی و مقاومت مسلمانان را تا رسیدن به هدف نهایی و پیروزی بر زورگویان، خواستار شد.
این کارشناس اموردفاعی با اشاره به پیروزی مردم مصر و پایان سه دهه امپراتوری حسنی مبارک در مصر تأکید کرد: با آغاز قیام‌های مردمی در منامه علیه پادشاه این کشور و خواست مردم بحرین برای پایان دادن به سلطنت حمد بن عیسی آل خلیفه، دنیا بداند که این فرد نیز به سرنوشت مبارک دچار می‌شود، زیرا مردم کشورش دیگر او را نمی‌خواهند.
طلعت مسعود با انتقاد از لشکرکشی‌ به بحرین گفت: سازمان‌های بین‌المللی باید جلوی این کار اشتباه و نقض حاکمیتی را بگیرند. حضور نیروهای خارجی برای سرکوب قیام مسلمانان بحرین، غیرقابل قبول است.
وی در پایان، وحدت بین مسلمانان را مهمترین شیوه در رویارویی برابر بیگانگان و کشورهای غربی خواند و گفت: زیر چتر اتحاد مسلمانان، هیچ قدرت و نیرویی نمی‌تواند به آنان ضربه وارد کند.
رفتار دوگانه
در همین ارتباط، مجله «فدراسیون روسیه» نیز در مقاله‌ای به سیاست دوگانه غرب در برخورد با تحولات خاورمیانه پرداخت و با اشاره به این رویکرد دوگانه در زمینه لیبی و بحرین نوشت: رهبران قدرت‌های عرب در زمینه لیبی اسیر تبلیغات رسانه‌ای «بی.بی.سی» و الجزیره شدند.
این مجله در مطلب خود با اشاره به تفاوت اظهارات روزهای نخست ریاست جمهوری باراک اوباما در باره جهان اسلام و عملکرد وی می‌نویسد: ما شاهد انفجار بمب‌ها و موشکها در طرابلس، بنغازی و شهرهای دیگر لیبی هستیم و می‌فهمیم که این چهره باراک اوباما با چهره وی در جریان سخنرانی معروفش در دانشگاه قاهره فرق می‌کند. این مداخله جدید کشورهای غرب در امور یک کشور مستقل به عنوان پدیده‌ای فوق‌العاده تلقی نمی‌شود، زیرا این خط رفتار بین‌المللی مدت‌هاست که برای آمریکا عادی شده است. البته در زمینه لیبی، شورای امنیت از عملیات غربی حمایت کرد، هرچند وجود پنج رأی ممتنع در شورای امنیت نمی‌تواند به عنوان اجماع بین‌المللی تلقی شود.
نکته جالب دیگر این است که کشورهای غربی که به دفاع از مردم لیبی برخاستند، به پایمالی حقوق مردم بحرین توجهی نکردند و این درحالی است که در بحرین برخلاف لیبی، تظاهرکنندگان واقعاً غیرمسلح و صلح‌جو، قربانی یورش حکومت شده‌اند. حتی زمانی که هنوز روشن نشده بود در لیبی چه می‌گذرد، غرب، سرهنگ قذافی را «جلاد خونین» خوانده بود ولی در همان حال اعمال آل خلیفه پادشاه بحرین، که نه فقط دوبار دستور برچیدن اردگاه مخالفان در میدان «لولو» منامه را صادر کرد، بلکه اجازه ورود نیروهای سعودی تحت سرپرستی شورای همکاری کشورهای عربی خلیج فارس به بحرین را داد، تقریباً مورد توجه قرار نگرفت.
در ادامه این مطلب آمده است: به‌نظر می‌آید که رهبران قدرت‌های غرب اسیر آن «تبلیغات رسانه‌ای» شدند که شبکه‌های «بی.بی.سی» و الجزیره با اعلام پیروزی‌های بیشمار مخالفان ایجاد کرده بودند و این درحالی است که مخالفان حتی نتوانستند برای خود رهبر واقعی پیدا کنند. ولی غرب با شتاب ناروا به قذافی لعنت فرستاده و راه برگشت را بر روی خود بست. اکنون وضع «یا مرگ یا پیروزی» ایجاد شده است. غرب نمی‌تواند عقب‌نشینی کند.
 اوضاع بحرین در ‌آن زمان چطور بود؟
وقتی بمب‌های ‌آمریکایی و فرانسوی در طرابلس منفجر می‌شد، امیرحمد اظهار داشت که نیروهای خارجی طی 30 سال اخیر علیه حکومت آل خلیفه توطئه‌چینی می‌کردند که ناآرامی‌های اخیر نتیجه و حاصل همین توطئه بوده است. این یکی از پاسخ‌ها به این سؤال است که چرا جامعه غربی نسبت به توسل به زور علیه دیکتاتوری‌های شرقی، رفتار گزینشی از خود نشان می‌دهد.
بحرین متحد ایالات متحده و عربستان سعودی است. خاندان سلطنتی بحرین با دربار عربستان و کویت پیوندهای قوم و خویشی دارد. منامه از حضور نظامی آمریکایی در منطقه خلیج فارس پشتیبانی می‌کند و ناوگان آمریکا از بحرین به عنوان پایگاه اساسی خود استفاده می‌کند.ایالات متحده که به دست خود برای ایران در عراق تکیه‌گاهی برای توسعه ژئوپلتیکی ایجاد کرد، نمی‌خواهد شاهد موفقیت جدید تهران شود، ولی اگر شیعیان موفق می‌شدند خاندان سلطنتی بحرین را سرنگون کنند، این موفقیت نصیب تهران می‌شد. به همین علت رسانه‌های گروهی و سیاستمداران غرب، واقعیت کشته شدن تظاهرکنندگان در بحرین و اشغال این کشور توسط عربستان سعودی را مسکوت کردند.
 ناکامی در سرکوب
در چنین شرایطی یکی از فعالان سیاسی منامه با بیان اینکه رژیم حاکم بحرین همواره در صدد ایجاد تنش‌های مذهبی است، تاکید کرد که تمامی تلاش‌های رژیم آل خلیفه در سرکوب و فرونشاندن اعتراضات مردمی ناکام مانده است.‏«یحیی علی الحدید» از فعالان سیاسی منامه با بیان اینکه تمامی شیوه‌های رژیم بحرین برای سرکوب و پایان دادن به اعتراضات مسالمت‌آمیز مردم این کشور با شکست مواجه شده است، از قصد ادامه تجمعات گسترده توسط انقلابیون بحرینی خبر داد و افزود: با وجود تدابیر امنیتی شدیدی که مقامات بحرین برای جلوگیری از تظاهرات اتخاذ کرده‌اند، مردم در مناطق مختلف این کشور تظاهرات‌های گسترده برگزار می‌کنند.
بر اساس این گزارش، جمعیت‌ها و گروه‌های سیاسی بحرینی همچنان از مردم دعوت می‌کنند تا در روزهای سوگواری شهدا و برای بزرگداشت کسانی که در جریان اعتراضات و تظاهرات مسالمت‌آمیز به شهادت رسیده اند؛ تظاهرات کنند.
الحدید اظهار داشت: ادامه اعتراضات مردم بحرین که هفته‌هاست ادامه دارد، ثابت کرد که مردم مصمم هستند با وجود سرکوب معترضان و موانعی که مقامات این کشور برای مردم ایجاد کرده‌اند؛ به خواسته‌های قانونی خود برای تغییر سیاسی دست یابند.
وی افزود: مقامات بحرین برای پایان دادن به اعتراضات مسالمت‌آمیز در این کشور، از شیوه‌های مختلفی استفاده می‌کنند که سرکوب شدید تظاهرات کنندگان، تلاش برای ایجاد اختلافات طایفه‌ای و مذهبی، فراخواندن نیروهای خارجی از جمله نیروهای نظامی عربستان و کمک گرفتن از اراذل و اوباش و مزدوران برای سرکوب تظاهرکنندگان، از جمله آنها است. این فعال سیاسی بحرینی گفت: به دلیل مقاومت و پایداری مردم بحرین، تمامی این شیوه‌ها با شکست مواجه شده است و مردم بحرین همواره با هوشیاری، آگاهی، پایداری و شجاعت خواستار رسیدن به حقوق خود هستند و بر تحقق این خواسته‌ها پافشاری می‌کنند.
الحدید تاکید کرد: تظاهرکنندگان و گروه‌های مخالف سیاسی در بحرین، نماینده تمامی قشرهای این کشور هستند و برخلاف ادعای مقامات بحرین، از طایفه خاصی نیستند. وی اظهار داشت: مقامات بحرین برای ماندن در قدرت همواره درصدد ایجاد تنش طایفه‌ای بوده‌اند و در تلاش هستند اینگونه وانمود کنند که قیام و تظاهرات گسترده مردمی در این کشور، خواسته‌ای طایفه‌ای و نه انقلابی فراگیر است. ‏

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات