شرط حضور در صحنه سیاست

«اکبر گنجی» در «صبح امروز» نوشت: «نگاه نافذ و دوراندیش امام بر این نکته تاکید گذارد که ورود سیاست به سپاه و ارتش و نیروهای انتظامی همانند تزریق مواد مخدر به انسان سالم است. لذا با فرمان حضرت امام آنها که می‌خواستند در عرصه سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران فعالیت کنند، عمدتا نیروهای چپ سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، سپاه را ترک کردند. اما برخی از عناصر فعال جناح راست سازمان در سپاه باقی ماندند و به فعالیت سیاسی ادامه دادند. این مسئله و برخی مسایل دیگر، در پایان سال 64 به تشنجاتی منجر شد که سرانجام با حکم حضرت امام پایان یافت.
آقای محسن رضایی، فرمانده وقت سپاه که حوادث آن سالها و اعتراضات بر حق برادران را به یاد دارند، وقتی تصمیم گرفت وارد عرصه سیاست شود و به عنوان یکی از بازیگران اصلی ایفای نقش کند، با استعفای شجاعانه و صادقانه سپاه را ترک کرد و طی دو سال اخیر به طور شفاف و علنی در این میدان فعال است.
متاسفانه باید به صراحت تمام گفت که برخلاف نظر و حکم حضرت امام چند تن از عناصر «ستاد نشین» غیرعملیاتی در این سالها همچنان در سپاه باقی و در عرصه سیاسی فعال ماندند. جماعتی که به گفته برادران لشکرهای عملیاتی در روزهای خون و آتش به جای حضور در جبهه‌ها در قرارگاههای تاکتیکی به فکر آرایش سیاسی جامعه و تاثیرگذاری بر آن بودند.
این نوشتار نه تنها درصدد نفی فعالیت سیاسی نیست که حضور علنی و شفاف در عرصه سیاست را ارج می‌نهد. اما طبیعی است که نه مسئولین کشور و نه مردم نمی‌پذیرند که کسانی بدون شناسنامه در عرصه سیاست فعال باشند، اما وقتی از آنها انتقاد شد، انتقاد از فعالیت غیرقانونی‌شان را، حمله به سپاه محسوب نمایند.
سپاه به ملت ایران تعلق دارد. مردم ایران هیچ‌گاه رشادت‌ها و دلاوری‌های قهرمانان سپاه را فراموش نخواهند کرد. اما هر کسی می‌خواهد در سیاست موثر باشد، می‌تواند شفاف و بی‌ابهام در آن گام گذارد.»