چهره درخشان عفت و هدایت

زهرای مرضیه سلام‌الله علیها چهره درخشان عفت در عرصه هستی است. نور عفت و شکوه عصمت آن یگانه بانوی معصوم خلقت، دامان زمان را درنوردیده و پیوسته انسانها را به سوی گوهر هدایت فرا می‌خواند.
حقیقت وجود حضرت زهرای اطهر، اقیانوس پاک و پرصلابتی است که خداوند تبارک و تعالی آن را به رسول گرامی خویش هدیه کرد تا سرمشق عفت برای زنان در همه دوران‌ها باشد و پاک‌زیستی و خداگونه زندگی کردن را به انسان‌ها بیاموزد.
زهرای مرضیه سلام‌الله علیها از کسانی است که در همه مراحل زندگی خویش در راه تحکیم بنیانهای نهال نورانی توحیدی کوشیدند و در همه فراز و فرود عصر رسالت، همراه صادق و پرشوری برای پدر بزرگوارش حضرت رسول‌ اکرم بودند. حضرت زهرا از همان دوره کودکی، ریاضت در راه اسلام را مشتاقانه به خود هموار کرد و تا پایان زندگی نیز به این روش ادامه داد و سرانجام از بارزترین مدافعان توحید در تاریخ اسلام و انسان شد.
زهرای مرضیه سلام‌الله علیها به قدری مستغرق معرفت حضرت حق تعالی بودند که نه تنها در دوره سخت بعثت، بزرگترین مصایب و مشکلات روحی و روانی را با سن کم تحمل می‌کردند، بلکه با رفتار خویش دیگر مسلمانان را هم که از ستمگری‌های اهل کفر به تنگ آمده بودند، دلداری می‌دادند و به صبر و تحمل دعوت می‌کردند، به هنگامی که حضرت رسول اکرم(ص) سالهای سخت رسالت خویش را در مکه می‌گذراند، حضرت زهرا چنان با شجاعت و شهامت پدر بزرگوارش را یاری می‌کرد که حتی موجب تعجب چهره‌های برجسته مسلمانان می‌شد. مورخان نوشته‌اند که در یکی از روزها، گروهی از کفار قریش جمع شدند و هنگامی که حضرت رسول اکرم در خانه خدا مشغول عبادت بودند، به بدترین وضع به آن حضرت جسارت کردند. اقدام گستاخانه کفار در حالی انجام می‌گرفت که برخی از چهره‌های شناخته شده مسلمانان در آن جا حاضر بودند ولی از شدت ترس جرأت نداشتند به جسارت کفار پاسخ دهند. به همین دلیل به حضرت زهرا که چند سالی بیش نداشت اطلاع دادند. حضرت زهرا بدون آنکه کمترین ترسی به دل راه دهد با شتاب خود را نزد پدر بزرگوارش که در حال نماز بود رساند و شجاعانه به گستاخیهای کفار قریش پاسخ داد. این حرکت شکوهمند حضرت زهرا، هم به مسلمانان و هم به کفار ثابت کرد که در دفاع از خط رسالت و هدایت، همت و شجاعت بی‌نظیر دارد. حضرت زهرای مرضیه سلام‌الله علیها در تمام مراحل زندگی به همین طربق عمل کرد و در هیچ زمان حاضر نشد که در عرصه دفاع از حقیقت و فضیلت شاهد بی‌تفاوتی باشد.
حضرت زهرای مرضیه تمام حیات پرثمر خویش را با سختی و مصایب سپری کرد تا خرمی و طراوت درخت توحید تضمین شود و مردم در بوستان رسالت و ولایت به حیاتی که لبریز از معنویت و فضیلت است دست یابند. بخش عمده حیات حضرت زهرا سلام‌الله علیها در عصری بود که خورشید رسالت فضای ظلمانی روزگار جهالت را به تدریج به عصر فضیلت و دیانت تبدیل کرده بود و مدینةالنبی به مثابه بوستان فضیلت و حقیقت تلألوئی شکوهمند داشت. همچنانکه حضرت زهرا در پدید آوردن عصر فضیلت و دیانت به پدر بزرگوارش کمک شایانی کرد، پس از رحلت جانسوز پدر نیز در حراست از دستاورد عصر رسالت که مبارزه با اولین نشانه‌های بازگشت به عصر جاهلیت بود، شجاعانه کوشش نمود. مبارزه حضرت زهرا در این زمینه چنان بود که گر چه از نظر زمانی قسمت اندکی از حیات پرثمر آن بزرگوار مربوط به این دوره است ولی به دلیل حساسیت و شکوهمندی این دوره از فعالیت آن بانوی یگانه دین، از اهمیت فراوانی در تاریخ اسلام برخوردار است. حیات حضرت زهرا در این دوره کوتاه، فریاد بلندی بود که به مسلمانان هشدار می‌داد که اگر هشیار نباشید عصر جاهلیت بار دیگر باز خواهد گشت و خرمی و شادابی عصر فضیلت و معنویت پایان خواهد گرفت. در این دوره دختر رسول گرامی اسلام همواره از بازگشت به عصر جاهلیت سخن می‌گفت و به مسلمانان توصیه می‌فرمود که برای رهایی از مهالکی که آینده دین خدا را به خطر می‌افکند و خبر از غربت فضیلت‌ها در آینده نزدیک می‌دهد، مدار ولایت را فراموش نکنند و از قرآن و تعالیم حیاتبخش آن غافل نشوند.
زهرای مرضیه سلام‌الله علیها از نخستین کسانی است که عواقب خطرناک بازگشت به معیارهای عصر جاهلیت در سده اول هجری را دریافت و در این زمینه به مسلمانان هشدار داد. آن بزرگوار سعی می‌کرد در فرصت‌هایی که پیش می‌آ‌مد از ارزش‌هایی که پدر بزرگوارش آنها را به عنوان معیار حق و باطل مطرح کرده بود، سخن بگوید و اهمیت تعالیم عبادی و سیاسی و اجتماعی دین را به ویژه پیروی از ولایت را برای مردم بازگو کند و نقش قرآن و عترت را در موفقیت انسان مسلمان در مسیر تکامل معنوی روشن سازد.
البته هشدارهای زهرای اطهر سلام‌الله علیها درباره لزوم تداوم خط معنویت، دیانت و ولایت، و جلوگیری از بازگشت به معیارهای جاهلی چندان مورد توجه واقع نشد، به همین دلیل آن بانوی بزرگوار که در دوره رسالت پدر بزرگوارش همچون کوه در برابر ناملایمات ایستاده بود تا نهال اسلام طراوت و خرمی یابد و بنیان ارزشها محکم شود، در این دوره از حیات خویش از غربت ارزشهای الهی چنان بی‌تاب شد که همواره از حضرت حق تمنا می‌کرد که بیش از این شاهد غربت ارزشها نشود و هر چه زودتر به پدر بزرگوارش بپیوندد و در جوار امن الهی آرام گیرد. سرانجام نیز چنین شد و زهرای مرضیه سلام‌الله علیها به زودی به پدر بزرگوارش پیوست.