حوداث پیش آمده بعد از امضای عجولانه قرارداد صلح بین هند و سریلانکا در هفتم مرداد ماه سال گذشته نشانگر عدم توفیق این موافقتنامه میباشد. حمله به نخستوزیر هند لحظاتی بعد از امضای قراردادها، انفجار پارلمان سریلانکا، استعفای گروهی از وزرای کابینه جیواردنه و ادامه خونریزی در پی حملات نیروهای «حافظ صلح هند» در آن کشور نه تنها نشانگر ناکامی قرارداد مذکور میباشد بلکه پرده از فریبکاری رسانههای خبری هند در زمینه تحقق اصول قرارداد برمیدارد.
نمایندگان ببرهای آزادیبخش تامیل «ایلام» و دبیر عمومی حزب حاکم «دراویدار کازاگم» در ایالت تامیل نادو و چند تن دیگر از اعضای این گروه در گفتگوئی با خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی ضمن تأکید بر تغییر موضع هند از حمایت تامیلها قبل از امضاء قرارداد و کشتار آنان بعد از آن اظهار داشتد: فعالین ببرهای آزادیبخش تامیل ایلام از مسلمانان که قبل از امضای قرارداد حامی رژیم کلمبو بودند انتقام میگیرند و وضعیت صدها هزار تن منجمله یکصد هزار مسلمان ساکن اردوگاههای رفاه در اطراف کلمبو بسیار رقتبار میباشد.
از سوی دیگر دولت هند که به منظور استقرار و ایجاد اردوگاهی دائمی در شهر «ترینکومالی» «و» یا «مولاتیوا» ارتش باصطلاح حافظ صلح خود را عجولانه وارد سریلانکا کرده تاکنون از مذاکره با رهبران ببرهای آزادیبخش تامیل ایلام اجتناب ورزیده است. همۀ این اقدامات حاکی از آن است که نیروهای هندی قصد ماندن برای مدتی طولانی در سریلانکا را دارند و دولت آقای راجیو گاندی ظاهراً میکوشد تا زمان اعلام تغییر موضع سیاست خارجی سریلانکا به نفع هند نیروهای خود را در آن کشور نگهدارد. از جانب دیگر مخالفین عمدهای نیز در سریلانکا برای قرارداد هند و آن کشور وجود دارد که عمدهترینشان آقای «آرپریمداس» نخستوزیر سریلانکا که نه تنها در آبانماه سال قبل هند را مشوق یاغیان تامیلی خواند و ارتش هند در کشورش را متهم به اعمال ظلم بر مردم «جافنا» کرد بلکه در اجلاس 21 مهر ماه سال 1366 سازمان ملل نیز خواهان آن شد که هند بعنوان کمککننده حیلهگری که تامیلهای تروریست را تجهیز و تشویق به یاغیگری نمود مورد نکوهش جهانی قرار گیرد. و ادعا نمود هدف هند از بین بردن سیستم دمکراسی سریلانکا و تقسیم کشور و کشتار مردم مستضعف میباشد.
در همین راستا نخستوزیر سابق سریلانکا خانم «سریما و باندارانایکه» ضمن تقبیح شدید قرارداد صلح سریلانکا با هند این اقدام را لطمهای بر حاکمیت کشورش دانست و افزود: دیگر ما آزادی تنظیم و تعیین سیاست خارجی خود را بر اساس خواستهمان نخواهیم داشت.
وی در دیماه سال گذشته برنامه وسیعی برای وارد آوردن فشار از سوی حزب مخالف دولت برای صدور فرمان انتخابات عمومی براه انداخت و علت نارضایتی تامیلها را فرسودگی دمکراسی پارلمانی آن کشور خواند. مرم ایالت تامیل نادوی و هند نیز که خود را همخون تامیلیهای سریلانکا میدانند مخالف قرارداد منعقده و کشتار بیرحمانه تامیلیها توسط ارتش هند میباشند. در اردیبهشت ماه سال قبل نیز آقای «ام جی راماچندران» وزیر اعظم متوفی تامیل نادوی هند مبلغ 30 میلیون روپیه تحت پوشش تأمین رفاه مردم جافنا به ببرهای آزادیبخش تامیل ایلام و مبلغ ده میلیون روپیه به سازمان دانشجویان انقلابی ایلام کمک کرد ولی در 15 آبانماه همان سال آقای «جیواردنه» رئیسجمهور سریلانکا در یک کنفرانس مطبوعاتی در دهلی نو آنرا تقبیح کرد و دولت تامیل نادو را محکوم به برانگیختن تروریسم نمود و افزود: اگر دولت ایالتی تامیل نادو دست به این اعمال نمیزد سریلانکا خود قادر به حل مشکلش بود.
بعد از مرگ «راما چندران» حزب «دراویدار کازاگم» دچار انشعاب شد و همسر آقای چندران بعنوان رهبر یکی از دو شاخه تلاش کرد تا دولت مرکزی هند را به منظور خاتمه دادن به اعمال ظلم علیه تامیلیهای سریلانکا تحت فشار قرار دهد. اما انشعاب حزب حاکم این ایالت و درگیریهای آنها باعث شد تا کابینه ایالتی ملغی و قانون ریاست جمهوری در آن ایالت به مرحله اجراء درآید. این در حالیست که آقای «راوی» سخنگوی ببرهای آزادیبخش تامیل ایلام با تأکید بر اینکه هندیها تامیلیهای سریلانکا را همنژادان خود میدانند و از کشتار آنها توسط ارتش هند متأثرند اظهار داشت: وزرای اعظم ایالات «بنگال غربی» «کارناتاکا»، «آندراپرادش»، «آسام» و «هاریانا» که وزرای اعظم احزاب مخالف کنگره ملی میباشند نیز با اقدامات ارتش به اصطلاح «حافظ صلح» هند در سریلانکا مخالف میباشند.
عوامل موثر در امضای قرارداد
امضای قرارداد بین «جیواردنه» رئیسجمهور سریلانکا و «راجیو گاندی» نخستوزیر هند در 7 مرداد سال 1366 و اعزام سریع نیروهای هندی تحت پوشش نیروهای حافظ صلح به سریلانکا دارای ریشههای بسیار عمیق میباشد.
در این زمینه روزنامه هندوستان تایمز در 22 اردیبهشت سال قبل نوشت: هر چقدر درگیریهای نژادی در سریلانکا تشدید شود تأثیر مستقیم آن متوجه ایالت «تامیل نادوی» هند خواهد شد. بعبارت دیگر ملت آزاد و مستقل تامیلی مستقیماً آلت دست احزاب مخالف هندی قرار خواهند گرفت که این امر خود یکی از عوامل امضای قرارداد بود، در حالیکه افزایش نفوذ آمریکا و همدستانش پاکستان و اسرائیل در سریلانکا عامل دیگری در این راستا محسوب میشود. از سوی دیگر روزنامه «تایمز آوایندیا» یک روز قبل از مطلب روزنامه فوقالذکر نوشت: چنانچه حضور روزافزون نظامی قدرتهای خارجی بخصوص آمریکا در این جزیره قطع شود هند معتقد به حل بحران نژادی آن کشور بشکل صلحآمیز است.
در عین حال روز یازدهم دیماه سال گذشته جراید هندی گزارشهایی مبنی بر کنترل امنیت داخلی سریلانکا توسط نمایندگیهای اطلاعاتی اسرائیلی و تعلیم نیروهای ویژه سریلانکائی توسط عوامل موساد و افزایش نیروهای پاکستانی در سریلانکا به منظور شرکت در مبارزه با تامیلیها را منتشر کردند. آنها با اشاره به شرکت مزدوران انگلیسی، خلبانان پاکستانی و متخصصان سلاحهای اسرائیل در مبارزات سریلانکا نتیجهگیری کردند که همدست شدن تلآویو، اسلامآباد و کلمبو تهدید بزرگی نسبت به امنیت هند محسوب میگردد. حتی بعد از امضای قرارداد صلح «وینکاتیسوارن» دبیر سابق وزارتخارجه هند در تاریخ 21 آبانماه سال قبل اعلام کرد که مفاد قرارداد که از سوی سریلانکا در مذاکراتش با هند مطرح شد با کمک خارجیان تنظیم شده است، بطوریکه اصطلاحات مستعمله و کاغذهای مورد استفاده مشابهت نزدیکی با کارهای سازمان آمریکائی «هریتیج» دارد. هریتیج از سازمانهای انتشاراتی و بظاهر عامالمنفعه در جهان میباشد که از سوی سازمان سیا برای نفوذ فرهنگی عمدتاً در کشورهای جهان سوم و در جهت هماهنگی با سیاست غرب عمل میکند. در ادامه ناآرامیهای سریلانکا، حملات بیرحمانه نیروهای هندی به مبارزین تامیل که حاضر به تسلیم سلاحهایشان نبودند آغاز شد و بنا به اظهار فرمانده نیروهای هندی در شهر «مالایتیو» که خواست نامش فاش نشود بطور همزمان در فرصتهای مناسب بر تعداد نیروهای هندی افزوده شد.
بطوریکه هماکنون بیش از 120 هزار نیروی هندی در سریلانکا بسر میبرند و کلیه راههای آبی را به منظور جلوگیری از ورود سلاح به جزیره برای مبارزین تحت کنترل دارند و بنظر میرسد حضور آنها برای کنترل فعالیت تامیلیها بصورت طولانی ادامه یابد.
از سوی دیگر بنا به آخرین گزارشهای رسیده هند در نظر دارد جادههائی در نواحی شرقی و شمالی سریلانکا تحت عنوان رفاه ساکنان احداث کند. «راوی» سخنگوی سازمان ببرهای آزادیبخش تامیل ایلام هدف هند از این کار را گریز از انفجار مینهائی دانست که توسط مبارزین تامیل کار گذاشته میشود. این در حالیست که ژنرال «کی سندرچی» فرمانده کل ارتش هند هدف عملیات نیروهای خود در سریلانکا را تضمین دورنمای امنیت هند میداند.
موضع مسلمانان سریلانکا در قبال قرارداد صلح
مسلمانان سریلانکا که مخالف تشکیل کشور جداگانۀ تامیلی و خواهان زندگی صلحآمیز با دیگر مذاهب در یک کشور هستند روزهای سختی را پشت سر میگذرانند. بقول آقای «عبدالصمد» عضو سابق مجلس و ناشر روزنامه تامیلی زبان «مدارس» سینهالیستها توسط ارتش سینهالی و تامیلیها توسط ارتش هند محافظت میشوند، اما هیچ نیروئی به جز خداوند حافظ مسلمانان نیست و تامیلیها نیز به دلیل حمایت مسلمانان از دولت «چیواردنه» در حال انتقام گرفتن میباشند. به هر حال مسلمانان ابتدا امضای قرارداد هند و سریلانکا را گرامی داشته و پس از یورش ارتش هند مسلمانان تامیلیها را در مناطق خود پذیرفتند. اما حملات تامیلیها از این مناطق تاکنون موجبات تمرکز نیروهای هندی در این مناطق و خسارات مسلمانان را فراهم کرده است.
این در حالیست که آقای «یوال ام فاروق» یکی از قضات کلمبو که سال گذشته به منظور شرکت در سمیناری در ارتباط با عدم تعهد و صلح جهانی به دهلی آمده بود با اشاره به اینکه بیش از 8 درصد ساکنین سریلانکا مسلمانند و اکثراً در نواحی شرقی زندگی میکنند گفت: آنها با یکی شدن نواحی شرقی و شمالی مخالفند زیرا در آن صورت از حالت اکثریت خارج میشوند، لذا چنانچه آنها در رفراندوم مخالفت خود با این امر را اعلام کنند قرارداد صلح هند و سریلانکا کاملاً شکست خواهد خورد.
همانطور که قبلاً نیز گفته شد مردم و دولت ایالت جنوبی تامیل نادوی هند که تامیلیها قرنها قبل از آنجا به سریلانکا مهاجرت کردهاند حامی کشوری جداگانه برای تامیلیها میباشند که این وضع تا قبل از الغای دلوت ایالتی حزب «دراویدار کازاگم» که بعد از مرگ «راما چاندران» به دو شاخه تبدیل شد ادامه داشت. رهبر یک شاخه همسر «چاندران» و رهبر دومین شاخه «خانم جایانالیتا» مسئول تبلیغاتی حزب اصلی میباشند.
در عین حال «کی ویرامانی» یکی از رهبران مهم حزب مذکور معتقد است که حزب کنگره ملی حتی در انتخابات بعد از لغو مقررات قانون ریاست جمهوری در تامیل نادو محکوم به شکست خواهد بود.
از سوی دیگر سازمان ببرهای آزادیبخش تامیل ایلام که یگانه گروه مبارز تامیلی است که با نیروهای هندی میجنگند تاکنون بارها تمایل خود به مذاکره را از طریق رهبر خود «وی پیرابهاکاران» اعلام کرده است اما هندیها بنا به اظهار فرمانده نیروهای هند در «مولاتیسو» با عملکرد خود عدم تمایل دولت هند را در این زمینه نشان دادهاند.
در همین ارتباط ببرها نیز حضور نظامی هند در سریلانکا را به مثابه یک تجاوز نظامی مینگرند و رهبرشان در آبانماه 1366 اعلام کرد: «ما هرگز حتی در خواب هم تصور مبارزه با ارتشی که برایش احترام قائل بودیم را نمیکردیم اما رهبران هند ما را بر سر دوراهی جنگ برای مردن یا ماندن شرافتمندانه و یا تسلیم و غلامی قرار دادند و ما راه مقاومت را برگزیدیم اما باز هم خواهان خاتمه دادن به نبرد غیرعادلانه علیه جنبش خود هستیم. لازم به یادآوریست مهمترین گروههای مبارزه تامیل که بعد از امضای قرارداد صلح سلاح خود را تسلیم کردند عبارتند از: «جبهه آزادیبخش مردم انقلابی ایلام» «سازمان آزادیبخش تامیل ایلام»، «سازمان آزادیبخش مردم تامیل ایلام» «جبهه آزادیبخش دمکراتیک ملی ایلام» و «سازمان انقلابی دانشجویان ایلام».
در این گیر و دار حزب سینهالیستی «چاناتا و یموکتی پارانیما» در سریلانکا موقعیت مخفی خود را حفظ کرده و به اقدامات تروریستی علیه سازمانهای مبارز تامیل و رهبرانشان ادامه میدهد.
رسانههای گروهی منجمله رادیو و تلویزیون هند بعد از امضای قرارداد نقش گستردهای در عادلانه توصیف کردن مداخله کشورشان در سریلانکا را بر عهده داشتهاند. در این راستا نه تنها خبرنگاران هندی مقیم کلمبو صرفاً اقدامات تامیلیها علیه دولت سریلانکا را منعکس میکنند بلکه در اواخر آبانماه سال گذشته که مهاجرین تامیل مقیم هند به جافنا فرستاده شدند علیرغم ادامه مقاومت ببرهای آزادیبخش تامیل ایلام مطبوعات هند سعی در عادی جلوه دادن اوضاع آشفته سریلانکا داشتند.
در این رهگذر «ارساسیتا رام» معاون ایستگاه رادیوئی مدارس طی گفتگوئی با خبرنگار ما گفت: ما علاوه بر پخش برنامههای سرگرمکننده اطلاعات خبری، در ارتباط با نحوه مقابله با اقدامات ببرها علیه نیروهای هندی از ببرها نیز دعوت به تسلیم میکنیم.
در اعتراض به اینگونه برنامهها بود که در چهارم آبانماه 1366 آقای «میوتوویل کاریومانیدهی» رئیس حزب «دراویدارکازاگم» یک دستگاه تلویزیون را در یک گردهمائی مردم در «مدارس» درهم شکست و تلویزیون هند را محکوم به ارائه اطلاعات نادرست کرد.
حال باید صبر کرد و به مرور زمان نظارهگر مقاصد اصلی هند در سریلانکا بود.