خرابکاری؛ جایگزین حمله به ایران

گروه سیاسی: هزینه‏های سرسام‏آور و غیرقابل جبران اقدام نظامی بر ضدایران روز‌به‌روز این باور را تقویت می‌کند که اقدامات تروریستی و خرابکارانه اثربخشی بیشتری در مقابله با ایران دارد.
«رادیو ملی آمریکا » در مقاله‌ای به قلم «مایک شوستر» می‌نویسد: ایران و برنامه هسته‌ای این کشور برای آمریکا تبدیل به حریفی شده است که به‌راحتی از میدان به‏در نمی‌شود. ایران در بسیاری از حوزه‌های چالش‌برانگیز سیاست خارجی آمریکا از جمله عراق، مناقشات فلسطینیان و اسرائیل، افغانستان و حتی برنامه هسته‌ای خود به عنوان بازیگری برجسته مقابل این کشور قد علم می‌کند. سال‌های طولانی است که ساکنان کاخ سفید یکی پس از دیگری اسباب‏کشی می‏کنند و هنوز هم هیچ دولتی نتوانسته است راه‏حل دقیقی برای اصلاح آنچه «رفتار بد ایران»‌ نامیده می‏شود، پیدا کند اما در این میان، کریم سجادپور‌، کارشناس ایرانی «بنیاد کارنگی برای صلح بین‌الملل» نظر دیگری دارد. به گفته وی، در سال پیش راه‏حل تازه‌ای برای اصلاح این معضل یافت شده است. به گزارش فارس، سجادپور می‌گوید: به نظر من تفکر حاکم بر این محور شکل گرفته است که نمی‌توان نسبت به ایران بی‌تفاوت ماند ولی بمباران یا اعلان جنگ به ایران نیز به منزله تشدید بسیاری از چالش‌های کنونی در برابر سیاست خارجی آمریکا خواهد بود. با این وضع، یک راه‌حل بینابینی و خلاقانه باقی می‌ماند و آن هم عبارت است از جنگ مخفیانه، خرابکاری و اعمال فشار از طریق اهرم‌های اقتصادی. این جنگ مخفیانه شامل حملات سایبری، ترور و بمب‌گذاری و خرابی تاسیسات ایران است. در عمل ثابت شده اینگونه اقدامات نتایج موثرتری نسبت به راهکارهای دیپلماتیک دارد و در حال حاضر، همین عملیات‌های سیاه جایگزین بحث درباره حمله به تاسیسات اتمی مشکوک این کشور شده است. کارشناسان معتقدند این حملات به اولین ابزار سیاست خارجی آمریکا در مقابله با ایران تبدیل شده است.
نویسنده این گزارش ادعا می‌کند: جنگ مخفی کنار اعمال فشار اقتصادی تنها گزینه‌ای است که تاکنون در برابر فعالیت‌های ایران موثر افتاده است. سال گذشته، حمله سایبری و نفوذ ویروس «استاکس‌نت» به پایگاه اتمی بوشهر منجر به تخریب تعدادی سانتریفیوژ غنی‌سازی شد. موارد دیگری از خرابکاری در تاسیسات هسته‌ای ایران گزارش شده که توانسته‌اند کل روند غنی‌سازی اورانیوم را به صورت مقطعی کند کنند. محمد سهیمی، استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی می‏گوید: در عمل ثابت شده است اینگونه عملیات مخفیانه، تاثیرات مخرب‏تری نسبت به سیاست‎های جایگزین دارد، سیاست‌هایی که علاوه بر جنجال‌برانگیز بودن، خطرناک نیز هست. وی در ادامه می‏افزاید: برخی مردم با توجه به موفقیت‌های چشمگیر این جنگ مخفیانه، عقیده‏ای جدید پیدا کرده‌اند. آنها می‏گویند با این وضع دیگر نیازی به حمله نظامی گسترده به تاسیسات اتمی و دیگر مراکز حساس ایران نیست.
در 5 سال گذشته بحث‌های مفصلی در سطح دولتمردان آمریکایی درباره حرکت ایران به سوی ساخت سلاح هسته‌ای- ادعایی که مکررا از جانب مسؤولان ایران رد می‌شود- و منافع و ضررهای ناشی از حمله پیشگیرانه به این تاسیسات مطرح شده است. از نظر پاول پیلار، افسر عالیرتبه سابق CIA و استاد فعلی مطالعات امنیتی در دانشگاه «جورج تاون» عملیات مخفیانه جایگزین مناسبی برای حمله نظامی است.وی تصریح کرد: این عملیات می‎تواند تا حدود زیادی جایگزین اقدام نظامی باشد، اقدامی که تاکنون بسیار درباره آن از زبان سیاستمداران آمریکایی شنیده‏ایم. علاوه بر این، جنگ پنهان می‎تواند راهکاری مفید برای پرهیز از خونریزی و در عین حال روشی موثر برای خرید زمان و فاصله گرفتن با گزینه نظامی باشد، گزینه‏ای که در صورت عملیاتی شدن به جنگ ایران و آمریکا منجر خواهد شد.
وی در ادامه می‎افزاید: یکی از مزایای عملیات مخفیانه، ایجاد سردرگمی، بدگمانی و ترس میان مسؤولان ایران است. این استاد مطالعات امنیتی می‎گوید: من انتظار دارم مسؤولان ایران به این حقیقت واقف شوند که ایالات متحده نیز همچون اسرائیل، فارغ از نتایج عملکرد ایران بر منافع خود، در برابر آنچه در ایران رخ می‎دهد، احساس مسؤولیت می‎کند. «سهیمی» نیز به جنبه‎های اطلاعاتی این مورد می‎پردازد و مدعی فشار سنگین و موجود بر نهادهای امنیتی ایران برای پیش‎بینی و مقابله با عملیات مخفیانه آمریکا می‎شود.
فاصله نیروهای آمریکایی از محدوده خطر
سجادپور با مقایسه عملیات مخفیانه و اقدام نظامی می‏گوید: عملیات نظامی احتمال موفقیت عملیات مخفیانه را نیز بشدت کاهش می‏دهد زیرا در صورت حمله آمریکا و اسرائیل، به احتمال زیاد دولت ایران دیوارهای موجود در اطراف خود را بسیار مرتفع‏تر خواهد کرد. وی در ادامه می‎افزاید: اثر حمله نظامی به خاک ایران تنها یک چیز است و آن عبارت است از بالا بردن محبوبیت و ماندگاری رژیم حاکم بر ایران.بروس ریدل، تحلیلگر سابق CIA که در حال حاضر با مرکز «سابان» در اندیشکده بروکینگز همکاری می‎کند نیز با این نظر موافق است و بهترین راه‎حل مقابله با چالش‎هایی را که سال‌هاست از جانب دولتمردان ایران سر راه آمریکا ایجاد می‎شود، عملیات مخفیانه می‎داند.
ریدل می‎افزاید: اگر ما بتوانیم در برنامه ایران تاخیر ایجاد کنیم و اگر همچنین بتوانیم با ابزار مخفیانه موجود، اقدامات تروریستی ایران را ناکام بگذاریم، به نسبت اینکه سربازهای آمریکایی را در معرض خطر قرار دهیم، عملکرد موفق‏تری در عقیم گذاشتن بلندپروازی‎های دولتمردان ایران خواهیم داشت. به نظر می‌رسد این بدان معناست که با گسترش جبهه‏های جنگ مخفیانه با ایران در ماه‏های آتی، اخبار بیشتری از حملات سایبری و خرابی تاسیسات ایران و ترورها و بمب‎گذاری‎های گاه و بیگاه خواهیم شنید.البته این رویکرد ایالات متحده محدود به جمهوری اسلامی نمی‌شود. پس از افول قدرت آمریکا در خاورمیانه در نتیجه انقلاب‌های عربی، سران کاخ سفید به دنبال آن هستند که حمایت خود را از دولت‌ها به سمت فریب ملت‌ها ببرند. استراتژی ایالات متحده در این رویکرد ارتباط‌گیری با گروه‌های سیاسی و اجتماعی فعال در کشورهای خاورمیانه از طریق به کارگیری مولفه‌های قدرت نرم و پس از آن مشارکت در فرآیند سیاسی دموکراتیک این کشورها به وسیله گروه‌های هدف است. از سوی دیگر ایالات متحده به صورت همزمان گروه‌های شبه‌نظامی و آشوبگران را کمک مالی کرده، تجهیز می‌کند و آموزش می‌دهد تا برای هم‌پیمانان سیاسی خود ابزاری فراهم کند تا بتوانند رقبای سیاسی خود را حذف کرده و با این اقدامات موجب تقویت موقعیت آمریکا در این کشورها شوند. این امر باعث خواهد شد آمریکا بدون آنکه دخالت نظامی در منطقه داشته باشد و هزینه بپردازد، به اهداف خود دست پیدا کند. آمریکا همچنین از گماشته‌های نظامی خود نیز برای برافروختن شعله‌های تنش‌های قومی و خشونت‌های سیاسی استفاده می‌کند و پس از آن به عنوان یک واسط دیپلماتیک برای حل آنها اقدام خواهد کرد.
فضای سایبری خود یک میدان جنگ است
مدیر آژانس امنیت ملی آمریکا در دولت کلینتون و مدیر اطلاعات ملی در دولت دوم جورج بوش(پسر) در مقاله‌ای هشدار داد: ایالات متحده برای پیروزی در جنگ سایبری باید محاسبات خود را در زمینه‌ای که «محاسبات ابری» خواند افزایش دهد. مایک مک‌کانل (Mike McConnell) در بخشی از مقاله خود در فایننشال تایمز آورده است: ما باید بی‌درنگ بر حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی از جمله شبکه برق، شبکه‌های مالی، کنترل ترافیک هوایی و سایر زیرساخت‌های حمل و نقل تمرکز کنیم و در نحوه استفاده آنها از اینترنت تغییر ایجاد کنیم. برای انجام این کار، ما باید «مسیرهای حفاظت‌شده» جدیدی درون شاهراه‌های جهانی ایجاد کنیم. من این منطقه بالقوه را «دات سکیور» (.secure) می‌نامم که منظور از آن، مجموعه‌ای از مسیرهای بشدت حفاظت‌شده‌ درون دنیای آزاد و باز شبکه جهانی «دات‌کام» (.com) برای بخش‌هایی است که کار زیرساخت‌های حیاتی را برعهده دارند. در ادامه این مقاله آمده است: ما باید بدانیم که فضای سایبری چیزی فراتر از اینترنت است. فضای سایبری خود یک میدان جنگ است. آمریکا برای آنکه بتواند از اقتصاد و زندگی مردم خود مانند سایر میادین جنگ حفاظت کند، نباید منتظر حمله غافلگیرکننده بعدی باشد تا پس از آن دست به کار شود.