نکته باریک‌تر از مو این جاست

قاسم روان‌بخش
یکشنبه شب من هم مثل همه پای تلویزیون نشسته بودم و گفت‌وگوی زیبای شما با شبکه 2 درباره مسائل و موضوعات مهم کشور را ملاحظه کردم. ابتدا نگران بودم که مبادا در این شرایط حساس سخنی بگویید که موجب آزردگی خاطرمان شود و دشمنان خونی و دینی ما مسرور گردند؛ ولی خوشبختانه ماجرا به عکس شد و سرجمع مصاحبه برای دوستان انقلاب امید بخش و برای دشمنان نگران کننده و یأس‌آمیز بود. این مصاحبه که با آرامش و طمأنینه خاصی انجام شد یادآور همان مصاحبه‌هایی بود که در طول دوران ریاست جمهوری‌تان در دوره نهم انجام می‌گرفت. دفاع نکردن از جریان انحرافی، احترام به دیگر قوا و تاکید برجایگاه رفیع ولایت فقیه، از ویژگی‌های ممتاز این مصاحبه بود که دل‌ها را شاد کرد و از صمیم دل برای شما دعا کردیم. امیدواریم باقیمانده راه را با همین صلابت و با همین تعامل مثبت بپیمایید و همواره مشمول دعای خیر نایب بر حق امام زمان، علما و بزرگان و ملت متدین و انقلابی قرار گیرید. با این وصف، چند نکته جای تأمل دارد که امیدوارم مورد توجهتان قرار گیرد.
1. ولایت فقیه
نکته‌ای که با تمسک به جمله حکیمانه امام امیر المومنین -اعینونی بورع و اجتهاد؛ با ورع و پاکی و جهد و تلاش مرا یاری کنید- درباره وظیفه ما در برابر ولی فقیه گفتید، مطلب بسیار جالبی بود. تردیدی نیست که همه ما موظفیم با پاکدستی و رعایت تقوی و تلاش و کار مضاعف، ولیّ امر را در رساندن کشور و امت به قله‌های ایمان و پیشرفت و سعادت کمک کنیم. ولی نکته باریک‌تر از مو این است که به تصریح جناب‌عالی، امت اسلامی از رئیس جمهور گرفته تا یک شهروند عادی باید به هدایت‌های رهبری و امام خویش توجه داشته باشند تا از مسیر حق گمراه نشوند. حضرت آیت ا... خامنه‌ای شخصیتی دانشمند، فقیه و کارشناس دین، آگاه به مسایل جهانی و داخلی، سیاستمدار با تجربه و دارای تجربه طولانی کار اجرایی هستند؛ شخصیتی که به تعبیر آیت ا... مصباح حتی یک نقطه تاریک در زندگی‌شان نمی‌توان دید. بی‌تردید چنین رهبری جز به خیر و صلاح امت اسلامی و کارگزاران نظام نمی‌اندیشد. از این رو بر همه کارگزارانی که با ورع و اجتهاد در تلاشند تا معظم‌له را در رساندن کشور به قله‌های پیشرفت یاری رسانند، لازم است به اشاره‌های ایشان بیش‌تر توجه کنند. ممکن است در جایی و موردی احساس ما این باشد که کار مان در راستای خدمت به نظام و کمک به رهبری است ولی ایشان با احاطه‌ای که دارند آن را بر خلاف مصالح نظام و امت اسلامی بدانند.
در چنین مواردی باید بدون فوت وقت، دستور را اجرا کرد، زیرا چه بسا اندکی تعلل، خسارات جبران ناپذیری به بار آورد. مالک اشتر در جنگ صفین که با تمام توان با دشمنان اسلام می‌جنگید و امام خود را یاری می‌کرد، از این‌که می‌دید تا دقایقی دیگر با شمشیر او کار معاویه تمام می‌شود بسیار خوشحال بود و شاید در دل خود، حکم ولیّ و امام خود، مبنی بر متارکه جنگ را بر خلاف مصلحت می‌دید؛ ولی ولایت پذیری‌اش او را به تبعیت فوری و بی‌چون و چرا از امام وا داشت؛ در نتیجه شمشیر را غلاف کرد و به سوی امام خویش بازگشت. البته بعدها حکمت این دستور را به‌خوبی فهمید، چرا که اگر اندکی جنگ را ادامه داده بود و با پیام و پسغام می‌خواست حضرت را به آن‌چه خودش به آن رسیده است قانع کند، دیگر نه امامی باقی می‌ماند که او از امتش باشد و نه امتی که علی(ع) امامش باشد؛ زیرا در صورت ادامه جنگ، این‌گونه وانمود می‌شد که علی(ع) با قرآن می‌جنگد و انسان‌های ساده لوح به جای این‌که امت امام بمانند برای همیشه از امام فاصله می‌گرفتند. در تحلیل حکم امام علی(ع)، نکات باریک‌تر از مو وجود دارد که در آن لحظه شاید حتی به ذهن امثال مالک اشتر هم خطور نمی‌کرد.
آقای رئیس جمهور! جنابعالی همواره از حمایت‌های خاص ولیّ و رهبر عادل و امام امت، حضرت آیت الله خامنه‌ای برخوردار بوده‌اید. و با این رهبری‌ها و حمایت‌ها توانسته‌اید کارهای بزرگی را که بعضا در تاریخ ایران بی‌نظیر است به نام خود ثبت کنید. انتظار از امثال جنابعالی این است که اگر در مواردی تصمیم خود را در راستای خدمت به نظام و رهبری می‌دانید؛ اما رهبر عزیز، آن را بر خلاف مصلحت نظام اسلامی دانستند، مالک‌گونه و بدون فوت وقت، آن را رها کنید؛ نه آن‌که بر سخن خود تأکید بورزید و.... تردیدی ندارم که در آینده نه چندان دور حکمت حکم اخیر حکومتی بر شما عیان خواهد شد و متوجه خواهید شد که اگر جناب آقای مصلحی کنار گذاشته می‌شد، چه آسیب‌هایی به کشور و حتی شخص شما را در پی داشت؛ همان‌گونه که امروز حکمت حکم حکومتی معظم‌له در مورد عزل رحیم مشایی از معاونت اولی بر همگان روشن شده است. ایشان خطاب به جناب‌عالی مرقوم فرمودند: "با سلام و تحیت، انتصاب جناب آقای اسفندیار رحیم‌مشایی به معاونت رئیس جمهور بر خلاف مصلحت جناب‌عالی و دولت و موجب اختلاف و سرخوردگی میان علاقمندان به شماست. لازم است انتصاب مزبور ملغی و کان لم یکن اعلام گردد."
اکنون می‌بینیم که چنان‌چه این حکم اجرا نشده بود چه آثار و تبعات منفی‌ای می‌توانست برای نظام اسلامی به بار آورد. برای فهمیدن حکمت این حکم حکومتی کافی است به نتایج قرار گرفتن وی در پست‌های 18 گانه از جمله ریاست دفتر جنابعالی مروری داشته باشید. که می‌توان به برخی از آن‌ها اشاره کرد؛ اتهام فساد مالی به برخی اطرافیان شما، دلسردی علما و بزرگان، اتهام ولایت ناپذیری به دولت ولایی، آسیب وارد شدن به سیاست فعال خارجی در شرایط حساس موج بیداری اسلامی، خانه‌نشینی 11 روزه و حرف و حدیث‌های چند هفته اخیر، امیدوار شدن دشمنان، نفوذ افراد و جریان‌های انحرافی، اصلی شدن مسایل فرعی در سال جهاد اقتصادی، سرخورده شدن مردم متدین و انقلابی و همه طرفداران جنابعالی و بچه‌هایی که از جان و مال خود برای پیروزی شما مایه گذاشتند و از همه مهم‌تر شکل‌گیری جریان شبه فراماسونری و فرقه انحرافی در کشور که این روزها بزرگان دین از جمله آیت الله مصباح نسبت به وقوع آن هشدار دادند. امیدواریم امروز که حقایق بر همگان آشکار شده و مناط حکم ولایی ولی فقیه عیان گشته، با اقدام انقلابی جریان حرافی را از دولت حذف و برای همیشه خیال امت اسلامی را راحت کنید.
2. رابطه رهبری با امت پدری و پسری نیست
جناب‌عالی در پاسخ به انتقاد برخی بزرگان از سخن شما مبنی بر این‌که رابطه‌تان با رهبری رابطه پدری و پسری است به حدیث پیامبر(ص) تمسک کردید که فرموده‌اند «انا و علی ابوا هذه الامه؛ من و علی پدران این امت هستیم» و نتیجه گرفتید که این رابطه درست است. ولی خوب است بر این نکته بیش‌تر تأمل کنید که رابطه امت و امام، بسیار بالاتر از رابطه پدری و پسری است؛ رابطه امام و مأموم و ولیّ مولّی علیه است. به همین دلیل قرآن کریم، اطاعت از پیامبر و ائمه معصومین را در طول اطاعت خداوند قرار داده و از مؤمنین خواسته است از آن‌ها همانند خداوند اطاعت کنند (اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم) اهل بیت نیز اطاعت از ولی فقیه را در طول اطاعت از خودشان دانسته‌ و فرموده‌اند کسی که حکم آن‌ها را قبول نکند و نپذیرد در حکم کسی است که حکم خدا را سبک شمرده و رد کرده است. سپس می‌افزایند: والراد علینا کالراد علی الله و هو علی حد الشرک بالله. (کافی، ج 1، ص67). شاهد این مدعی آن است که حضرت زهرا(س) و امام حسن(ع) و امام حسین(ع) در زمان امامت امیرالمومنین(ع) به‌عنوان امام از امیرالمؤمنین اطاعت می‌کردند. حدیث نبوی مورد استفاده شما، درصدد تبیین رابطه امت و امام نیست، بلکه در پی آن است که با این مشابهت، نشان دهد پیامبر و علی همانند فرزندان خود مردم را دوست دارند و به آن‌ها عشق می‌ورزند. همین مطلب را امام معصوم بیان داشته است. حسن بن الفضال می‌گوید از امام رضا(ع) پرسیدم معنای این سخن چیست؟ فرمودند: "ان شفقه الرسول علی امته شفقه الاباء علی الاولاد و... محبت و دوستی پیامبر نسبت به امتش محبت پدر به فرزندانش می‌باشد و بعد از پیامبر محبت علی بر مردم مانند محبت پیامبر به امت است. سپس فرمودند به همین جهت پیامبر فرمودند انا و علی ابوا هذه الامه..." (بحار الانوار، ج16، ص95) در روایت دیگری علی(ع) پس از نقل این جمله می‌فرماید: شنیدم که پیامبر فرمود "و لحقنا علیهم اعظم من حق ابوی ولادتهم؛ حق ما بر امت بزرگ‌تر از حق پدر و فرزندی است" (همان، ج23، ص259) و در روایت دیگری پس از ابوا هذه الامه می‌فرمایند و مولیا هذه الامه (همان، ج 36، ص11) از این روایات استفاده می‌شود که رابطه امام و مردم، رابطه پدر و فرزندی نیست و همچنین رابطه ولی فقیه با مردم. بلکه باید مولّی علیه از ولی خودش اطاعت کند.
3. بیداری اسلامی
یکی دیگر از نکاتی که در این مصاحبه جای تأمل داشت تأکید بر بیداری انسانی منطقه بود. شما عامل اصلی این بیداری را عدالت خواهی و کرامت انسانی ذکر کردید؛ در حالی که علاوه بر این نکات، مهم‌ترین عامل اسلام‌خواهی آنان است؛ موضوعی که ولیّ امر مسلمین در همان روزهای اول بر آن تأکید فرمودند و آثار و تبعات آن نیز کاملاً مشهود است. انتظار می‌رود که بر اساس نظر ولی امر مسلمین، دولت همه همت و توان خود را در حمایت از مسلمانان مظلوم منطقه به‌ویژه مردم مظلوم بحرین به کار گیرد و از این فرصت استثنایی که دشمنان در چنگال ملت‌ها گرفتار آمده‌اند، در جهت نابودی آن‌ها تلاش کنیم. متأسفانه در این چند ماه اخیر که موج بیداری اسلامی منطقه را فراگرفته است فعالیت چندانی در سیاست خارجی امان مشاهده نمی‌شود. انتظار آن است که بسیار بیش از مسأله برگزاری جشن نوروز برای این مسأله بسیار مهم همت شود. و البته مردم همه این ضعف‌ها را از ناحیه مشاوران خاورمیانه و آسیای شما آقایان مشایی و بقایی می‌دانند و دعوت وی از ملک عبد الله اردنی و دفاع از این دعوت در این شرایط نیز می‌تواند شاهدی بر این ادعا باشد.