اسلام ناب محمدی و اسلام آمریکایی(بخش هشتم)

احمد آذری قمی
بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
در شماره قبل اشاره نمودیم که فقرستیزی اسلام از آنروست که می‌خواهد جامعۀ اسلامی و حکومت اسلامی از تمکن مالی و امکانات مادی هم کاملاً برخوردار باشد، تا بتواند به مقاصد اجتماعی ـ سیاسی ـ فرهنگی ـ اقتصادی خویش به نحو مطلوب دست یابد. اینک دنبالۀ مطلب.
یکی از اساسی‌ترین مسائل انقلاب خروج از سلطۀ اقتصادی اجانب است. استراتژی «توسعه» و رشد ما به گونه‌ای باید باشد که مالاً تسلط و طمع اجانب به آب و خاک ما را از بین ببرد. میلیاردها دلار واردات که همه ساله از مواد غذائی و کشاورزی گرفته تا مواد صنعتی و شیمیائی انجام می‌گیرد، حجم نیاز گستردۀ ما را به اجانب نشان میدهد. حضرت علی(ع) می‌فرماید «احْتَجْ اِلی مَنْ شئتَ تَکُنْ اَسیرَهُ، اِسْتَغن عَمَّنْ شئتَ تَکُنْ نظیرَهُ أحْسِنْ اِلی مَنْ شئتَ تَکُنْ اَمیره»
محتاج هر که شوی اسیر او خواهی بود، بی‌نیاز از هر که گردی با او برابر خواهی شد و هر که را مورد نیکوئی و احسان خود قرار دهی فرمانروای او خواهی شد.
طبیعی است ما علی‌رغم قدرت عظیم سیاسی و نظامی و مردمی خود در حال حاضر در محاصره اقتصادی غرب و اجانب هستیم و بی‌تردید برای صدور انقلاب به کشورهای اسلامی توان اقتصادی معقول ما و احسان و نیکوئی به این کشورها، زمینه‌های مساعدی برای گرایش به اسلام عزیز و اصیل در کشورهای تحت سلطه ایجاد خواهد کرد.
شرط ورود به یک اقتصاد سالم و صحیح، تدوین برنامه‌هائی در جهت رشد و توسعۀ اقتصادی است. راستی این رشد چگونه باید باشد؟ آیا الگوی رشد اقتصادی ما الگوی رشدی است که در اروپا و آمریکا حاکم بر نظام اقتصادی آنهاست؟ آیا الگوی رشد و توسعۀ اقتصادی ما الگوی رشد و توسعه در کشورهای سوسیالیستی است؟ آیا اساساً کشورهای سوسیالیستی از چیزی تحت عنوان رشد و توسعه برخوردار هستند؟ تجدیدنظر در سیاست‌های اقتصادی آنان و اعلام سیاست بازسازی اقتصادی در این کشورها چه معنی می‌دهد؟
کشور ما با داشتن بزرگترین ذخائر نفت و گاز و بزرگترین ذخائر فلزی دنیا و همچنین بیشترین حجم آب و خاک برای توسعۀ کشاورزی و بالاترین استعداد فنی و تکنیکی از زمان قرارداد دارسی در صنایع نفت تاکنون، می‌توانست گام‌های بلند و اساسی برای حرکت به سوی یک اقتصاد سالم و پویا را بردارد. ابرقدرتها از روشن شدن موتور «توسعه» ایران سخت وحشت دارند چرا که آنرا پشتوانۀ قوی برای صدور مکتب حیات‌بخش اسلام می‌دانند.
بی‌تردید تحقق برنامه رشد و توسعه در ایران، تقسیم ثروت را با توجه به مقررات دقیق و احکام عادلانه اسلام به دورترین نقاط تاریک جامعه می‌برد و اقشار وسیع و توده‌های عظیم میلیونی مردم را از مواهب طبیعی و خدادادی بهره‌مند می‌سازد و فقرستیزی اسلام را در عالیترین شکل خود پدید می‌آورد.
طبیعی است استراتژی توسعه و رشد اقتصاد ایران نه از نوع تقسیم فقر و نه از نوع اختصاص منابع حیاتی ثروت در اختیار عده‌ای معدود خواهد بود و این مهم را قوانین حیات‌بخش قرآن تضمین میکند.         ادامه دارد...