ویژگی‌‌های مشترک جریان‌های منافق

برخی جریان‌ها و احزاب توانستند محورهای بیشتری را به تحقق برسانند و برخی نیز با اجرای چند محور دچار فروپاشی و تسلیم در مقابل مردم شدند.
عضو شورای مرکزی جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی، با اشاره به تجربه ۳۲ ساله جریان‌های انحرافی، معاند و منافق برای نفوذ در ساختار نظام، ۱۶ ویژگی‌ مشترک این جریان‌ها را برشمرد.
مجتبی شاکری، عضو شورای مرکزی جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی در گفت‌وگو با فارس در خصوص اقدامات جریان انحرافی، اظهار داشت: تجربه ۳۲ ساله انقلاب اسلامی در مقابله با جریان‌های معاند، منافق و منحرف نشان می‌دهد که طیف جریان‌های مقابل گفتمان انقلاب اسلامی برای رخنه در ساختار سیاسی نظام اسلامی با شدت و ضعف از شیوه‌های مشترکی بهره می‌برند تا بتوانند در دوره مشخصی از زمان براندازی نظام را محقق کنند.
وی با بیان اینکه این تلاش‌ها دارای ابعاد نظری و عملی است، گفت: برخی جریان‌ها و احزاب توانستند محورهای بیشتری را به تحقق برسانند و برخی نیز با اجرای چند محور دچار فروپاشی و تسلیم در مقابل مردم شدند.
عضو شورای مرکزی جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی تصریح کرد: فتنه‌های جریان‌های ملی‌‌گرا، مارکسیست، لیبرال، منافق و متحجر و گرد آمدن یکپارچه آنها در فتنه ۸۸ و فتنه‌های پیش‌رو نماد ویژگی‌های مشترک این جریانات در مقابله با گفتمان انقلاب اسلامی است.
وی در ادامه ویژگی‌های مشترک جریان‌های منافق و انحرافی برای نفوذ و سلطه در ساختار نظام جمهوری اسلامی ایران را به شرح زیر بیان داشت:
۱- بیرون بردن پدیده حق و تکلیف خارج از دایره اسلام ناب و نظام ولایت فقیه و تفسیر دیگر گونه از امور مهمی چون حجت شرعی، امر به معروف و نهی از منکر و تولی و تبری
۲- جلب حمایت دشمن (آمریکا و صهیونیسم) و ارتباط سازماندهی شده با دستگاه‌های اطلاعاتی آنان
۳- همگرائی با طیف‌های مختلف و ائتلاف برای مقابله با نظام، قانون اساسی و ولایت فقیه
۴- حذف و یا استحاله واژه‌هیا کلیدی گفتمان انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی، استکبارستیزی، مبارزه با صهیونیزم، پیشرفت و عدالت و مردم‌سالاری دینی.
۵- انتقال حوزه ارزیابی گفتمان انقلاب اسلامی به خارج از حوزه نظام و واگذاری آن به داوری‌های بین‌المللی.
۶- تسلط بر پنج رسانه برای انتقال پیام و تکمیل جنگ نرم، رسانه‌ ملی، ماهواره، فضای مجازی، خبرگزاری‌ها، نشریات داخلی و سینما.
۷- طراحی رویارویی خشونت‌آمیز لایه‌های اجتماعی با حاکمیت با پروژه‌هایی چون نافرمانی مدنی و حتی ترور فیزیکی به جای گفتگوی مسالمت‌آمیز.
۸- تسلط بر چهار وزارتخانه خارجه، کشور، دفاع و اطلاعات.
۹- طیف بی‌اعتنایی با شکستن قانون در حوزه اسناد بالادستی، قوانین مجلس، شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام، مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی.
۱۰- ساختارمند کردن قومی حزبی دولتی و بین‌المللی در امر رانت‌خواری و مفاسد اقتصادی.
۱۱- اشاعه اباحی‌گری سکولاریسم فمنیسم و بی‌بندرباری برای کسب مقبولیت و جلب آرا در انتخابات.
۱۳- برقراری ارتباط خارج از عرف با شخصیت‌ها و سازمان‌های به اصطلاح خصوصی
۱۴- انفعال در مقابل تحریم و تهدیدات غرب و تلاش در مقبول واقع شدن داوری و ارزیابی سازمان‌های بین‌المللی.
۱۵- دامن زدن به حاکمیت دوگانه برای شکستن جایگاه رهبری و برنامه‌ریزی برای ایجاد فاصله بین مردم و رهبری.
۱۶- پنهان کردن راهبرد و رفتار سکولار خود (انسان، حقیقت، حکومت، هستی، بایدها و نبایدها) در پس نمادها و نمودهای دینی و نگاه ابزاری به دین.