رژیمهای مرتجع که از آغاز جنگ تحمیلی از رژیم صدام تکریتی پشتیبانی کردهاند، این روزها شدیداً از پیروزیهای رزمندگان اسلام و حمله قریبالوقوع نیروهای ایرانی به هراس افتاده و ترس و وحشت خود را پنهان نمیکنند.
این رژیمها قولا و عملا تلاش میکنند از سقوط حتمی صدام جلوگیری کنند. رژیمهای مرتجع در محافل و سازمانهای سیاسی سعی میکنند رژیم بعث را از سقوط نجات دهند، و در مطبوعات خود بنام اسلام برای رژیم بعث اشک تمساح میریزند، و آنرا اسلامدوستی و انساندوستی قلمداد مینمایند.
مطبوعات کویت بیش از دیگر مطبوعات عرب مسئولیت دفاع از رژیم عراق را بعهده گرفته و در مناسبتهای گوناگون برای صدام و نجات او اشک تمساح میریزند.
مجله کویتی المجتمع ارگان جمعیت الاصلاح الاجتماعی که نقطهنظرهای رژیم عربستان سعودی و وهابیها را منعکس میکند، در شماره 12 محرم 1407 مقالهای در مورد شش سال جنگ برشته تحریر در آورده است. این مجله که از آغاز جنگ تحمیلی صدام علیه جمهوری اسلامی ایران از رژیم کافر عراق حمایت کرده و جمهوری اسلامی ایران را مورد حمله قرار داده است، در مقاله خود با اشاره به گذشت شش سال از آغاز جنگ تحمیلی، هیچگونه اشارهای به آغازکننده جنگ نکرده بلکه با روش همیشگی خود، این جنگ را به ضرر اسلام و مسلمانان قلمداد نموده است.
این مجله که دشمنی خود را نسبت به انقلاب اسلامی ایران پنهان نمیکند، علت ادامه جنگ را مخالفت ایران با تلاشهای صلح رژیمهای مرتجع عرب قلمداد کرده است.
این مجله با اشاره به عملیات کربلا - 1 و کربلا - 2، این عملیات را نشانه علاقه ایران به ادامه جنگ دانسته، و رژیم عراق را که در این عملیات شکست خورده است صلحطلب قلمداد مینماید، و مینویسد عملیات کربلا - 2 در واقع نامهایست از سوی ایران حاکی از اینست که این کشور قصد دارد به جنگ ادامه دهد.
مجله المجتمع که در این مقاله هیچگونه اشارهای به رژیم عراق نمیکند، حقایق را وارونه جلوه داده و وانمود میکند که این ایران است که نمیخواهد جنگ متوقف گردد.
این مجله که از سوی رژیمهای مرتجع عرب از جمله رژیم سعودی پشتیبانی مادی میشود سعی میکند که جمهوری اسلامی ایران را یک نظام مخالف اسلام قلمداد نماید و بدین ترتیب میخواهد به رژیمهای مرتجع عرب که خود را رژیمهای اسلامی مینامند مشروعیت ببخشد.
المجتمع در مقاله خود ضمن اشاره به خسارتهای وارده به ایران و عراق در اثر ادامه این جنگ آنرا یک فاجعه قلمداد کرده و مینویسد: «ادامه جنگ موجب بروز دودستگی در میان کشورهای اسلامی گردیده است». این مجله با مطرح کردن جمله فوق سعی کرده که طرفداران رژیم بعث را مسلمان جلوه دهد و بدین ترتیب این مجله بخاطر بوجود آمدن این دو دستگی اشک تمساح میریزد، در حالیکه فراموش کرده است که رژیم کافر عراق آغازکننده جنگ بوده و کسانی که به این رژیم کمک نمایند در واقع باعث ادامه و طولانی شدن جنگ گردیدهاند.
المجتمع در مقاله خود مینویسد: «ادامه جنگ میتواند کشورهای خارجی را مجددا به منطقه بکشاند». این مجله هیچگونه اشارهای به درخواست کمک از ابرقدرتها از سوی رژیمهای مرتجع عرب نکرده است در حالیکه این مجله از اقدامات رژیمهای مرتجع عرب جهت کشاندن ابرقدرتها به منطقه آگاه است لکن این مسئله را نادیده میگیرد.
المجتمع در ادامه مقاله خود مینویسد: «ادامه جنگ میان عراق و ایران مسائل اسلامی از جمله مسائل فلسطین و افغانستان را به ضعف کشانده است».
مجله المجتمع که از اقدام رژیمهای مرتجع عرب از جمله رژیم عربستان سعودی در به سازش کشاندن بعضی از افغانها حمایت و پشتیبانی میکند، اقدامات رژیمهای مرتجع عرب را در ضربه زدن به انقلاب فلسطین و مسئله افغانستان نادیده گرفته و آنرا خطری برای این دو مسئله نمیداند، در حالیکه ادامه جنگ را موجب به ضعف کشاندن این دو مسئله قلمداد مینماید.
المجتمع که اکنون ادامه جنگ را فاجعه برای کشورهای اسلامی میداند و برای صدام اشک تمساح میریزد چندی پیش لیستی از کمکهای مرتجعین عرب به صدام را منتشر ساخت. این مجله در پاسخ به اعتراض یکی از خوانندگان عرب که انتشار این لیست را کمک به ادامه جنگ توصیف کرده بود نوشت که این کمکها برای درمان مجروحین و معلولین عراق میرود و موجب ادامه جنگ نمیگردد.
مطبوعات کشورهای مرتجع عرب که اینک برای صدام اشک تمساح میریزند، در اوایل جنگ تحمیلی از اقدام سردار قادسیه در حمله به جمهوری اسلامی ایران پشتیبانی و حمایت میکردند و آنرا گامی در راه احقاق حقوق اعراب قلمداد مینمودند.
این مطبوعات وابسته به مرتجعین، باید بدانند که 6 سال پشتیبانی و حمایت از رژیم عراق، نتوانست صدام را از منجلابی که در آن فرو رفته است نجات دهد، و ریختن اشک تمساح برای صدام، نمیتواند اثری در تغییر سرنوشتی که در انتظار سردار قادسیه است داشته باشد، و خوانندگان این مطبوعات بخوبی ماهیت مزدور آنها را شناخته، و اعتراض روزافزون خوانندگان مجله المجتمع به مطالب مندرجه در این مجله در مورد جنگ بهترین گواه بر این امر است.