«بان کی مون برای کسی مزاحمت ایجاد نکرد؛ بویژه قدرتهای دارای حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل علاقمندی خاصی به عملکرد دبیرکل آرام این سازمان داشتند. از این رو انتخاب مجدد دبیر کل سازمان ملل به ضرر هیچ یک از این قدرتها نبود.»
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، پایگاه اینترنتی تاگس آنتسایگر سوئیس، در تحلیلی تحت عنوان "بان کی مون؛ مردی با صدای آرام" آورده است:
«بان کی مون دبیرکل ابقا شدهی سازمان ملل در عملکردی متفاوت از کوفی عنان، دبیر کل سابق سازمان ملل که دارای کاریزما بود، از دید منتقدانش مردی ملایم و آرام محسوب میشود.
این درحالی است که حمایت و پشتگرمی برای وی در جامعهی بین المللی بسیار زیاد است، چرا که انتخاب مجدد وی تغییری در مسیر قبلی این سازمان ایجاد نخواهد کرد و وی مزاحمتی برای قدرتهای این سازمان بوجود نخواهد آورد.
بعد از آن که شورای امنیت سازمان ملل طی روزهای گذشته متفق القول به حضور دوبارهی بان کی مون در پست دبیرکل سازمان ملل رای مثبت دادند، مجمع عمومی سازمان ملل نهایتا به دور دوم ریاست پنج ساله وی رای داد.
وی در سال 2007 و پس از کوفی عنان، تصدی پست دبیرکلی سازمان ملل برعهده گرفت. حضور عنان در سازمان ملل درحالی صورت گرفت که وی به دلیل حضور جسورانه و بیپروایانه خود به "پاپ جهانی" معروف بود.
بویژه آمریکا که از ناسزاهای عنان به دلیل جنگ عراق و زندان گوانتانامو بسیار ناراضی بود، به دنبال یک جانشین آرام و ملایم برای وی بود. به گونهای که آنها بان کی مون را یک کاندیدای مناسب برای احراز این پست دیدند.
بان کی مون اولین پست دیپلماتیک خود را در سازمان ملل در سال 1975 به دست آورد و سالهای متمادی در وزارت امور خارجهی کره جنوبی مسئول پاسخگویی به سوالات سازمان ملل بود.
بان کی مون در سال 2001 برای دو سال سفیر کشورش در سازمان ملل شد. قبل از اینکه بان کی مون در اول ژانویه 2007 به سمت دبیر کل سازمان ملل منصوب شود، وزیر امور خارجه کره جنوبی بود.
بان کی مون بر عکس سلف خود، کوفی عنان، ارزش زیادی برای این موضوع قائل بود که موجبات ناراحتی قدرتهای دارنده حق وتو را فراهم نکند. به این ترتیب کشورهای آمریکا، چین، فرانسه، انگلیس و روسیه بار دیگر موافقت خود را با دبیر کلی وی بر سازمان ملل اعلام کردند.
این در حالی است که فیلیب بولوپین، یک کارشناس حقوق بشر اولین دوره دبیرکلی بان کی مون بر سازمان ملل متحد را در دفاع از حقوق بشر ناامید کننده خواند؛ به گونهای که وی نهایتا توانست در موضع گیری در برابر ناآرامیهای کشورهای عربی و بحران ساحل عاج یک موضع جدی و قاطع اتخاذ کند.
هنگامی که بان کی مون اوایل ماه گذشته میلادی از کاندیداتوری خود برای دور دوم ریاست سازمان ملل خبر داد، از عملکرد و رویه خود در زمینهی حقوق بشر دفاع کرد.
به نظر میرسد که مقابله با پیامدهای پدیدهی گرم شدن زمین یکی از چالشهای اصلی وی دردور دوم ریاستش بر سازمان ملل باشد.»