تأمین هزینه جنگ دیگر برای رژیم عراق مقدور نیست
اوضاع اقتصادی و سیاسی عراق روزبهروز وضعیت بسیار وخیمی بخود میگیرد بطوری که حتی رسانههای غربی که آینده سرمایهگذاریهای کشورهای متبوع خود بر عراق را نگران کننده میبینند در لابلای گزارشهائی که درباره وضعیت کلی داخل عراق تهیه و منتشر میکنند پیش از پیش بر وخیم بودن اوضاع اقتصادی رژیم پوسیده صدام عفلقی تأکید میورزند.
در این رابطه رادیو کلن در بخش فارسی ساعت 30ر13 روز 25ر5ر62 گزارش مبسوطی تحت عنوان (تاثیرات جنگ بر کشور عراق و بودجه عراق در جنگ رو به اتمام است) بنقل از فرستاده ویژه خود به بغداد بنام رودف شیملی پخش کرد.
در ابتدای این گزارش بطور خلاصه به نمودهایی از برنامههای اقتصادی رژیم عراق که همانند سایر حکومتهای وابسته به امپریالیسم به شیوه کاملاً غربی طرحریزی شده است اشاره میشود از آن جمله اشاره به حضور یک میلیون کارگر، کارشناس و متخصص خارجی در عراق و وجود ساختمانها و اماکن و ابنیه بسیار لوکس و گران قیمت که به شیوه غربی ساخته شده نمایانگر اهداف طرحهای اقتصادی رژیم عراق میباشد که بنا به اعتراف رادیو کلن ادامه اجرای این گونه طرحها به واسطه هزینه سنگین جنگ و بحران اقتصادی ناشی از آن که دامنگیر حکومت صدام شده است تقریباً ناممکن میباشد.
گزارشگر رادیو کلن میگوید که صدام در اوایل جنگ سیاست تسریع در اجرای این طرحها را در پیش گرفت چرا که صدام بخیال خود انتظار داشت این سیاستها مخالفتهای ریشهای مردم عراق در رابطه با جنگ تحمیلی علیه جمهوری اسلامی ایران را تا حدودی کاهش بدهد و حتی در این جهت مزایای زیاد مادی برای خانوادههای کشته شدگان در جنگ تخصیص داده بود لیکن با توجه به آمار بسیار سنگین تلفات و اسرا و معلولین و مجروحین جنگ از میزان این بذل و بخششها بنحو شدیدی کاسته شد.
رادیو کلن در این باره چنین میگوید: در ماههای اول جنگ هر کسی که بستگان نزدیک خود را از دست میداد یک قطعه زمین، یک خانه مسکونی و یکدستگاه اتومبیل بارزش صد هزار دلار به عنوان پاداش از دولت دریافت مینمود اما با توجه به حداقل سی و پنج هزار کشته، چهل و پنج هزار اسیر و هفتاد هزار نفر زخمی دولت قادر نبود در این ابعاد به بذل و بخشش خویش ادامه دهد و چنین بود که پس از چندی اتومبیل شورولت به تویوتا و آن نیز سرانجام به دستگاه فولکس واگن ساخت برزیل تبدیل شد از طرف دیگر امروزه در سراسر عراق کمتر خانوادهای است که از آسیب جنگی بینصیب مانده باشد.
این رادیو سپس به تأثیر جنگ بر وضعیت مالی و اقتصادی رژیم بغداد و کمکهای رژیمهای وابسته منطقه و همچنین دولت سوسیال صهیونیست فرانسه به رژیم صدام پرداخته و چنین گفت: اما اکنون جنگ عرصه را از لحاظ مالی نیز به حکومت عراق تنگ کرده است ذخائر ارزی کشور که در آغاز شعلهور شدن جنگ به سی و پنج میلیارد دلار بالغ میگشت رفته رفته به صفر نزدیک میشود و سیل کمکهای مالی دولتهای عربی خلیج هم که از سپتامبر سال 1980 تابحال به سی میلیارد رسیده رفته رفته باریکتر شده است از طرف دیگر درآمد نفتی عراق که یک سال پیش از شروع جنگ به بیست و پنج میلیارد دلار میرسید در سال 1982 به شش میلیارد و هفتصد میلیون دلار تقلیل یافت و در حال حاضر عراق فقط میتواند از راه ترکیه روزانه هفتصد هزار بشکه نفت به بنادر دریای مدیترانه صادر کند عراق برای اینکه بتواند جنگ را ادامه دهد در ماه به یک میلیارد دلار پول احتیاج دارد ولی تهیه چنین مبلغ هنگفتی دیگر برایش مقدور نیست در میان دول غربی فرانسه در زمینه دادن اعتبار به عراق از همه بیپرواتر بوده در حال حاضر بغداد پنجاه الی هشتاد میلیارد فرانک فرانسه بدهکار است.
گویا میتران رئیسجمهور فرانسه گفته است که شکست عراق در جنگ در حکم شکست اقتصادی فرانسه خواهد بود.
جمهوری فدرال آلمان تا به امروز از طریق شرکت بیمه هرمست ضمانت اعتباراتی معادل ده میلیارد مارک را بعهده گرفته.
گزارشگر رادیو کلن بر بینتیجه بودن کمکهای اقتصادی غرب و رژیمهای مرتجع منطقه به رژیم عراق را اعتراف کرده و در این رابطه چنین میگوید: اما حالا به نظر میرسد که اعطای اعتبار به آخرین حد ممکن خود رسیده باشد از هفت ماه پیش به این طرف که شرکتهای خارجی نتوانستهاند مطالبات خود را به ارز دریافت کنند و از بهار امسال دولت عراق حتی قادر نبوده حساب شرکتها را به دینار عراقی تصویب بکند هر شرکت خارجی هم که احیاناً بخواهد کارش را تعطیل بکند به او حالی میکنند که کارکنانش اجازه خروج دریافت نخواهند کرد. و چنین است که این شرکتها ناچارند به امید بهبود اوضاع به کارشان ادامه دهند اما بهر صورت مدتی است که دیگر طرحی جدید شروع نشده است ماهها است که در فروشگاهها و مغازهها کالاهای مصرفی خواروبار کمیاب است و اجازه ورود کالاهائی نظیر ادوات برقی - قماش و همچنین کنسرو هم از طرف دولت دیگر داده نمیشود میوهجات و سبزیجات هم گرانند و هم کمیاب دینار عراقی در بازار آزاد کمتر از نصف بهای رسمی معامله میشود نرخ تورم تخمیناً به پنجاه درصد در سال میرسد در بغداد تقریباً همه چیز بغیر از بلیط اتوبوس گرانتر از مونیخ یا پاریس یا نیویورک است در پناه طاق نماهای خیابان رشید بچههای قد و نیمقد بساط خود را پهن کردهاند و به فروش لیمونات - آب یخ - باطری - رادیو - تیغ - ریشتراش و تمبر پست مشغولند از قرار معلوم گرانی بحدی است که بسیاری از خانوادهها دیگر با درآمدی که دارند از عهده مخارج خود برنمیآیند یکی از ساکنان قدیمی بغداد میگفت: که تا شش ماه پیش، چنین منظرههایی در خیابانهای بغداد دیده نمیشد همچنین این رادیو بر بیاساس بودن ادعای کذب رژیم صدام مبنی بر اینکه مردم عراق جهت حمایت از رژیم طلاهای خود را با علاقه و میل شخصی خود به حکومت هدیه میکند صحه گذاشته و چنین میگوید: در برابر یکی از ویلاهای مجاور کاخ ریاست جمهوری که سربازان مسلح از آن پاسداری میکنند تابلوئی که کلمات دفتر اطلاعات بر روی آن نوشته شده است به چشم میخورد این یکی از مراکز متعددی است که در بغداد برای جمعآوری کمکهای نقدی و جنسی که عراقیها ظاهراً برای پیروزی در جنگ با ایران نثار میکنند دائر شده است شبها در تلویزیون اعانه دهندگان را که بهترین لباس خود را پوشیدهاند و لبخندی بر لب دارند در حضور صدام حسین نشان میدهند اما در خود مراکز جمعآوری اعانات از این ذوق و شوق خبری نیست پیش از آنکه النگو یا گردنبند طلائی برای وزن کرن روی کفه ترازو قرار گیرد صاحبش برای آخرین بار با انگشتان عصبی و لرزان آنرا نوازش میکند اما این طور نیست که در همه جا مأموران حکومتی در یکی از این مراکز نشسته و منتظر آن باشند که مردم به پای خود بیایند و به میل خود برای پیروزی در جنگ چیزی هدیه کنند در بصره و سایر شهرها سربازان مسلح خودشان سراغ مردم میروند معلوم نیست رژیمی که یک چنین فداکاری را از مردم انتظار دارد خود تا چه اندازه میتواند روی حمایت مردمی حساب کند برای یک مسافر خارجی مشکل است که برای این سئوال جوابی بیابد.
رادیو کلن در خاتمه مطلب خود به بررسی کوتاهی از وجود جو اختناق و ناامنی و سانسور شدید در مطبوعات رژیم بعث عراق پرداخته و بر اساس مشاهدات گزارشگر خود از داخل عراق چنین میگوید:
بندرت اتفاق میافتد که میان یک خارجی و یک عراقی بر سر مسائل سیاسی سر صحبت باز بشود و تازه کسانی که در قهوهخانه نشستهاند و چائی میخورند معمولاً نه روزنامه میخوانند و نه بحث میکنند صرف نظر از این که در اینجا بجز چند روزنامه دولتی و نیمه دولتی نه روزنامه اروپائی پیدا میشود و نه از کشورهای دیگر عربی از موقعی که رزمندگان بنیادگرای مسلمان در تابستان سال پیش وزارت برنامهریزی و بنگاه خبرگزاری عراق و بعضی نقاط دیگر را هدف حملات خود قرار دادند ابنیه دولتی شدیداً توسط افراد مسلح محافظت میشود در محله ارگ پستهای نگهبانی از نزدیک شدن «نامفهوم» به نقاط حساس جلوگیری میکنند و در همه جا تانکها و زرهپوشها به حالت آمادهباش در آمدهاند.
پخش این گونه گزارشها از رادیو کلن و یا سایر محافل خبری غرب که بیشتر به بحرانی بودن وضعیت اقتصادی عراق اشاره میکنند گذشته از دلایل مختلفی که ممکن است داشته باشد میتواند بیش از پیش بیانگر این حقیقت باشد که بیثباتی اقتصادی و سیاسی رژیم حاکم بر عراق به آن توجه از شدت رسیده باشد که رسانههای غربی نومیدانه مجبور شدهاند نسبت به پخش قسمتی از حقایق مربوط به وخامت اوضاع در عراق اقدام نمایند.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
