روزنامه جریان انحرافی آدرس عوضی می‌دهد!

 روزنامه ایران ارگان مطبوعاتی دولت که چند وقتی است با تغییر در ارکان مدیریتی اش، راه و رسمی بر خلاف اصول انقلاب و همسو با جریان انحرافی در پیش گرفته است، تهمت های ناروایی را متوجه نیروهای برجسته نظام کرده، تا خاطره حمله های هدفمند روزنامه های زنجیره ای دوران اصلاحات به همین نیروهای ارزشی را بار دیگر زنده کنند. حمله هایی که درست با همان ادبیات اصلاح طلبانه صورت گرفته است. ادبیاتی که در آن نیروهای برجسته و انقلابی نظیر آیت الله مصباح یزدی عالم برجسته دینی، آیت الله آملی لاریجانی رئیس قوه قضائیه و سردار محمد علی جعفری فرمانده کل سپاه را "اقتدارگرا" خوانده است.
 این موضوع در حالی است که با توجه به در اختیاری گیری نیروها و روزنامه نگاران اصلاح طلب توسط تیم جریان انحرافی، برای توسعه دامنه فعالیتشان و بهره گیری از تجربیات این جریان سوخته در داخل نظام، توسط سران جریان انحرافی، به کارگیری این نوع ادبیات نیز چندان دور از ذهن به نظر نمی رسید. واقعیتی که امروز در روزنامه هفت صبح شاهد آن هستیم و به خوبی دیده می شود که روزنامه نگاران اصلاح طلبی که در سوابق بعضی از آنها وابستگی به جریانهای چپ مارکسیستی نیز دیده می شود، اجازه گرفته اند که خود را اصولگرای پیشرو بنامند.
مظلوم‌نمایی پشت سپر جن‌گیری
اما حملات به شخصیتهای برجسته نظام در حالی صورت می گیرد که بهانه شروع این تخریب ها، همان ماجرای تکراری رمالی و جن گیری است که جریان انحرافی می کوشد با بزرگ نمایی آن، سایر تخلفات خود را پشت این قضیه پنهان کند. از این رو خود، یک عامل مهم برای دامن زدن و ترویج شایعات پیرامون ماجرای رمالی و جن گیری شده اند و گویا چندان هم از این موضوع ناراحت نیستند که اینگونه وقایع را به آنها منتسب کنند. واقعیتی که حتی در نشست مطبوعاتی رئیس جمهور به خوبی مشخص بود و در حالی که رسانه های مستقل و انقلابی چندان راضی به طرح پرسش پیرامون موضوعاتی نظیر رمالی و جن گیری از احمدی نژاد نبودند، این رسانه های وابسته به دولت نظیر روزنامه ایران بودند که در مقابل دوربین های شبکه های خارجی تلاش کردند، این موضوع را طرح و به آن دامن بزنند و البته پاسخ رئیس جمهور که صحبت از سکوت الهام بخش وحدت کرد. سکوتی که فقط چند روز طول کشید و خیلی زود شاهد واکنش تند رسانه های حامی دولت بودیم.
مفاسد اقتصادی اولویت سوال اصولگرایان
در این میان آن چیز که مشخص است، رویکرد اصولگرایان نسبت به جریان انحرافی است. رویکردی که در آن جن گیری و رمالی جایگاهی ندارد و سوال آنها بیشتر در خصوص مفاسد اقتصادی و اداری جریان منحرف در دولت است. اصولگرایان اگرچه معتقد به وجود برخی خرافه گرایی ها در لایه های پائینی این جریان هستند اما نقطه تمرکز خود را بر روی مسائل بزرگتری نظیر فساد اقتصادی جریان انحرافی و سو استفاده از رانت ها به واسطه حضور در بدنه دولت قرار داده اند. واقعیت هایی که اکنون نه تنها باعث انحراف دولت از مسیر خدمت رسانی شده، بلکه قطار حرکت دولت را در مسیری قرار داده است که بیم آن می رود، از مسیر انقلاب نیز خارج شود. گرچه اکنون نیز شاهد خروج برخی نیروهای جریان انحرافی از مسیر انقلاب و پیوستن به گروه های سوخته خارج از نظام هستیم. واقعیت آن است که امروز اصولگرایان تصمیم گرفته اند تا با شفاف سازی در خصوص سران جریان انحرافی، جلوی وقوع فسادهایی نظیر پرونده تالارهای کیش و یا شرکت سمگا و ده ها مفسده اقتصادی که تاکنون منتشر نشده را در آینده بگیرند. حال سوال این است، که چرا جریان انحرافی که خود را از تمامی این اتهامات مبرا می داند تاکنون پاسخی مستدل به این پرونده ها نداده و تنها به یک تکذیب زبانی بسنده کرده است. واقعا اگر افراد مورد اتهام در این پرونده ها نسبت به سلامت اقتصادی خود مطمئن هستند، چرا تاکنون از رسانه های افشاگر این پرونده ها شکایت نکرده تا اعاده حیثیت کنند؟ و در نهایت بیم آنها از حضور در دادگاه چیست؟
بی شک امروز در مقابل تمامی این اتهامات رسانه هایی نظیر روزنامه ایران هستند که می کوشند با بت سازی از ماجرای خنده داری به نام رمالی و جن گیری، تمامی این تخلفات ریز و درشت را پشت این بت بزرگ پنهان کنند تا فقط اتهامی مجازی برای گروه انحرافی باقی بماند که در هیچ دادگاه و محکمه ای قابلیت اثبات ندارد و به راحتی می توان آن را انکار کرد. چراکه قطعا دادگاه نظیر برخی آقایان امکان احضار اجنه، برای شهادت در محضر قاضی را ندارد.
راستی یک سوال دیگر، چرا روزنامه ایران تاکنون به اتهامات مطرحه شده در خصوص مفاسد اقتصادی جریان انحرافی نپرداخته و فقط به موضوع جن گیری و رمالی علاقه نشان می دهد؟
بی‌اخلاقی تا کجا؟
در نهایت آن چیز که در این مقال قابلیت پرداخت دارد، نمک نشناسی جریان انحرافی است. امیدواریم آنها فراموش نکرده باشند که حضورشان در راس قوه مجریه به برکت افشاگری هایی بود که آیت الله مصباح یزدی علیه اصلاح طلبان انجام داد. افشاگری هایی که در آن زمان نیز ایشان هزینه آن را پرداختند و در روزنامه های وابسته به اصلاحات تهمت ها و ناسزاهای این جریان را تحمل کردند. بی شک امروز حمله به نیروهای بی نظیری مانند سردار محمد علی جعفری فرمانده سپاه پاسداران، آیت الله صادق آملی لاریجانی رئیس قوه قضائیه و آیت الله مصباح یزدی که تمامی آنها از نیروهایی شاخص و بزرگ در زمینه مقابله با جریان فتنه و دفاع از جمهوریت و اسلامیت نظام بودند، یادآور تعرضات سیاسی جریان دوم خرداد است و گویی جریان انحرافی در حال گام برداشتن در مسیر کامل کردن پازلی است که عمر سیاسی دست پروردگان حلقه کیان اجازه کامل کردن آن را نیافت. و انگار این "ماموریت" به آنها واگذار شده است.