«مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق» بمنظور پیگیری و ادامه جهاد تا تحقق پیروزی علیه امپریالیسم و رژیم عفلقی جنایتکار بغداد تاسیس شد.
این مجلس که متشکل از گروهی از شخصیتهای اسلامی از روحانیون و دانشگاهیان مکتبی و متعهد است، با تاکید بر پایبندی به اصل اسلامی «نه شرقی، نه غربی»، اصول و اهداف خود را با انتشار بیانیهای اعلام کرد.
متن بیانیه مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق به این شرح است:
بسماللهالرحمنالرحیم
«اذن للذین یقاتلون بانهم ظلموا و ان الله علی نصرهم لقدیر. الذین اخرجوا من دیارهم بغیر حق الا ان یقولوا ربناالله و لولا دفع الله الناس بعضهم ببعض لهدمت صوامع و بیع و صلوات و مساجد یذکر فیها اسم الله کثیر او لینصرن الله من ینصره ان الله لقوی عزیز».
«به آنان که نبرد میکنند، اجازه داده شده است، چرا که بر آنان ستم رفته است و خداوند، بر یاری و پیروزی آنان تواناست. آنان که از دیار و سرزمین خود به ناحق رانده شدهاند و گناهی جز آن که میگفتند، پروردگار ما خداست، نداشتند و اگر نبود که خدا شر برخی از مردم را توسط گروهی دیگر دفع کند، صومعهها و معبدها و نمازها و مسجدها ویران میگشت، مساجدی که در آن ذکر خدا بسیار است و خداوند هر کس را که به یاری خدا برخیزد، پیروزی عطا خواهد فرمود که خدا نیرومند و بزرگ است».
قرآن مجید ـ سوره حج ـ آیات 39 و 40.
ای فرزندان ملت مسلمان عراق
ای فرزندان امت بزرگ اسلامی
ای آزادگان جهان
از جنگ جهانی اول و سقوط دولت اسلامی، عراق تحت ستم ما شاهد اشکال گوناگون اشغال نظامی، سیاسی و فرهنگی بوده است. نیروهای استکبار جهانی، بویژه انگلیس و آمریکا، سلسله حکومتهای مزدوری را بر مردم عراق تحمیل کرده و این نیروها همهی روشهای ستم و ارعاب و تروریسم را علیه مردم عراق به کار گرفتند و خشونتبارترین شرایط محرومیت، استضعاف، تفرقه و جدائی را ایجاد و در میان تودههای مردم، شیوههای رنگارنگ فساد و عقبماندگی را در همهی سطوح اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی رواج دادند.
فرزندان مخلص و صادق این ملت و در راس آنان علمای اسلام، نقش عظیمی در رویاروئی و نبرد علیه اعمال ستم و خواری و وابستگی که استعمار آنها را در زمینههای نظامی، سیاسی و فرهنگی بر مردم تحمیل کرده بود، ایفا کردند.
رهبری علما و روحانیون در جهاد علیه اشغال نظامی انگلیس مانند مرحوم آیتالله سیدمحمد سعید حبوبی و مرحوم آیتالله سیدمهدی حیدری، انقلاب سال 1920 عراق به رهبری مرحوم آیتالله شیخ محمدتقی شیرازی و سایر همرزمانش، تحریم سیاسی رژیم و قیامهای تودهیی و مردمی، ایستادگی در برابر شیوههای تبشیر مبلغین صلیبی و الحاد سرمایهداری و مارکسیسم که در اقدامات و نوشتههای مرحوم آیتالله شیخ محمدجواد بلاغی و آیتالله شهید سید محمدباقر صدر کاملا نمایان است، همه نمونههائی از این مبارزه و ایفای این نقش عظیم است.
ویژگیهای رژیم بعث عراق
اقدامات خصمانهی دشمنان علیه اسلام و ملت مسلمان عراق، با کودتای ننگین و مشکوک سال 1968 به اوج خود رسید، کودتایی که حزب بعث عفلقی را در عراق به قدرت رسانید و حکومتی را به وجود آورد که ویژگیهای زیر در آن نمایان بود:
یکم ـ دشمنی سرسختانه با اسلام و شعایر اسلامی و نبرد با آن، حتی در زمینهی سادهترین و ابتداییترین اعمال و مراسم اسلامی و مخالفت با نماز جمعه، گفتن اذان در مساجد و برگزاری جشنها و مراسم مذهبی و همچنین برنامهریزی برای از میان برداشتن همه نهادهای اسلامی مانند حوزههای دینی و جنبشهای اسلامی و موسسات فرهنگی و اجتماعی اسلامی. اصولا این رژیم، برای نابودی جهش اسلامی تودهیی فزاینده و رشد یابندهیی که در سایهی مرجعیت مرحوم آیتالله العظمی سید محسن حکیم و برنامهریزی آیتالله العظمی شهید سیدمحمدباقر صدر آغاز شده بود، به قدرت رسید و حکومت را به دست گرفت.
دوم ـ بیبندوباری و بیتوجهی مطلق نسبت به همهی ارزشهای انسانی و سبک شمردن و زیر پا گذاشتن کرامت انسانی افراد عراقی تا جایی که این رژیم، عراق را دریایی از خونهای پاک و دردها و فاجعههای غمانگیزی فرونشاند. این فاجعههای دردناک در اثر عملیات وسیع اعدام و تبعید و آواره ساختن صدها هزارتن و قرار دادن صدهاهزار فرد دیگر، از زنان و مردان و کودکان، در زیر وحشتناکترین شیوههای شکنجهی روانی و جسمی در زندانها و بازداشتگاههای مخوف رژیم و همچنین ویران ساختن صدها روستاو شهر و تبعید و کوچ دادن اهالی آنها، آن هم به انگیزههایی نژادپرستانه مانند آنچه در مورد برادران کردمان که جزئی از مردم عراق هستند، صورت گرفت و نیز پایمال کردن حقوق سیاسی، اقتصادی و انسانی میلیونها تن از فرزندان ملت عراق، به وقوع پیوسته است و هنوز هم ادامه دارد.
سوم ـ تلاش پیگیر در جهت مسخ شخصیت مردم مسلمان عراق و دفن و نابودی نشانهها و ویژگیهای تاریخی و فکری و فرهنگی این ملت بزرگ مسلمان و قطع رابطهی این ملت با مجموعهی فرهنگ، تاریخ، تمدن و مظاهر عظمت و شکوه اسلامی خویش.
چهارم ـ برقراری رژیم ارعاب و ترورریسم قبیلهیی و سرکوبگر که وابسته به امپریالیسم و مصالح آن باشد و به کار گرفتن روشهای ایجاد رعب و ترس و وحشت، به عنوان شیوهای برای تداوم موجودیت و ادامهی حاکمیت خود که از طریق سازمانهای تروریستی و پلیسی که تحت عناوین حزبی و حرفهیی و غیر آن فعالیت میکنند، صورت میگیرد.
آغاز انقلاب اسلامی در عراق
در این شرایط، طبیعی بود که فرزندان مخلص و فداکار ملت عراق، در برابر این رژیم طاغوتی بایستند و انقلابی را آغاز کنند که پیمودن راه شهادت و فداکاری و گذشتن از خونهای پاک را شعار خود قرار دهد و تودههای مسلمین از دلاوران جنبشهای اسلامی و دیگران و نیز رهبران مردم و علمای اعلام اسلام، خونهای پاک خود را در این انقلاب فدا کنند تا مردم مسلمان را از دست این جنایتکاران مزدور رهایی بخشند و بر اصالت انقلاب اسلامی عراق تاکید ورزند. شهیدانی همچون عبدالعزیز بدری، شیخ عارف بصری، سیدعزالدین قپانچی، سیدقاسم شبر، شیخ مهدی سماوی و استاد عبدالصاحب دخیل، نمونههایی از این انسانهایند.
از سوی دیگر، پس از آن که امید مستضعفان و محرومان جهان و امام امت، حضرت آیتاللهالعظمی امام خمینی ـ دامظله ـ انقلاب اسلامی ایران را به پیروزی رسانید و خواستهها و آرمانهای امت اسلامی را در نیل به استقلال و آزادی و کرامت و شرف انسانی تحقق و تجسم بخشید و ملتها در پی دستاوردهای مردم مسلمان ایران در پیروزی علیه رژیم شاه معدوم و نیروهای استکبار جهانی، این حقیقت را درک کردند که میتوان در برابر رژیمهای طاغوتی سرسپرده ایستادگی و مقاومت کرد، هنگام آن فرارسید تا مرجع بزرگ اسلامی آیتالله شهید صدر، انقلاب اسلامی عراق را آغاز کند و تا آخرین قطره خون خود را در راه خدا و برای نجات عراق در بند و تحت ستم از چنگالهای رژیم سرسپردهی صدامی، فدا کند.
در کنار او، خواهر دانشمند و شهیدش بنتالهدی نیز دلاورانه ایستاد و تجلی رسالت شکوهمند زن مسلمان و انقلابی عراق گردید. در این هنگام، دشمنان اسلام خطر انقلاب اسلامی را که متوجه منافع امپریالیسم در منطقه بود، درک کردند و این امر باعث گردید که رژیم جنایتکار عفلقی در بغداد که میکوشید تا موقعیت و جایگاه شاه معدوم را به خود اختصاص دهد، نقاب از چهرهی خود برگرفت و هویت و سرسپردگی خود را آشکار ساخت و این جنگ تجاوزکارانه علیه جمهوری اسلامی را به فرمان آمریکا و همپیمانان و مزدورانش در منطقه آغاز نمود.
انقلاب اسلامی در عراق، علیرغم حجم وسیع فداکاریها و قربانیهای گران و نیز روشهای سرکوب وحشیانه و موانعی که امپریالیستها در راهش گذاشتهاند و علیرغم نقشههای پلید دشمنان علیه این انقلاب، هنوز هم در مسیر طبیعی خود، به سوی تکامل و نزدیکی به اهداف مورد نظر و به ثمر رساندن و نبرد شدید میان محور باطل بسرکردگی استکبار جهانی و محور حق که متجلی در انقلاب اسلامی جهانی است، و نیز تحقق پیشرفت و هماهنگی بیشتر در رویارویی با رژیم عفلقی جنایتکار، به پیش میرود.
اهداف مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق
بنابر آنچه گذشت و با توکل بر خدای متعال، تشکیل «مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق» که شامل همهی نیروهای اسلامی فعال در صحنه و متشکل از گروهی از شخصیتهای اسلامی از روحانیون و دانشگاهیان مکتبی و متعهد است، گامی موثر در مسیر این انقلاب اسلامی به شمار میرود، که اهداف و خطوط کلی زیر را تعقیب میکند:
1ـ پیگیری و ادامهی جهاد تا تحقق پیروزی علیه امپریالیسم و رژیم عفلقی جنایتکار بغداد، بر اساس ایدئولوژی و اندیشهی اسلامی و نجات مردم مسلمان عراق از همهی انواع وابستگی و سلطه و استثمار و برپایی حکومت عدل اسلامی به رهبری ولایت فقیه، حکومتی که حقوق و کرامت همهی شهروندان عراقی را صرفنظر از تفاوت ادیان و ملیتهاشان تضمین میکند.
2ـ پایبندی به اصل اسلامی «نه شرقی، نه غربی» در حرکتها و تلاشهای سیاسی و جهاد علیه نیروهای استکبار جهانی و مزدوران آن و حفظ استقلال از همهی شیوههای وابستگی نظامی، سیاسی و فرهنگی به غرب و شرق و یا محورهای نفوذ آنان.
3ـ تلاش مجدانه برای بسیج همهی نیروهای اسلامی در جهت یک تحرک سیاسی و نظامی واحد و متحد و همکاری با همهی نیروهایی که بر اساس بینش اسلامی و در راه انقلاب اسلامی جهاد میکنند.
4ـ ایمان و تعهد نسبت به مراتب اخوت و برادری اسلامی میان همهی مسلمین اعم از سنی و شیعی و عرب و کرد و ترکمن و سایر اقلیتها و دوری از هرگونه تعصب فرقهیی کینهتوزانه تا نعرهی ملی، نژادپرستانه و اقلیمی.
5ـ دفاع از حقوق همهی مستضعفان و آرمانهای جنبشهای آزادیبخش جهانی و در راس آنها مسالهی فلسطین و مردم مسلمان آن.
6ـ اعتقاد به جمهوری اسلامی ایران به عنوان پایگاه و خاستگاه انقلاب اسلامی جهانی و پشتیبانی و حمایت از مواضع مکتبی آن در رویارویی با استکبار جهانی.
همچنین «مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق»، مسئولیتهای زیر را به عهده میگیرد:
الف ـ تعیین مسیر سیاسی نظامی و تبلیغاتی انقلاب اسلامی در عراق.
ب ـ اتخاذ تصمیمات مناسب با شرایط هر مرحله از مراحل انقلاب اسلامی تا هنگام پیروزی.
ج ـ حرکت بخشیدن به همهی نیروهای سیاسی در یک جهت واحد، از راه ایجاد هماهنگی و همکاری میان آنها.
در کنار همهی این اهداف و خاستگاهها و مسئولیتها، در اینجا باید بر تعدادی نکات دیگر، در این مرحلهی حساس و خطرناک از انقلاب اسلامی در عراق، تاکید کرد:
یکم ـ این مجلس، خود را تنها و تنها وسیلهیی برای از خود گذشتگی و فداکاری و تلاش و به دوش کشیدن مسئولیتها و خدمتگزاری در راه نجات مردم مسلمان عراق و انقلاب اسلامی در عراق میداند.
دوم ـ شکل رژیم و رهبری آینده آن در عراق، پس از سرنگونی طاغوت، تنها توسط فرزندان ملت مسلمان عراق، با همهی گروهها و تودههایش تعیین میگردد، اگرچه ما خود معتقدیم که این ملت، بر اساس اصول مورد اعتقاد خود و فداکاریها و ایثارگریهایی که در راه آنها از خود نشان داده است، جز رژیم اسلامی و رهبری اسلامی را انتخاب نخواهد کرد.
سوم ـ این مجلس، در جهت وحدت مردم مسلمان عراق و تمامیت ارضی آن کوشش میکند و بر این مساله تاکید میورزد. بنابراین، مجلس با همهی نیروهای صادق و اصیل در جهت تحقق این هدف برخورد فعال میکند. همچنین با همهی نیروهای سیاسی خالص و صادق بر اساس اهداف اسلامی، مجلس، همکاری به عمل خواهد آمد.
چهارم ـ این مجلس بحالت محرومیت و استضعافی که برادران کردمان در عراق در آن به سر میبرند، عنایت خاصی مبذول میدارد و چنین اعتقاد دارد که اسلام با اصول و منش اخلاقی خود، بار تحقق عزت و کرامت، آرامش و استقرار این خلق محروم را بر دوش میکشد.
این مجلس همچنین بحالت غمانگیز و دردناک برادران رانده شدهی عراقی توجه داشته و منتهای تلاش خود را برای رفع ستم از آنان و سرپرستی و اعادهی حقوق از دست رفتهشان به کار میبرد.
پنجم ـ این مجلس برای مسائل اساسی اقتصادی مانند مسالهی نفت و بحران و عقبماندگی در اوضاع اقتصادی عراق و تسلط اقتصاد مصرفی، اهمیت ویژهیی قائل است.
ششم ـ این مجلس با تمام قاطعیت در برابر روشهایی که نیروهای استکبار جهانی، برای دخالت در مسالهی مردم عراق و تحمیل فجایع بیشتر بر این ملت محروم به کار میگیرند، ایستادگی خواهد کرد و هرگونه حمایت اقتصادی، سیاسی و نظامی از رژیم جنایتکار عفلقی را اقدامی خصمانه و تجاوزکارانه علیه منافع حقیقی عراق میداند. مردم ما، این دشمنان را هرگز فراموش نخواهند کرد، همانگونه که دوستان خود را به هنگام گرفتاری از آنان حمایت کردهاند، از یاد نمیبرند.
مردم مسلمان عراق و امت اسلامی و همهی نیروهای نیکوکار و اصیل جهانی برای به دوش کشیدن بار مسئولیتهای تاریخی در این مرحلهی سرنوشتساز و تلاش جدی برای سرنگونی رژیم طاغوتی جنایتکار دعوت میشوند، رژیمی که فاجعهها، ویرانیها الحاد و وابستگی به ابرقدرتها را بر مردم عراق تحمیل کرده است. بر همگان است که از نقشهها و توطئههای امپریالیستی که در جهت جایگزین کردن مهرههای سرسپردهی مشکوک دیگری به جای این رژیم صورت میگیرد، برحذر باشند.
آن روز نزدیک که پیروزی کامل ارادهی مردم مسلمان عراق محقق میگردد و حکومت عدل الهی در سرزمین عراق به خون خفته برپا میشود، سرانجام فراخواهد رسید.
«و ما جمله الله الا بشری و لتطمئن قلوبکم و ما النصر الا من عندالله ان الله عزیز حکیم»
«و خدا قرار نداد، آن را مگر مژدهیی، تا دلهاتان آرامش گیرد و مطمئن شود و پیروزی تنها از سوی خداست و خدا بزرگ و داناست».
(قرآن مجید ـ سوره آلعمران ـ آیه 126)
«مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق».
1 صفر 1403 هـ ـ ق.
17 (نوامبر) 1982 م.