بهترین چیزی که امروز داریم همین آراء مردم است

حجت‌الاسلام هاشمی رفسنجانی در پاسخ به این سئوال که موضعگیری شما در شورایعالی دفاع در زمان بنی‌صدر چگونه بود جواب داد:
البته در شورای عالی دفاع اساس بر همکاری بود ولی یک اختلاف بینشی بین ما و ایشان (بنی‌صدر) بود که روی کیفیت حرکتها هم اثر گذاشته منجمله در جنگ، معمولا رفقا ما طرفدار این بودند که سریعتر و ایثارگرانه‌تر وارد چنگ بشیوم و زودتر مسئله را خاتمه دهیم و معمولا سر این موضوع درگیری داشتیم، ما طرفدار تحرک بودیم و او عملا به رکود جنگ کمک میکرد، و اخیرا میتوانیم بگوئیم که آنموقع‌ها ما بعید میدانستیم که در رابطه با جنگ سوءنیتی داشته باشد ولی با شرایطی که اخیرا پیش امده و حمایتی که غرب در مورد بنی‌صدر شد و حمایتی که عراق از او کرد. کم‌کم برای ما این احتمال مطرح است که ایشان حمایت که از رکود جبهه‌ها میکرد، یک برنامه‌ریزی بود که قبلا یا انتخاب کرده بود و با تحمیل بر او تحمیل شده بود بهرحال این درگیری بین ما همیشه بود و تا آن حد بود که این اواخر ما خدمت امام گفتیم نمیشود با آن اختیارات زیادی که در شورای عالی دفاع دارد و این درگیریهائی که ما داریم این مرکز تصمیم‌گیری اینطور میتواند کار کند که امام آن اختیارات را پس گرفتند و گفتند شورای عالی دفاع طبق وظایفی که رد قانون اساسی درک شده عمل کند. سپس خبرنگار از برادر هاشمی سئوال کرد که شما چطور با توجه به زندان رفتن‌های مکرر و متواری بودنهای متعدد میتوانستید که هم درس بخوانید و هم کتاب بنویسید و هم فعالانه در مبارزات علیه رژیم حضور داشته باشید؟
رئیس مجلس در پاسخ اظهار داشت: وقتی در زندان بودیم به آن معنی نمیتوانستیم درس بخوانیم منتهی مطالعه میکردیم وقتی به زندان عمومی میرفتیم کتاب میگرفتیم و همین مطالعه‌های زندان باعث میشد که وقتی بیرون میآمدیم سرمایه‌هائی برای نوشتن داشتیم روی هم رفته آن سبک زندگی که آدم کاری نداشته باشد غیر از کار فکری ما چه در زندان و چه بیرون زندان، ‌این با نویسندگی میسازد و من مخصوصا کتابهایم را بیشتر در دوران فراری بودنم نوشته‌ام، ‌دوبار فراری بودم و آن روزها که مثلا زندگی مخفی داشته‌ام و در اجتماعات و جلسات و در خانه میماندم و یا به ده‌مان میرفتم، آزاد بودم و فرصت بیشتر بود برای نوشتن. هم «امیرکبیر» و هم «سرگذشت فلسطین» را در دوران زندگی مخفی نوشته‌ام و همچنین «جهان در عصر بعثت» خیلی مفصل نیست و یک مقاله‌ای است که مرحوم شهید مطهری پیشنهاد کردند که کتابی بنویسم به مناسبت چهاردهمین قرن بعثت که حسینیه ارشاد منتشر کند از عده‌ای دعوت کردند که موضوعاتی را انتخاب کنند و بنویسند آن را من و آقای باهنر با هم انتخاب کردیم و شرق را من نوشتن غرب را آقای باهنر نوشتند، من شرق آنروز را (چین، ژاپن، ..) مطالعه کردم و آقای باهنر هم غرب را، البته کار نسبتا طولانی بود و مطالعه‌اش طول کشید و محصولش همان هفتاد هشتاد صفحه‌ای بود که دو نفری نوشتیم و دادیم به صورت یک مقاله در کتاب «محمد خاتم پیامبران» چاپ شده.
آنگاه خبرنگار ما از رئیس مجلس خواست که بگوید حقوق ماهیانه‌اش چقدر است و وی اظهار داشت مثل نماینده‌های دیگر در مجلس نماینده‌ها هفت هزار تومان حقوق ثابت دارند و چهار هزار تومان هم برای مخارج نمایندگی به آنها تعلق میگیرد برای مسافرتهای ضروری تلفنهائی که باید به شهرستانها بکنند در رابطه با کارهای مردم و اموری که در محل خودشان باید انجام بدهند و دیگر مخارج و این دو رقم به حسابهایشان ریخته میشود و معمولا خرجهای زیاد نمایندگی‌شان از همین 4 هزار تومان است. در گذشته رسم و قانون بوده است که رئیس معمولا دو برابر نمایندگان میگرفته، (بخاطر مخارج بیشتری که دارد) ولی ما اینگونه مخارج را نداریم و در نتیجه اضافی هم لازم نداریم.