فرانسه و اسرائیل در راه تحکیم دوستیها

«کلود شسون» وزیر روابط خارجی فرانسه با اظهار جملاتی کوتاه و سریع به دوران چهارده ساله روابط مداومت‌آمیز بین اسرائیل و فرانسه پایان بخشید‌. او این سخنان جنجال‌آفرین را چند هفته پیش به هنگام دیداری که از اسرائیل بعمل آورد اظهار نمود‌. او هنگامی پاریس را بسمت بیت‌المقدس ترک می‌کرد که عمل محکوم نمودن نخست‌وزیر اسرائیل مناخین بگین و توصیف اینکه او دوست اسرائیل نیست را در کارنامه گذشته خویش به ثبت رسانیده بود. شسون توانست خود را از عواقب ناراحت‌کننده این گفته با توجیه اینکه خواسته است از خشم دوستان عرب فرانسه و همچنین هم‌پیمانان اروپائی خود در امان بماند‌، برهاند‌. وظیفه شسون در این مسافرت آماده نمودن زمینه دیداری است که رئیس جمهوری فرانسه «فرانسوا میتران» قرار است در ماه فوریه آینده از اسرائیل داشته باشد. این اولین دیدار یک رئیس جمهوری فرانسه از کشور اسرائیل است‌. البته شسون همه حقایق را به میتران رسانده و بدین وسیله بیش از آنچه را که وظیفه او بوده انجام داده است . ژنرال دوگل کسی بود که به فکر یک تحریم طولانی علیه اسرائیل افتاد و کار خود را از زمانی آغاز نمود که از ارسال کشتی‌های اسلحه پس از جنگ اعراب و اسرائیل در سال 1967 به این کشور جلوگیری نمود‌. جانشینان او نیز عموما سیاست تایید‌آمیز نسبت به اعراب را در پیش گرفتند‌.
البته «ژیسکار دستن» ممنوعیت فروش سلاح‌های فرانسوی به اسرائیل را حداقل از نظر تئوریک لغو نمود‌، سرانجام میتران به قدرت رسید و این در حالی است که او با دولت یهود اظهار همدردی می‌کند و علی‌رغم اینکه تا اندازه‌ای جانب انصاف و عدالت را در مورد قضایا و مسائل اعراب حفظ نموده و اولین دیدار رسمی خود را پس از انتخاب شدن به مقام ریاست جمهوری فرانسه از عربستان سعودی نموده است‌، با اینحال اسرائیلیها او را دوست خود می‌دانند.
پس از اعلام طرح هشت ماده‌ای عربستان سعودی که برای حل بحران خاورمیانه ارائه شد، رئیس جمهوری فرانسه آن را ستود و ارزشمند توصیف کرد و گفت که اعلام این طرح نقطه شروع خوبی می باشد، آیا حقیقتا شروعی بوده است؟ مناخین بگین از طریق صفحه تلویزیون اسرائیل در ماه گذشته و بدنبال سخنان دوستانه ای که وزیر خارجه فرانسه درباره اعراب اظهار نمود وهمچنین به خاطر دیداری که وی با یاسر عرفات رئیس سازمان آزادی‌بخش فلسطین در بیروت داشت‌، شسون را مورد انتقاد قرار داد‌. اما این دفعه شسون به بیت‌المقدس آمد تا دل اسرائیلیها را به دست آورد و هنگامیکه فرانسه خود را از ابتکار اعضای بازار مشترک اروپا جدا نمود‌، سعی کرد به این دیدار اهمیت لازم را بدهد‌. این مسئله واضح است که اسرائیلیها چندان از خط مشی این کشورها که سیاست خاورمیانه‌ای آنها بر اساس برسمیت شناختن حقوق ملت فلسطین در تعیین سرنوشتشان می‌باشد، خشنود نیستند.
نظر کشورهای اروپائی همچنین بر‌اساس ایجاد یک دولت مستقل فلسطینی و شرکت دادن سازمان آزادیبخش در کوششهای صلح استوار می‌باشد‌. کوشش کشورهای اروپائی تاکنون همواره بر این اساس بوده است که سازمان آزادیبخش فلسطین شرط بقاء اسرائیل را برسمیت بشناسد. ولی این طور که به نظر می‌رسد آنان در رسیدن به این هدف موفقیتی کسب نکرده‌اند. وقتی که اعراب نتوانستند بر روی طرح پیشنهادی عربستان در کنفرانس سران عرب که در «فاس» مغرب تشکیل گردید به توافق برسند و شکست خوردند‌، کشورهای اروپائی نیز تلاشهای‌، خود را از سر نگرفته‌اند‌، همانطور که از سخنان سشون در اسرائیل چنین استنباطی حاصل می شود‌.
او در میان شادی و مسرت اسرائیلیها گفت که طرح کشورهای بازار مشترک اروپا در صورتیکه بخواهد جانشین کوششهای صلح «کمپ دیوید» گردد که بوسیله آمریکائی‌ها دنبال می‌شود‌، غیرعادلانه و بی‌فایده می‌باشد‌. در حالیکه اغلب همکاران سشون می‌گویند که ابتکار بازار مشترک‌، نوعی طرح مکمل برای اقدامات آمریکائیها در کمپ دیوید می باشد‌.
سشون همچنین اظهار داشته است که فرانسه هیچگونه ابتکار جدید دیگری را که از جانب اروپائیها عنوان شده باشد، تایید نخواهد نمود‌. با اینکه او بعد از بکارگیری لغات موهن برای ابتکار اروپا عذر‌خواهی نمود، لیکن بر روی محتوای سخنان خویش نیز تاکید ورزید.
دولت فرانسه به طور نظری همیشه اصول «منشور رژنو» را که در سال 1980 توسط کشورهای بازار مشترک صادر گردیده‌، محترم می‌شمارد و همچنین به لزوم برپائی یک کشور فلسطینی مستقل نیز اعتقاد دارد.
اما مسئله ای که حال را از گذشته جدا می کند و اکنون تقریباً ظاهر شده است‌، این می باشد که فرانسه و دیگر شرکای اروپائی او در خانواده کشورهای اروپائی از این پس هیچ تلاشی را برای به اجرا در آوردن و جامه عمل پوشانیدن به این نظریات بکار نخواهند برد(!).