«فرانسه جایگاه جاسوسان»

استفاده از نیروهای دیگر کشورها از سوی ابرقدرت‌ها از جمله اموری بود که پس از جنگ دوم جهانی و سقوط نازیسم رشد کرده و کارشناسان و دانشمندانیکه در طول جنگ بتدریج از کشور خودگریخته و یا رانده شده بودند توانستند از این طریق با اتکاء به تجربیات خویش به مشاغل مهمی دستیابند از آن جمله فن براون پدر موشک را می‌توان نام برد که در آمریکا تحقیقات خود را پی گرفت.
اما علاوه بر دانشمندان، کشورهای امپریالیستی از نیروهای سرکوبگر و اطلاعاتی آلمان نازی نیز بهره گرفتند تا سازمان‌های اطلاعاتی خود را فعال بکنند. در این رابطه هر روزه مسایلی افشا می‌شود که گویای حضور فعال گشتاپو و مامورین اطلاعاتی نازی در سازمان‌های جاسوسی غرب و شرق است. در این رابطه می‌توان به سازمان اطلاعاتی فرانسه اشاره کرد.
در پایان جنگ دوم جهانی، سازمان اطلاعات مخفی فرانسه از خدمات ماموران مخفی نازی استفاده کرد. البته علاوه بر فرانسه سایر کشورهای متفقین نیز همین کار را کردند. این افراد از میان اردوگاههای اسیران جنگی برگزیده می‌شدند. در آن موقع نظر این بود که از روابطی که ماموران مخفی آلمانی با بعضی از افراد در اروپای شرقی داشتن و شبکه‌ای که ساخته بودند استفاده شود.
برای این کار از اسناد متعددی که افراد نهضت مخفی مقاومت فرانسه و مخصوصا بخش ضد جاسوسی آن از سوی آرشیو‌های سرویس‌های مخفی آلمانیها ربوده بودند استفاده شد. در بعضی از موارد افراد نازی با تهدید حاضر به همکاری شدند و در مواردی دیگر داوطلبانه این کار را کردند.
دو دسته از افراد مخصوصا مورد علاقه مدیران دستگاه‌های جاسوسی فرانسه بودند:
1ـ دایره چهارم سرویس مخفی که دو بخش از آن مامور عملیات جاسوسی در منطقه تحت نفوذ شوروی ـ از جمله ایران، ترکیه و چند کشور عرب و در اروپای شرقی بودند.
2ـ دایره عملیات جاسوسی نظمی وابسته به فرماندهی عالی آلمان.
در زمان جنگ این دو بخش رقابت و حتی خصومت شدیدی با یکدیگر داشتند بیشتر افراد دایره چهارم از اعضای حزب نازی، یا اعضای سابق سازمان‌های پیراهن سیاهان بودند. گروه دیگر که به «آبور» معروف بودند از افسران عادی ارتش آلمان تشکیل می‌شدند که کمتر از افراد دایره چهارم مطیع نازیها بودند. البته جملگی آنها در حکومت ارتش هیتلری بودند با اینحال هر دو گروه در نفرت داشتن از کمونیست‌ها هم‌عقیده بودند. لذا هر دو آنها در سراسر جهان مخصوصا در داخل شوروی دارای جاسوسان و خبرچینان معتبری بودند.
پس از سقوط آلمان هیتلری سازمان جاسوسی و ضد اطلاعات فرانسه صاحب بسیاری از این شبکه‌های اطلاعاتی شد و به سرعت مشغول تجدید سازمان گردیده در همین رابطه تماس‌های جدیدی از طرف فرانسه با ماموران مخفی و ماموران درجه دو و خبرچینان نازی که هنوز به چنگ ارتش سرخ شوروی نیفتاده بودند برقرار شد. وقتی جنگ سرد در اروپا بین سرویس‌های مخفی در گرفت، شبکه‌های خبرچینی گسترش یافت و از بعضی از کسان جدیدی در اروپای شرقی که با برقراری کمونیسم در کشور خود مخالف بودند استفاده شد.
از جمله دیگر موارد استفاده‌هایی که از ماموران سابق آلمانی شد، آن بود که با بهره‌گیری از تجربیات آنها از گسترش مجدد نهضت‌های طرفدار نازیسم جلوگیری به عمل آمد. البته ماموران فرانسوی برای توجیه اقدامات خود اظهار می‌دارند که اعضای دایره چهارم کمتر حاضر به همکاری بودند، زیرا هنگام کشف فعالیت‌های مخفی گروه‌هایی که می‌خواستند دوباره نازیسم را زنده کنند، با دوستان دیرین خود برخورد می‌کردند ولی فعالیت و همکاری آنها بود که کمک موثری به ریشه‌کنی نازیسم نمود. در جریان این عملیات بسیاری از فرانسویانی که در زمان جنگ با نازیها همکاری مخفی داشتند لو رفتند.
فرانسوی‌ها برای سرکوبی و ریشه‌کنی کامل نازیسم و ایادیشان از خبرچینان فرانسوی نیز که مدتها در خدمت نازیها بودند نیز استفاده کردند عاقبت نیز سازمان اطلاعاتی فرانسه و جاسوسان نازی و خبرچینان آنها توانستند راه رسیدن به اهداف خود در اثر همکاری صمیمانه(!!) به موفقیت نایل شوند. امروزه نیز چنین عناصری در نهادهای اطلاعاتی ابرقدرت‌های شرق و غرب وجود داشته و تجربیات خود را در اختیار آنها قرار می‌دهند.