میتران سوسیالیست، دوست مطمئن آمریکا

مواضعی که «میتران» بعد از ورودش به کاخ الیزه و قرار گرفتن در مسند ریاست جمهوری اتخاذ نمود بترتیب هرکدام خطی از خطوط چهره واقعی سوسیالیسم اروپایی را ترسیم نمود و در معرض دید جهانیان قرار داد. در یک کلام، رژیم میتران با توسل به این مساله که انجام تعهدات قبلی فرانسه و احترام به آنها برای حکومت فرانسه الزامی است و شرافت اخلاقی اجرای آن را حکم مینماید، و اینکه امضای فرانسه مقدس است، حاضر به لغو قراردادهای استعماری گذشته نگردید.
«ژاک دلور» مشاور اقتصادی میتران در اولین مصاحبه خود اظهار داشت: دولت جدید فرانسه با پیروی از یک سیاست متوازن برای رژیم اشغالگر قدس حق موجودیت قائل است و در عین حال حق سازمان یافتن مردم فلسطین از نظر سیاسی، فرهنگی در یک سرزمین مشخص را نیز به رسمیت میشناسد و همچنین در رابطه با همکاریهای هسته‌ای فرانسه و عراق تاکید مینماید که میتران تقبل کرده است که به تمام تعهدات فرانسه احترام بگذارد.
رابطه فرانسه و آمریکا
از ابتدای بدست‌گیری قدرت، رژیم فرانسه همواره خواسته است که آمریکا بدوستی فرانسه اطمینان حاصل نماید. «کلاود شی‌سون» وزیر امور خارجه فرانسه در این رابطه میگوید: «آمریکا در ناتو همکار قابل اعتمادتری از فرانسه نخواهد داشت.» و در جایی دیگر: «فرانسه مصر است نشان دهد که همکار مطمئنی برای آمریکاست.»
در همان روزهای نخست پیروزی میتران، ‌«هلموت اشمیت» صدراعظم آلمان بعنوان فرستاده ریگان عازم پاریس گشت. وی توانست توافق میتران را در مورد سیاست استقرار موشکهای هسته‌ای آمریکا در اروپا جلب نماید. این توافق با سفر دوم و اخیر اشمیت قطعیت بیشتری یافت.
«کلاود شی‌سون» در نیمه دوم خرداد (5 ژوئن) طی سفری سه روزه به آمریکا و ملاقات با ریگان و هیگ ضمن مطمئن ساختن آمریکا از سیاستهای فرانسه مقدمات ملاقات میتران و ریگان را تدارک دید. انجام این ملاقات قبل از اجلاس سران ده کشور بزرگ صنعتی در «اتاوا» خواهد بود.
خاورمیانه در قاموس سوسیالیسم فرانسه
میتران جهت تشریح سیاستهای خارجی خویش و جلب همکاری و دوستی کشورهای مرتجع «ژاک آندرویانی» را به همراه پیامهایی به مصر و عربستان و «سرژ بووه» را به عراق و اردن و عمان اعزام، و پیامهایی نیز برای احکام مرتجع کشورهای کویت و امارات متحده عربی ارسال میدارد. همچنین او ضمن پیامی برای امیر بحرین از تلاش وی در جهت تشکیل «شورای همکاری خلیج فارس» تشکر مینماید.
در همین رابطه سفر مقامات کشورهای عربی منطقه خاورمیانه نظیر معاون سادات، «حسنی مبارک» و دعوت سادات از میتران برای سفر بقاهره و تمایل بخرید «میراژ 2000» و نیز سفر «خالد» از لندن به پاریس و گفتگو پیرامون حضور نظامی فرانسه در منطقه خلیج‌فارس و خرید سلاح از فرانسه، و همچنین ملاقات ولیعهد اردن با میتران و سفر مسئول خرید وسائل نظامی عراق به پاریس قابل تعمق و توجه میباشد.
این برخورد و مرزبندی «فرانسه میترانی» با کشورهای مترقی و مرتجع این منطقه حساس، بیانگر تداوم سیاستهای امپریالیستی فرانسه میباشد. پرواضح است که تشدید جو ضد آمریکائی در منطقه خاورمیانه بدنبال انقلاب اسلامی ایران و عوامل دیگری که حاکمیت بلامنازع آمریکا را در این ناحیه بخطر انداخت همکاری بیشتر متحدین شیطان بزرگ یعنی فرانسه و آلمان و انگلیس و... را میطلبید. هم‌اکنون بعد از آمریکا و شوروی، فرانسه در تولید سلاحهای نظامی مقام سوم را در سطح جهانی داراست.
مساله فلسطین!
رژیم اشغالگر قدس که دشمن رودرروی ملت عرب و فلسطین در منطقه است مورد حمایت و توجه خاص میتران میباشد. سیاست کنونی فرانسه برمبنای حمایت از قرارداد خائنانه «کمپ دیوید» قرار دارد. صلح مصر و اسرائیل را گام بسیار مهمی در راه هدف مشترک مصر و فرانسه جهت استقرار صلح و امنیت در خاورمیانه شمرده است.
موضع میتران، در قبال حمله هوایی رژیم صهیونیستی به پایگاههای اتمی عراق نیز قابل توجه است. وی ضمن مصاحبه‌ای چنین میگوید: «زمانیکه ما در شورای امنیت محکومیت بمباران «نفوز» را تقاضا میکنیم، در حقیقت حمله را محکوم میکنیم، نه اسرائیل را!»
تسلیحات!
میتران تا قبل از ریاست جمهوری، و بر اساس قوانین کشور فرانسه مدعی بود که‌ «فروش هر نوع سلاح به کشورهای درگیر مناقشات و نیز رژیمهای دیکتاتوری که از سلاح برای «سرکوب» مردم خود استفاده میکنند و... باید قطع گردد.» ولی در مذاکره با عراق بر سر فروش 1/5 میلیارد دلار اسلحه و ایجاد سیستم دفاعی مخصوص برای نگهداری شصت فروند «میراژ» موشکهای متحرک ضد هوائی و «سیستم الکترونیک اخطار اولیه» شبیه «آواکس» چرخش زیاد میتران را نسبت به مواضع قبلی‌اش در مورد فروش اسلحه فرانسه نشان میدهد. همچنین در همین رابطه همکاریهای اقتصادی ـ نظامی با مصر، رژیم اشغالگر قدس، آفریقای جنوبی نیز قابل طرح است.
پارلمان و تشکیل کابینه:
با ائتلاف کمونیستها و سوسیالیستها امکان حضور کمونیستها در کابینه شدت گرفت و از آنجا که احزاب کمونیست در اروپا نسبت به سوسیالیستها مواضع چپ‌تری دارند، این حضور میتوانست تا حدودی بر خطوط سیاسی رژیم جدید فرانسه تاثیر بگذارد. از طرفی چون فرانسه همواره متحدین مطمئن برای آمریکا و دیگر همپیمانان وی (باظهار خود مقامات فرانسوی) بوده است، میتران برای این امر هم چاره جسته است و سیاست «کج‌دار و مریز» را باجرا گذارده است.
انتخاب 4 وزیر کمونیست در پستهای غیر حساسی نظیر حمل و نقل ـ بهداشت ـ خدمات عمومی و تربیت حرفه‌ای موید این مطلب میباشد.