بسم الله الرحمن الرحیم
هفته گذشته پدیدهای در فلسطین اشغالی رخ داد که از هر سو مورد توجه قرار گیرد، یک «نقطه عطف» به حساب میآید ولی در رسانههای جهان مورد سانسور قرار گرفت و حتی در دنیای اسلام نیز چندان حساسیتی را برنیانگیخت.
مسئله به نحوه برگزاری چهلمین سالروز اشغال بخش شرقی بیتالمقدس برمیگردد که این بار فقط با حضور مقامات صهیونیستی برگزار شد و حتی سفرای کشورهای حامی رژیم صهیونیستی هم از حضور در این مراسم رسمی امتناع کردند. یک روز پیش از برگزاری این مراسم رسمی، اعلام شد که دیپلماتهای خارجی در سرزمینهای اشغالی از شرکت در این مراسم خودداری میکنند. آلمان که ریاست دورهای اتحادیه اروپا را برعهده دارد، به وزارت خارجه رژیم صهیونیستی اطلاع داد که نمایندگان اتحادیه اروپا در مراسم روز اشغال بخش شرقی بیتالمقدس حضور نخواهند داشت. آلمان در نامهای به «کنیست» و وزارت خارجه رژیم صهیونیستی رسماً اعلام داشت که به نشانه اعتراض به اشغال بخش شرقی بیتالمقدس، هیچ یک از سفرای اتحادیه اروپا در نشست ویژه «کنیست» که روز 4شنبه هفته گذشته برپا شد، حضور نمییابند.
همچنین سفیر آمریکا در سرزمینهای اشغالی نیز در این مراسم شرکت نکرد دفتر سفارت آمریکا سعی کرد علت عدم شرکت وی را توجیه کند و خاطرنشان ساخت که این مراسم در برنامه کاری سفیر در روز 4شنبه قید نشده بود! سفارت روسیه نیز اعلام داشت که در مراسم سالروز اشغالی بخش شرقی بیتالمقدس شرکت نمیکند.
این برای نخستین بار بود که مراسم رسمی سالروز اشغال بخش شرقی بیتالمقدس با تحریم کامل تمامی هیئتهای سیاسی دارای نمایندگی در فلسطین اشغالی مواجه شد و در نوع خود یک رویداد بینظیر و بسیاری معنیدار تلقی میشود. 59 سال پیش همزمان با خروج اشغالگران انگلیسی از سرزمین اسلامی فلسطین، با هماهنگی قبلی انگلیسیها با صهیونیستها، گروههای تروریستی یهودی از جمله «ایرگون» و «هاگانا» وارد بیتالمقدس شرقی شدند و بلافاصله با سلاحهای اهدائی ارتش انگلیس به کشتار مردان و زنان و حتی کودکان فلسطینی پرداختند. همین یورش وحشیانه باعث آوارگی بیش از 700 هزار نفر از فلسطینیها از بیتالمقدس و اطراف آن گردید.
فلسطینیها از این روز شوم به عنوان «یوم النکبه» (روز نکبت) یاد میکنند چرا که در این روز شوم صهیونیستها توانستند عناصری را که طی 30 سال اشغال این سرزمین توسط ارتش انگلیس به تدریج در نقاط مختلف فلسطین مستقر کرده بودند، یکباره با اشغال بیتالمقدس و اعلام تأسیس رژیم صهیونیستی، دنیای عرب و دنیای اسلام را غافلگیر کنند. در واقع در این روز شوم، طرح مشترک استعمار سیاه انگلیس و صهیونیستها به بار نشست و خنجر خونین استعمار در قلب دنیای اسلام فرود آمد. در طول این دوره سیاه، کارنامه رژیم صهیونیستی به جز کشتار و جنایت و تجاوز به سایر کشورهای عرب و سرکوب فلسطینیها، چیز دیگری را ثبت نکرده است.
پس از جنگ 6 روزه اعراب و اسرائیل در سال 1347 صهیونیستها فرصت یافتند تا بخشهای بیشتری از سرزمینهای اسلامی را به قلمرو اشغالی خود بیفزایند و بخش شرقی بیتالمقدس را نیز تصرف نمایند.
اگرچه صهیونیستها روز 26 اردیبهشت هر سال را روز اتحاد و یکپارچگی بیتالمقدس مینامند و تسلط پرننگ و نکبت اشغالگران بر قبله اول مسلمین را جشن میگیرند ولی حتی کشورهای اروپائی هم این پدیده نامبارک را به رسمیت نمیشناسند و همچنان تأکید دارند که بخش شرقی بیتالمقدس متعلق به فلسطینیها است و اشغال شده است.
در طول سالهای صهیونیستها با اعمال فشار سعی کردهاند مرکز حکومت غاصب فلسطین را به بیتالمقدس منتقل کنند و به تمامی سفارتخانهها دستور دادهاند که مقر خود را از تلآویو به بیتالمقدس منتقل نمایند لکن در میدان عمل چنین فشارهائی حتی در میان حامیان اسرائیل هم تدریجاً با مخالفتهای جدی مواجه گردیده است.
اتحادیه اروپا این بار اعلام کرد: تا آنجا که به این اتحادیه مربوط میشود، بخش شرقی بیتالمقدس که در خلال جنگ 6 روزه در سال 1347 به اشغال رژیم صهیونیستی درآمده، همچنان یک سرزمین اشغالی محسوب میگردد و این اتحادیه خواهان باز گرداندن این بخش به صاحبان اصلی یعنی فلسطینیهاست.
اگر بنابر واقعگرائی باشد، کل سرزمین فلسطین متعلق به فلسطینیهاست و تفکیک بخشی از آن و اصرار به تعلق داشتن فقط همین بخش به فلسطینیها در حقیقت نوعی تلاش برای به فراموشی سپردن اصل ماجرای اشغال فلسطین است. در دنیای عرب نیز برخی رژیمهای سازشکار با خیانت در حق مردم فلسطین، به همین اندازه اکتفا کرده و اصل ماجرای اشغال فلسطین را به فراموشی سپردهاند لکن همین عقبنشینیهای خفتبار در برابر صهیونیستها باعث گردیده که آنها مرتباً و از موضعی طلبکارانه، به تجاوز و جنایت علیه فلسطینیها بپردازد و صاحبان اصلی سرزمین اسلامی فلسطین را از حق حیات هم محروم سازند.
رژیم صهیونیستی در هفته گذشته در اقدامی دیگر 500 میلیون دلار برای توسعه شهرکهای صهیونیستنشین بیتالمقدس اختصاص داد که با کوچاندن صهیونیستها به بیتالمقدس بتواند باعث افزایش جمعیت صهیونیستها در این شهر بشود.
بر اساس گزارش رسانههای صهیونیستی، قرار است کلیه وزارتخانهها و موسسات حکومتی اسرائیل به استثنای «وزارت جنگ» از تلآویو به بیتالمقدس منتقل شود. همین تصمیم به خوبی نشان میدهد که حتی صهیونیستها هم نگران عواقب احتمالی اقدامات جنونآمیز خود هستند و با استثنا کردن وزارت جنگ «به این ذهنیت دامن میزنند که این یک اقدام موقتی برای کسب امتیازات بیشتر در مذاکره با اعراب است و اگر مسئله جدی شود، در آن صورت صهیونیستها به دست خودشان، خود را در حلقه محاصره قرار دادهاند و به همین دلیل نباید وزارت جنگ به بیتالمقدس منتقل شود.
یدیعوت آحارنوت به نقل از طراحان صهیونیستی مینویسد: قرار است 10 هزار کارمند صهیونیست به قدس انتقال یابند تا بلکه جمعیت یهودیان این شهر افزایش یابد و در نهایت 3 محله مسکونی با 20 هزار نفر جمعیت در بخش شرقی بیتالمقدس مستقر خواهد شد که سر پل ارتباطی بیتالمقدس و شهرکهای صهیونیستی در کرانه باختری به حساب خواهد آمد.
در چنین شرایطی «تزیپی لیونی» وزیر خارجه رژیم صهیونیستی در یک اظهار نظر بیسابقه، از طرح رژیم صهیونیستی برای خروج از کرانه غربی خبر داد. اگرچه به نظر میرسد این طرح چندان جدی نباشد و عمدتاً سخنی برای غافلگیر کردن فلسطینیها و احیاناً حرکتی برای ارزیابی واکنشهای احتمالی باشد، ولی در عین حال نشانگر آشفتگی در مراکز تصمیمگیری اسرائیل نیز به حساب میآید.
آنچه در چهلمین سالروز الحاق بخش شرقی بیتالمقدس شاهد آن بودیم، «انزوای رژیم صهیونیستی» است که پس از جنگ 33روزه علیه حزبالله لبنان و از میان رفت افسانه شکستناپذیری اسرائیل، تدریجاً اثرات تخریبی این شکست و ناکامی در ساختار قدر رژیم صهیونیستی محسوستر و ملموستر میشود.