گروه سیاسی: سال اول تشکیل دولت محمود احمدی نژاد و در روزهایی که او و طرفدارانش در حال تعریف و تمجید از او بودند، سخنان متملقانه رئیس دیوان محاسبات کشور گوی سبقت را از همه ربود. در آن روزها فیلم دیدار احمدی نژاد با آیت الله جوادی آملی (معروف به هاله نور) منتشر شده بود، احمدی نژاد به صراحت می گفت که " آنچه از صندوق رای بیرون آمد وحی الهی است"، "ما مقدمه یک اتفاق بزرگ هستیم" و "ایران 70 میلیون احمدی نژاد دارد" و دوستانش در تعریف و تمجید از او سنگ تمام می گذاشتند:" نامه احمدی نژاد به بوش الهام بود" (خطیب جمعه تهران ،22 اردیبهشت 85)، "توان مدیریتی احمدی نژاد بسیار بالاتر از ژاک شیراک است " (سلیمان جعفرزاده، 12 تیر 84) ،" الطاف خفیه الهی در تبلیغ احمدی نژاد، او را به عنوان بنیانگذار روشی جدید معرفی کرد" (ژفاطمه آلیا، 27 تیر 84)، " از محتوای نامه احمدی نژاد به مرکل بی خبرم اما بسیار ارزشمند است" ( 31 تیر 85)، " به احمدی نژاد گفتم از تخت بیمارستان بترس و این قدر کار نکن " (آیت الله خزعلی ، 14 مرداد 85)،" دولت احمدی نژاد یک معجزه است "(آیت الله مشکینی، 4 بهمن 84) و... اما صحبت های رئیس دیوان محاسبات کشور در میان همه این حرفها بی نظیر بود: " یکی از مسلمانان سوریه معتقد بود اگر بنا بود بعد از پیامبر، پیامبری بیاید، آن احمدی نژاد بود" ( 17 خرداد 85). زشتی این سخنان به حدی بود که غلامحسین الهام سخنگوی آن روزهای دولت، علیرغم اینکه همسرش، فاطمه رجبی مشغول تدوین کتاب " احمدی نژاد، معجزه هزاره سوم" بود، نسبت به این سخنان اعتراض کرد و گفت: " در حکومت باید در دهان تملق گویان خاک پاشید" (22خرداد 85) اما اعتراضاتی از این گونه نه تنها باعث شرمندگی رئیس دیوان محاسبات نشد بلکه در 26 خرداد دیوان محاسبات پاسخ شدیداللحنی به الهام داد!
آن روزها از سوی محمود احمدی نژاد هیچ واکنشی نسبت به آن سخنان دیده نشد اما گذشت زمان نشان داد که نگاه احمدی نژاد چگونه است !رئیس آن روز دیوان محاسبات، محمدرضا رحیمی معاون اول امروز احمدی نژاد است که احمدی نژاد تمام قد پشت او ایستاده و حتی پرونده بزرگی که یکی از متهمان آن رحیمی است و همچنین وضعیت مدرک او، نتوانسته حمایت احمدی نژاد را از او کاهش دهد.حالا به نظر می رسد بعد از 5 سال روش آن روز رحیمی نهادینه شده و راهی را که او افتتاح کرده رهروان زیادی دارد. رسانه های خبری گزارش داده اند که نشست مشترک هیئت دولت و مسئولان اجرایی کشور که چهارشنبه گذشته با حضور استانداران، معاونین و 2 نفر از مسئولین اجرایی هر استان در محل مجلس سابق برگزار گردید، دارای حواشی جالبی بود. به گزارش آتی نیوز، اولین سخنران این جلسه محمدرضا رحیمی معاون اول احمدی نژاد بود که سخنانش با تعریف و تمجید فراوان از احمدی نژاد همراه بود اما استانداران مرکزی، یزد، اصفهان و بوشهر در مورد مشکلات طرح هدفمندی یارانه ها سخن گفتند که رئیس جمهور پس از این سخنان به آنها گفت: "من انتظار داشتم نسبت به مسائل کلان تر حرف بزنید"!بعد از استانداران، ثمره هاشمی گفت: "این طرح هدفمندی یارانه ها صرفا ایده آقای احمدی نژاد بوده است و نتیجه پیگیری های ایشان بوده است." که البته این سخنان ثمره هاشمی لبخندی را بر لبان احمدی نژاد نشاند!
پس از سخنان ثمره هاشمی، احمدی نژاد در سخنرانی 2ساعته بار دیگر مدیریت امام زمان علیه السلام را مطرح کرد و گفت: 3 دلیل برای موفقیت این طرح وجود دارد اینکه دولت خوب کار کرده، اعتماد مردم و در نهایت مدیریت امام زمان(عج) از عوامل موفقیت این طرح بوده است. براساس همین گزارش، احمدی نژاد همچنین خطاب به حاضرین گفت: شما برای خدا کار کنید هرکس و هر عالمی هم مخالفت کرد شما اهمیتی ندهید خدا همه را جارو می کند و به زباله دان تاریخ خواهد انداخت. بعد از احمدی نژاد استاندار گیلان سخنرانی کرد و در جمله ای تاریخی گفت: قبلا دنیا ایران را به کوروش کبیر می شناختند ولی الان به "محمود کبیر" می شناسند! البته احمدی نژاد به این سخنان نیز اعتراضی نکرد! سایت عصر ایران در واکنش به این خبر نوشت: در یک سیستم سالم مدیریتی، افراد برای تصدی و حفظ مناصب مدیریتی و حضور در منظومه قدرت، باید "دانش و کارآمدی" خود را ثابت کنند ولی در یک سیستم ناسالم مدیریتی ، چنین هدفی صرفا با اثبات "ارادت و وفاداری" قابل دسترسی است. البته نیازی نیست این ارادتمندی و وفاداری، واقعی باشد و صرف دانستن "علم تملق"(!) در این باب کفایت می کند; می توان در یک مقطع زمانی، دستبوس رئیس جمهور وقت شد و زمانی دیگر، به او پشت کرد و رقیبش را شان و منزلتی در حد پیامبران داد.همچنین می توان در وصف رئیس دولتی، او را معجزه هزاره سوم دانست و به هرکس که نقدی متوجه او کند، فحش و ناسزا گفت. یا حتی می توان ادعا کرد که اگر آقای رئیس جمهور به بهشت نرود، من هم نمی روم! این روش در جهان سوم، جواب هم داده است و چه بسیارند افرادی که تنها هنرشان، نادیده گرفتن غرور و شان انسانی شان بوده است و رها کردن زبان و قلم در وادی چاپلوسی! در ادامه این مطلب آمده است: هر چند وجود متملقین، آفتی بزرگ در نظام مدیریتی کشور است، اما مدیران تملق پذیر نیز در این گناه و انحراف، کم از چاپلوسان، مقصر نیستند. در این شش سال، کی و کجا دیدیم که احمدی نژاد به روایت مشهور "بر صورت متملق خاک بپاشید" عمل کرد؟
نمونه اش همین نشست اخیر که در عالی ترین سطوح مدیریت قوه مجریه برگزار شد و احمدی نژاد با لبخند و سکوت، از این رویه مشمئز کننده استقبال کرد و به لقب "محمودکبیر" مفتخر شد! هشدار! که تا چاپلوسی، نشانه ارادت است و تا ارادتمندی، کلید مدیریت، اوضاع مملکت بهتر از این نخواهد شد. به راستی، با این فرهنگ عجیب الخلقه ای که درست کرده ایم، به کدامین کنج تاریخ روانه ایم؟! جالب اینجاست که اگر روزگاری احمدی نژاد را معجزه می دانستند و شان او را پیامبری می دانستند، حالا در روزگاری که تشت جریان انحرافی از بام افتاده و بسیاری از علما و دینداران با دستورات غیرشرعی احمدی نژاد مخالفت کرده اند و در مقابل نمایش ضد دینی "ظهور بسیار نزدیک است " که احمدی نژاد را " شعیب بن صالح از یاران امام زمان " معرفی می کرد موضع گیری سختی کردند ، او را با کوروش کبیر مقایسه می کنند. در جلسه ای که او ملقب به لقب " محمود کبیر " شده اسفندیار رحیم مشایی هم حضور داشته و وقتی دوربین های خبرنگاران وارد جلسه شدند مشایی جلسه را ترک کرد. بعد از این محمود کبیر وقتی در مقام ریاست جلسه قرار گرفت از بقایی خواست که کنارش بنشیند و به طعنه گفت: "البته هر کس کنار ما بنشیند دستگیرش می کنند"! سایت مشرق درباره این خبر نوشت که استاندارگیلان که لقب محمود کبیر را رونمایی کرده ، جزو 13 نفری است که نامه حمایت از جریان انحرافی را امضا کرده است.
پیشوایان اسلام نه تنها از چاپلوسی و ستایش نابجا بیزار بودند، بلکه مدح آمیخته به تملق را نیز عیب اخلاقی می شمردند. آنان در برابر رفتار و گفتار ذلت باری که با غرور و شرف انسانی مغایر بود، سکوت نمی کردند و اگر کسی مرتکب چنین عمل خلافی می شد، از او انتقاد می کردند. مولف کنزالعمال، روایتی بدین مضمون آورده که جماعتی از قبیله "بنی عامر" به محضر پیامبر وارد شدند و شروع به مداحی و ستایش آن حضرت کردند. پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم به آنان فرمود: "سخن خود را بگویید، ولی مواظب باشید که شیطان شما را به زیاده روی در کلام وادار نسازد". حضرت با این سخن حکیمانه، گوشزد می کند که هرگاه زبان را به حال خود واگذارید، بیم آن می رود که از حد خود تجاوز کند و زیاده بر آنچه شایسته است، بگوید. در عین حال، به پیروان خود هشدار می دهد که حتی درباره شخصیتی چون پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم نیز از ستایش و چاپلوسی بپرهیزند.
جمعی در مقابل امیرالمومنین علی علیه السلام به مدح و ثنا پرداختند، امام دست ها را به دعا برداشت و فرمود: خدایا تو به حال من از خودم داناتری و من خودم را بهتر از دیگران می شناسم. خدایا توفیقی به من بده که بهتر از آن باشم که می پندارند و لغزش هایی را که از من نمی دانند، بر من ببخشای! نقل است مولای متقیان علی علیه السلام به چاپلوسان فرمود: "از من تعریف و تمجید نکنید; چون یا دروغ می گویید (که در این صورت گناه مرتکب شده اید) یا راست می گویید; که من تنها در حد توان و وظیفه ام کار انجام داده ام و نیازی به تعریف و تمجید ندارم و ایشان رو به مدیران خود می فرماید: زنهار. انتخاب راز دارانت را تنها براساس خوش بینی و اطمینان به آنان قرار مده; زیرا برخی از اطرافیان با چاپلوسی و خوش خدمتی می کوشند خود را نزد فرمانداران، با تدبیر و وارسته و کاردان جا کنند. پس تو اراده و دلخواهت را تنها محک و معیار سنجش آنان قرار مده; چون در پس این چهره ها از درستی و امانت خبری نیست و دیری نمی پاید که می بینی، رفتار و کردارشان با بندگان خدا با ددان درنده یکی است.
پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم در نکوهش چاپلوسی و مدح بی جا می فرماید: "احثوا التراب علی وجوه المداحین; به صورت چاپلوسان و مداحان خاک بپاشید". امیرمومنان علیه السلام می فرماید: کثره الثنا» ملق یحدث الزهد و یدنی من العزه. بسیار ستایش کردن از افراد، چاپلوسی است که تکبر را سبب می شود و شخص را از عزت دور می سازد.