ماهیت نظری و عملی صهیونیسم (بخش اول)

مهدی مسعودی
امروز مساله فلسطین و جنایات اسرائیل برضد مردم بی‌دفاع آن وارد حساس‌ترین مرحله خود شده است. گرچه افکار عمومی جهان و بعضی از دولت‌ها این جنایات را محکوم کرده‌اند ولی همچنان حمایت‌های ویژه از این رژیم منحوس با حمایت غرب برجای خود باقی است. امام خمینی(ره) از معدود اندیشمندان و رهبرانی است که از آغاز شکل‌گیری دولت مجعول و نامشروع اسرائیل، با شیواترین بیان و بدون هیچ‌گونه ملاحظه و ترسی، خطر صهیونیست‌ها و اهداف آتی آنان را گوشزد کرده و اتحاد و همدلی کشورهای اسلامی و به کارگیری امکانات آنان را در مقابل اسرائیل خواستار شده و سکوت آنان در این زمینه را با شدیدترین بیان محکوم کرده است. شاید بتوان گفت یادگار امام عزیزمان به نام روز قدس به یقین هدایتگر جنبش‌های جهانی به سمت حمایت و ان‌شاءالله آزادی کامل قدس شریف است. از این رو بر آن شدم تا سلسله مطالبی را در بیان هر چه بیشتر حقیقت این قوم منحوس به عرض برسانم. در نگارش این یادداشت‌ها به یکی از کتاب‌های اصیل یهود یعنی «تورات» مراجعه و استناد، همچنین «تلمود» (شرح تورات) نیز مورد توجه واقع شده است. افزون بر این به آیاتی از قرآن کریم و روایات امامان معصوم‌(ع)- که درباره یهود و کارشکنی‌های آنان در مقابل مسلمانان و مسیحیان است- استناد شده است. همچنین از برخی کتب تاریخی مربوط به «تاریخ ادیان» استفاده شده است.
به هر حال با مطالعه سیر تاریخی، به اصول کلی درباره ماهیت اعتقادی و دینی یهود دست می‌یابیم. برای نمونه «نژادپرستی» و «ملت برگزیده بودن»، یکی از اصلی‌ترین اعتقادات این قوم است. رژیم اشغالگر اسرائیل همواره خود را «ملت برگزیده» می‌داند و معتقد است که دیگر ملت‌ها، اساسا یا ارزشی ندارند یا اگر دارای ارزش باشند، بسیار کمتر از یهود است و دیگر ملت‌ها و ادیان باید در خدمت یهود باشند، بنابراین قتل و کشتار ملت‌های دیگر از جمله مسلمانان، از نظر آنان کاملا توجیه شده است و دارای مبنای دینی و اعتقادی است. آنان نه‌تنها در برابر مسلمانان دارای عملکرد خصمانه هستند بلکه نسبت به مسیحیان نیز همین عملکرد را دارند، به عبارت دیگر آنان اساسا همزیستی مسالمت‌آمیز و تعامل با پیروان دیگر ادیان را نه‌تنها در گفتار، آیین و دین منکر هستند، بلکه در عمل نشان داده‌اند که هیچگاه حاضر نیستند با دیگران زندگی مسالمت‌آمیز داشته باشند و هرگاه در برخی از برهه‌های تاریخ قرارداد صلح منعقد کرده‌اند، از روی عجز و ناچاری بوده و در واقع دنباله‌رو شعار خویش، یعنی حکومت از نیل تا فرات بود‌اند. آنچه در این یادداشت به صورت مختصر مورد توجه قرار گرفته، ماهیت اعتقادی و دینی صهیونیسم و یهود است. آنگاه روشن می‌شود که بسیاری از رفتارهای ضدبشری و جنگ‌طلبانه آنان در طول تاریخ بویژه در دهه‌های اخیر، بر اساس تعالیم دینی و اعتقادی آنان شکل گرفته است. آنان هیچگاه با ادیان غیریهودی و ملل دیگر همزیستی و تعاون نداشته‌اند و برای رسیدن به اهداف خود در پی نفوذ در مراکز قدرت، سیاست، اقتصاد و... در سطح بین‌المللی هستند.
نگاهی به دین یهود
دین یهود یکی از ادیان مهم جهان و دارای سابقه‌ای طولانی است. آغاز این دین تقریبا به 2500 سال پیش بازمی‌گردد. پیروان این دین خود را پیرو پیامبر الهی، حضرت موسی(ع) می‌دانند. همچنین این قوم را به دلیل نسبت با حضرت یعقوب(ع)، «بنی‌اسرائیل» می‌گویند؛ «اسرائیل» لقب حضرت یعقوب(ع) بوده است.
تاریخ قوم یهود را می‌توان به چند دوره تقسیم کرد:
1- از حضرت ابراهیم خلیل(ع) تا حضرت موسی(ع)، دوره توقف 400 ساله در مصر
2- از حضرت موسی(ع) تا شائول، دوره خلاصی بنی‌اسرائیل از عبودیت مصر و بعثت حضرت موسی(ع) در کوه سینا و 40 سال سرگردانی قوم در دشت
3- از شائول تا تقسیم مملکت یهود که نزدیک به 120 سال بود، شامل دوران ترقی یهود تحت سلطنت حضرت داوود(ع) و حضرت سلیمان(ع)
4- از تقسیم مملکت تا پایان تالیف عهد قدیم که نزدیک به 500 سال طول کشید، شامل وفات حضرت سلیمان(ع) و انقراض سلطنت اسرائیل
5- از بازگشت از اسیری تا بعثت حضرت مسیح(ع)
6- از انهدام اورشلیم به بعد که یهودیان در جهان پراکنده شدند.
7- تشکیل دولت جعلی اسرائیل در سرزمین فلسطین از سال 1944 میلادی.
کتاب این قوم تورات یا عهد قدیم است. عهد قدیم در برابر عهد جدید یا انجیل است زیرا تورات یا «اسفار پنجگانه حضرت موسی(ع)» پیش از حضرت مسیح(ع) نوشته شده است.
اسفار پنجگانه یا 5 کتاب حضرت موسی(ع) عبارتند از:
1- ژنز یا سفر تکوین تا استقرار عبرانیان در مصر
2- جلای وطن یا سفر خروج
3- سفر لاویان یا احکام صریح مذهبی
4- سفر اعداد یا شرح نیروی مادی قوم
5- سفر تثنیه یا مکمل کتاب‌های یاد شده قبل.
از نظر قرآن کریم تورات کنونی تحریف شده است. این یکی از معجزات قرآن کریم است که در قرن هفتم میلادی از جعل و تحریف تورات و انجیل خبر داده است. در آن روز، جز مومنان و بعضی از احبار و کشیشان کسی دیگر این موضوع را باور نداشت اما قرآن کریم بر این نکته تاکید کرده است.
«تورات» در اصل واژه‌ای عبری به معنای «شریعت و قانون» است. پس از نزول کتابی از سوی خداوند متعال بر حضرت موسی ‌بن عمران(ع)، این کتاب به این نام خوانده شد. گاه نیز به مجموعه کتاب‌های عهد عتیق و گاه به اسفار پنجگانه آن نیز گفته می‌شود.