ماموریت چند منظوره

نظامیگری دولت آمریکا و میلیتاریسم بین‌المللی پنتاگون، زنان نظامی این کشور را با مشکلات عدیده‌ای روبرو کرده است. جامعه بیمار آمریکا بدلیل مشکلات اقتصادی و مسائل اجتماعی، زنان را علی‌الاجبار به مشاغل غیرمتناسب و مشقت‌آور هدایت نموده است. گذشته از استفاده‌های تبلیغاتی و مفسده‌آوری که به وفور از زنان آمریکایی بعمل می‌آید، ارتش آمریکا بدلائل مختلف زنان را در اجرای طرح‌های توسعه‌طلبانه و امپریالیستی دولتمردان آمریکا و دستیابی به مقاصد شوم برون مرزی بکار می‌گیرد و زنان آمریکایی هم بدلیل عدم برخورداری از موقعیت اجتماعی و شغلی مناسب و هم به جهت ارضاء حس ماجراجویی کاذب و مخربی که بوسیله گردانندگان این کشور تقویت می‌شود، روزبروز در سطح وسیعتری آلوده این معضل اجتماعی می‌شوند.
در حال حاضر نزدیک به 11% نظامیان آمریکا را زنان تشکیل میدهند که اکثر آنها در مشاغل پست و غیرمتناسب با وضعیت فیزیکی و روحی‌شان مشغول خدمتند و این رقم بسرعت روبه افزایش است.
شروع استفاده از زنان در ارتش آمریکا به اوائل دهه 1970 برمیگردد. در آن زمان ژنرالهای آمریکایی با انگیزه‌های گوناگونی تصمیم به استفاده از زنان در بدنه ارتش آمریکا گرفتند.
یکی از این انگیزه‌ها حل مشکل بیکاری بسیاری از زنان آمریکایی بود که برای گذران زندگی، توان مالی مناسبی نداشتند.
با اجرای طرح پذیرش زنان در ارتش، گروه عمده‌ای از این زنان، دارای شغل و محلی برای درآمد و امرار معاش می‌شدند.
انگیزه دیگر این تصمیم ایجاد زمینه برای پاسخ‌دهی به نیاز روحی بسیاری از زنان جامعه آمریکا بود که به ماجراجویی خاص فرهنگ آمریکایی خو کرده بودند. این یک واقیعت تلخ است که در جامعه آمریکا زنان از موقعیت قابل توجه اجتماعی برخوردار نیستند و برای ارضاء‌ احساسات پرورش یافته در فضای مسموم آمریکا نیاز به انجام تلاشهایی متناسب با همان جامعه دارند. در چنین شرایطی شرکت در ماموریتهای نظامی و احتمالا بعضی جنگهای برون مرزی می‌توانست چنین نیازی را در نزد زنان پاسخ دهد به همین منظور طرح مشارکت زنان در ارتش با استقبال زنان روبرو شد و بزودی تعداد کثیری از زنان آمریکایی داوطلب خدمت در ارتش شدند.
چنین انگیزه‌هایی در کنار مقاصد غیرانسانی دیگری نظیر استفاده از جنسیت زنان در ارتش، کم‌کم به حضور نظامیان زن در ارتش آمریکا انگیزه بیشتری بخشید و پس از آن رفته‌رفته گسترش یافت. این روند ادامه یافت تا اینکه در سال 1973 آمار زنان نظامی آمریکا به 50 هزار تن رسید. در سال 1975 این تعداد دو برابر شد و تا پایان دهه 70 از مرز 150 هزار نفر گذشت. در سال 1983 تعداد زنان نظامی آمریکا به 200 هزار تن رسید و تا قبل از سال 1990 زنان نظامی مشغول به خدمت در آمریکا دستکم 250 هزار نفر و در حدود 11% کل نظامیان آمریکایی را تشکیل می‌دادند.
در حال حاضر با توجه به گسترش اقدامات نظامی برون مرزی آمریکا، اعزام زنان نظامی به چنین ماموریتهایی به مشکلی عمده برای زنان آمریکایی مبدل شده است.
یکی از زنان آمریکایی که در جریان بحران خلیج‌فارس به عربستان اعزام شده در پاسخ به خبرنگار مجله نیوزویک اظهار داشته است «من زمانی که با شوهر جدیدم تازه از ماه عسل برگشته بودیم مجبور به اعزام به عربستان شدم و در حال حاضر شدیدا برای شوهر جدید و پسر پنج ساله‌ام(!) دلتنگ شده‌ام و یقینا آنها نیز برای من ...».
زن دیگری با چهره‌ای غمناک اضافه کرد «دختر شش ساله‌ام زمانی که با او خداحافظی میکردم گفت: مادر اگر تو در آنجا گیر افتادی من برای نجات تو خواهم آمد».
اینها و دهها نکات دیگر از این دست، نشاندهنده وجود مشکلات عاطفی عمده‌ای در ارتباط با زنان نظامی آمریکایی است. گزارشات دیگری حاکیست زنان نظامی مجرد آمریکایی که عموما در سطوح پائین ارتش آمریکا به خدمت مشغولند به امید دستیابی به زمینه‌های آشنایی با مردان ثروتمند مناطق ماموریت به چنین سفرهایی تن میدهند و زمانیکه شرایط منطقه ماموریت را خلاف تصورات خود می‌بینند منطقه ماموریت برای آنها غیرقابل تحمل می‌شود.
عربستان که به داشتن مردانی ثروتمند و عیاش معروف است همیشه برای زنان آمریکایی دارای جاذبه بوده و ماموریت در چنین کشوری برای بسیاری از زنان نظامی آمریکا حکم گذراندن تعطیلات و تفریح را داشته است. با این تصور بسیاری از زنان آمریکایی برای اعزام به عربستان از یکدیگر پیشی می‌گیرند. اما در عربستان قوانین محدودکننده‌ای برای زنان وجود دارد. زنان را، حتی به داخل شهرها راه نمیدهند و آنان مجبورند در پادگانهای نظامی محبوس باشند. پوشیدن لباسهای تی‌شرت و بدن‌نما برای آنها ممنوع است. گذشته از آن گذراندن ساعتها و بلکه روزها و ماهها وقت در کنار مردان عیاش آمریکایی مزاحمتهایی را برای زنان فراهم می‌نماید. یکی از زنان نظامی آمریکایی که به منطقه خلیج‌فارس اعزام شده در نامه‌ای که به مادرش نوشته است از وضع بسیار بد خود در صحرای عربستان و مشکلاتی که با همکاران مرد خود در پادگانها دارد اظهار شکایت نموده است. وی میگوید: «من برای تعویض لباس مجبورم ساعتها بدنبال یک محل امن بگردم! من تصور می‌کردم برای یک ماموریت نظامی که توام با تفریح و سرگرمی است به عربستان اعزام خواهم شد ولی در این جا با چشم دیگری به من نگریسته می‌شود ... »
بسیاری از زنان آمریکایی وقتی به منطقه عملیاتی اعزام می‌شوند و تا حدودی در جریان واقعیت امر قرار می‌گیرند شدیدا نسبت به ماهیت ماموریت خود مشکوک می‌شوند.
آنها که تحت تبلیغات شدید و به تصور اینکه برای نجات یک کشور و کمک به مردمی که مورد تجاوز واقع شده‌اند به این ماموریتها اعزام می‌شوند وقتی پی به سیاستهای تجاوزکارانه و توسعه‌طلبانه آمریکا می‌برند و خود را وسیله‌ای در جهت اعمال سیاستهای غلط کشور خود می‌بینند واکنش نشان می‌دهند و خواستار برگشت به مملکت خود می‌شوند. یکی از زنان نظامی اعزام شده به عربستان ضمن شکایت از سختی و مشقات ماموریت خود گفته است: «سه طرز تلقی از مأموریت من در دنیا وجود دارد در جامعه آمریکا تصور بر این است که من برای کمک به مردمی که مورد تجاوز واقع شده‌اند به این ماموریت اعزام شده‌ام. خود من تصور می‌کردم برای گذراندن دورانی مملو از تفریح و سرگرمی به خاورمیانه آمده‌ام ولی در این جا در پادگان، سربازان و نظامیان مرد تصور می‌کنند که من برای عیاشی و تفریح آنها به این مسافرت اعزام شده‌ام».
اینها درحالیست که اکثر صاحبنظران نظامی معتقدند که کارآیی زنان در عملیات نظامی نه تنها از مردان کمتر است بلکه بسیاری از آنان معتقدند که وجود نظامیان زن برای انجام یک عملیات چه بسا مولد مشکلات و معضلاتی به لحاظ مسائل نظامی نیز باشد.
مجله نیوزویک دهم سپتامبر سال جاری با چاپ عکسی از چند زن نظامی که بطرز ناشیانه‌ای مشغول کار با سلاح می‌باشند، حضور آنان را در منطقه نظامی و جنگ به تمسخر می‌گیرد. در زیر این عکس زیرنویسی مشاهده می‌شود مبنی بر اینکه: «آنها هر کاری قادرند انجام دهند بجز جنگ».
They can do everthing exept fight
در حقیقت بیشتر زنان نیز در مشاغلی غیرعملیاتی بکار گرفته می‌شوند. در آماری که ارتش آمریکا انتشار داده است اکثریت قریب به اتفاق زنان نظامی در پستهای نظیر تدارکات، خدمات پزشکی و دندانپزشکی، اطلاعاتی، مهندسی، خدمتکاری و ارتباطات بکار گرفته می‌شوند.
اکثر زنان در سطوح پائین ارتش جذب شده‌اند و تنها 2/1% آنها به سطوح بالای ارتش راه یافته‌اند. این واقعیت نشان میدهد که بیشتر زنان جذب شده در ارتش آمریکا زنانی هستند که در جامعه قادر به دستیابی به شغل و محل درآمد مناسبی نیستند و علی‌الاجبار به ارتش روی می‌آورند و در ارتش نیز ناچارا در سطوح پائین به خدمت مشغول می‌شوند.
نکته دیگری که قابل توجه است میزان بالاتر استفاده از زنان در عملیات نظامی منطقه خلیج‌فارس نسبت به اقدامات نظامی دیگر آمریکا در کشورهای دیگر است.
آمریکا در میان نیروهای نظامی‌اش که در عربستان مستقر شده‌اند در مقایسه با عملیاتی نظیر اشغال پاناما و گرانادا و دیگر اقدامات نظامی قبلی‌اش به میزان بیشتری از زنان استفاده کرده است.