هیچ‌کدام از کاندیداهای جمهوریخواه پروتستان نیستند

ترجمه: ایرج جودت
از 44 رئیس‌جمهور ایالات متحده همگی به غیر از تعداد کمی به فرقه‌های سنتی پروتستان وابسته بوده اند؛ یازده نفر عضو کلیسای اسقفی، هشت نفر جزو آیین پرسبیتری، چهار نفر متدیست و چهار نفر نیز باپتیست بوده‌اند.بقیه نیز عضو کلیساهای مستقل، اصلاحگرایان هلندی و فرقه حواریون مسیح هستند. اوباما نیز از اعضا «کلیسای وحدت تثلیث» در شیکاگو بوده که مراسم عبادی‌اش را غالبا در کلیساهای سیاه پوستان به جا می‌آورده است.
«کلیسای وحدت تثلیث» کلیسایی مستقل با ریشه‌های قدیمی پروتستان و معتقد به وحدت پدر، پسر و روح القدوس به‌عنوان خدایی واحد است. تنها رئیس‌جمهوری که آشکارا ریشه‌های مذهبی‌اش خارج از این سنت رایج قرارمی گیرد جان اف کندی بود که یک مسیحی کاتولیک رومی به حساب می‌آمد اما در میان نامزد‌های حزب جمهوریخواه برای انتخابات ریاست‌جمهوری سال بعد هیچ‌کدام پروتستان مذهب که دیر زمانی بر فرهنگ سیاسی آمریکا تسلط داشته است نیستند. دو نفر از کاندیداهای احتمالی یعنی میت رامنی فرماندار سابق ایالت ماساچوست و جان هانتمن فرماندار سابق یوتا عضو فرقه «مورمون» هستند.
مورمون فرقه‌ای مسیحی است که در سال 1830 بنا نهاده شده است. تیم پاولنتی فرماندار سابق مینه سوتا عضو کلیسای بینا فرقه‌ای و دو نفر دیگر یعنی نیوت گینگریچ رئیس سابق کنگره و سناتور سابق ریک سانتورم هر دو کاتولیک هستند.
میشله بچمن نیز خود را کسی که به نژاد اهمیت می‌دهد معرفی نموده و عضو کلیسای انجیلی لوتری است که در صورت انتخاب شدن اولین رئیس‌جمهور لوتری تاریخ آمریکا خواهد بود اما صرفنظر از اینکه چه‌کسی پیروز انتخابات خواهد شد هیچ یک از کاندیداهای دو حزب پیرو کلیسای اسقفی ، پرسبیتری یا متدیست نیستند.تنوع فرقه‌های مذهبی در میان جمهوریخواهان انعکاس گرایشی است که حدود نیم قرن اساس سیاست آمریکا را بنیان نهاده و آن زوال وابستگی به نفوذ و قدرت کلیساهاست. در میان پروتستانها نیز انجمنها و شوراهای انجیلی کنار گذاشته شده و فرقه‌های قدیمی به‌شدت کاهش یافته‌اند.
به این ترتیب همانطور که انتظار می‌رفت هیات حاکمه آمریکا مدتهاست که دیگر پروتستان نیست و نمونه بارز آن دیوان عالی آمریکاست که بر‌خلاف دوره‌ای که محل حضور پیروان فرقه‌های پرسبیتری و اسقفی بود اکنون شامل شش کاتولیک و سه یهودی است و هیچ پروتستانی در هیات قضات این دیوان وجود ندارد.روزگاری کاتولیسیسم نخبگان آمریکا را در کلیساهایی که مهاجران بنا کرده بودند به خود جذب می‌کرد. سیاستمداران کاتولیک که زمانی منحصرا دموکراتها بودند اکنون در میان رهبران هر دو حزب دیده می‌شوند.
در حال حاضر رهبر حزب جمهوریخواه یک کاتولیک و رهبر اکثریت حزب در مجلس نمایندگان نیز یک یهودی است.
این تنوع مذهبی در میان سیاستمداران همچنین انعکاس تساهل و بردباری بیشتر رای دهندگان آمریکایی حداقل نسبت به بعضی فرقه هاست.در 1960 کندی میبایست در برابر هراس پروتستانها از اینکه یک رئیس‌جمهور کاتولیک می‌تواند گرایش به سمت واتیکان داشته باشد از خود دفاع می‌کرد در حالی‌که امروز کاندیداهای محافظه کار کاتولیک برای پیروزی روی آرای پروتستانها حساب باز می‌کنند.این بی‌ثباتی مذهبی را تغییر ساختاری رابطه میان دین و سیاست در آمریکا پدید آورده است. زمانی انشعابات اصلی میان مذاهب پروتستان ، کاتولیک و یهودی بود اما اکنون میان محافظه کاران و لیبرالها با هر مسلک و عقیده‌ای است. در روزهای انتخابات، پروتستانهای محافظه کار اشتراک بیشتری با محافظه کارهای کاتولیک دارند تا پرسبیترین‌های لیبرال.
هنوز هم میزان توجه به خدا در سیاست آمریکا میان کسی که از صمیم قلب به او اعتقاد دارد و به جمهوریخواهان رای می‌دهد و کسی که کمتر چنین ایمان عمیقی دارد و به دموکراتها رای می‌دهد وجود دارد.دیوید کمپبل از اساتید علوم سیاسی دانشگاه نوتردام آمریکا می‌گوید: «اگر من بدانم که شما قبل از خوردن غذا، خدا را شکر می‌کنید یا نه احتمالا می‌توانم بگویم که به چه کسی رای می‌دهید.
حدود 44 درصد آمریکاییها قبل از غذا شکر گزار خداوند هستند و اغلب هم به جمهوریخواهان رای می‌دهند.» این نکته همچنین کمک می‌کند به توضیح این مطلب که چرا بسیاری از کاندیداهای جمهوریخواه به جای آنکه از سنت لیبرال باشند که دیگر خارج از خط فکری حزب است پیشینه محافظه کار دارند.
در نظر سنجی‌های عمومی بین یک چهارم تا یک سوم رای دهندگان گفته‌اند که از حمایت از یک رئیس‌جمهور «مورمون» اکراه دارند ( فرقه مذهبی میت رامنی کاندیدای اصلی جمهوریخواهان ).این تعداد بسیار بیشتر از کسانی است که به کاندیداهای یهودی مشکوک‌اند. در نظر سنجی‌های مشابه ترس از مسلمانان بیشتر از مورمونهاست البته نه خیلی زیاد.کامپبل می‌گوید که مشکل اصلی مذهبی است نه سیاسی. اغلب پروتستانهای انجیلی اعتقاد دارند که مورمونها مسیحی نیستند. این فرقه به الوهیت مسیح باور دارند اما خداشناسی آنها از چند جهت با پروتستانها متفاوت است. اساس اعتقادی آنها با متون مقدس خودشان و کتاب عهد جدید آغاز می‌شود. برای بسیاری از آمریکاییها کاندیدایی که غیر مسیحی تشخیص داده شود خارج از بازی است.علاوه بر این اغلب رای دهندگان می‌خواهند که کاندیدایشان به‌نوعی دارای ایمان مذهبی باشد.ایالات متحده یکی از مذهبی‌ترین جوامع در میان کشور‌های صنعتی مهم جهان است.
در صد زیادی از آمریکایی‌ها مراسم عبادیشان را به‌طور هفتگی به جا می‌آورند. به همین دلیل در سیاست آمریکا کسی که به الحاد خود اقرار کرده جایگاهی ندارد. مایکل کرومارتی از مرکز اخلاق سیاست عمومی که از مراکز نخبگان آمریکا در واشنگتن محسوب می‌شود می‌گوید: «وقتی انتخابات از راه می‌رسد شما می‌توانید مطمئن باشید که دوباره همه کاندیداها به کلیسا بروند.» سیاست آمریکا در برابر سنت‌های مذهبی گوناگون بسیار روادارانه و متساهل است اما این بردباری و تسامح محدودیت‌هایی دارد.
صرفنظر از مسلمانان، در به روی کاتولیک‌ها و حتی یهودیان برای ریاست‌جمهوری باز شده است اما یک مورمون در این راه با مانع بزرگی مواجه می‌شود و ملحدین را که اصلا حرفشان را نباید زد !بنابر این واضح است که یک آزمون مذهبی واقعی و عملی برای احراز پست ریاست‌جمهوری وجود دارد و این موضوع ربطی به نظارت دولت ندارد بلکه مربوط به سطح رضایت و مقبولیت رای دهندگان است.اگر پنجاه سال گذشته را ملاک قرار دهیم این محک مذهبی تعیین کننده و بر‌اهمیت آن افزوده خواهد شد.