تاریخ زبان و مذهب فلسطین

فلسطین از بدو تاریخ جزئی از منطقه‌ای بود که در تاریخ نام شام بر آن اطلاق میشد و امروزه شامل سوریه،‌ لبنان و اردن و فلسطین میباشد. مرزهای منطقه‌ای فلسطین در سال 1916 یعنی زمانیکه بعد از خاتمه جنگ جهانی اول قرارداد استعماری تجزیه کشورهای عربی بین انگلستان و فرانسه منعقد گردید تعیین شد. از طرفی حقایق تاریخی و آمارهای رسمی و تحلیل‌های بیطرفانه ثابت میکند که فلسطین سرزمین اسلامی است و به مسلمین تعلق دارد.
از طرف دیگر طبق اظهارات آژانس یهود سازمان ملل متحد و دیگر مجامع بین‌المللی هیچ یهودی قبل از سال 1880 در فلسطین سکونت نداشته است.
تحقیقی پیرامون اسامی «قدس»
دکتر اسحق موسی‌الحسینی که در مورد مسئله فلسطین تبحر دارد در بحث خود پیرامون اسامی بیت‌المقدس متذکر گردید: «شهر قدس اسامی بیشماری را دارا میباشد که در کتب مورخین و جغرافی‌دانان قید شده است از آن جمله میتوان «یردسلیم» ـ «یردشالیم» ـ «شلم» ـ «شلیم» ـ «سلم» ـ «یبوس» ـ «ابلیا» ـ «بیت‌المقدس» ـ «قدس» و نظایر آنرا نام برد.
بنا به نوشته معجم‌های کتاب مقدس، قدیمی‌ترین نام شهر در متون کتب طهارت و پاکیزگی مصر پیش از قرن نوزدهم بصورت «یوردشلیم» آمده است. در آن ایام مرکز عبارت کنعانیانی بود که قبل از بنی‌اسرائیل در کشور سکنی داشتند بنابراین ادعای صهیونیست‌ها مبنی بر اینکه یهودیان «اورشلیم» را بنا نهادند صحت ندارد.
از نظر علمی ثابت شده است که این اسم از زبان کنعانیان گرفته شده و ترکیبی از دو واژه «یوری» بمعنی «شهر» و شلیم که نام «الهه» مورد پرستش کنعانیان بوده است.
در تائید این نظریه میتوان گفت که نام فوق‌‌‌الذکر در قرن چهاردهم قبل از میلاد در مکاتبات «تل‌‌‌العمارئه» مصر فراعنه بصورت «یوردشالم» و بعد از آن در کتیبه‌های آشوری بصورت «اوردشلیمو» و بعد از آن در کتیبه‌های و ذکری از آن در سفر پیدایش و یا اسفار عهد قدیم به مناسبت ورود «ابرام» (ابراهیم) عبرانی به سرزمین کنعان بمیان آمده است. بهر حال این اسم، اسم کنعانی است و شهر کنعان قدمت تاریخی دارد و حدود نهصد سال قبل از تولد داوود بوجود آمده است. شروع اسم با یای عبری مطابق تلفظ کنعانی و شروع آن با همزه مطابق تلفظ آشوری، سریانی و عربی است.
بیت‌المقدس نامی است که بعد از فتوحات اسلامی رایج گردید و معنای آن «بیت‌المطهر» یعنی مکان برائت از گناهان میباشد و در متن عربی بصورت «مدینه‌المقدس» و در انجیل «منی» بصورت «المدینه‌المقدسه» آمده است مضافا باینکه «بیت‌المقدس» در معانی عربی مترادف با مسجد قید شده است.
و اما نام «قدس» از زبان معاصر عربی بعد از فتوحات اسلامی گرفته شده است. با در نظر گرفتن موارد فوق‌الذکر ثابت میشود که فلسطین از بدو تاریخ یک کشور اسلامی بوده و اسامی آن عربی اصیل و ریشه‌دار میباشد.
موطن اعراب از قدیم‌ترین دورانها
مدت زمانی قبل از ظهور اسلام، «مناذره» در عصر عبرانیها و «غساسنه» در عصر رومیها در فلسطین سکونت داشتند و هنگامی که عمربن‌خطاب رضی‌الله عنه به خلافت رسید بار دیگر اعراب، فلسطین را فتح نمودند و اسقف‌های مسیحی شخصاً‌ کلیدهای بیت‌المقدس را به عنوان بخشی از سرزمین عربی اسلامی در اختیار عمر خلیفه‌ مسلمین قرار دادند، این مسئله را تاریخ و اظهارات مردم ثابت میکند از آن گذشته این سرزمین زادگاه جد اعراب و نقطه انتهای اسراء و نقطه آغاز عروج در بعثت معراج حضرت محمد صل‌الله ‌علیه ‌و آله‌ و سلم میباشد.
جد نخست اعراب اسماعیل بن ابراهیم علیها‌السلام در فلسطین متولد شد سپس این دو به مکه مکرمه عزیمت نمود و کعبه را در آنجا بنا نهادند. خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید و ادیرفع ابراهیم‌القواعد من‌المبیت و اسماعیل ربنا تقبل منا انک السمیع‌العلیم.
ابراهیم(ع) بیت‌الحرام را زیارت مینمود و هر سال به دیدار همسر خود «هاجر» و فرزندش اسماعیل در جوار کعبه می‌شتافت. حال که ابراهیم را بعنوان اولین عرب بنیانگذار کعبه و طراح شهر مکه شناختیم متوجه می‌شویم که فلسطین سرزمین ابراهیم و زادگاه اسماعیل از دیرباز یک سرزمین عربی اصیل بوده و با اعراب و مسلمانان پیوند عمیقی دارد.
نخستین دو قبله و سومین حرمین
قدس از زمان بعثت حضرت محمدبن عبدالله صل‌الله ‌علیه ‌و آله‌ و سلم تا بامروز نخستین دو قبله و سومین حرمین بشمار میرود و حتی حضرت محمد(ص) هفده ماه بطرف آن نماز اقامه نمود و مسجدالاقصی در فلسطین بعد از حرم مکی و حرک مدنی سومین حرمین بحساب می‌آید و مسلمانان از این سه محل بیشتر از جان خود محافظت به عمل می‌آورند. مسجدالاقصی در فلسطین سومین مسجدی است که زائران تنها به عشق آن از سرزمین خود هجرت میکنند. رسول خدا صل‌الله ‌علیه ‌و آله‌ و سلم در این زمینه فرموده است: «زائران را تنها سه مسجد بسوی خود جذب میکند، مسجدالحرام مسجد من و مسجدالاقصی». این عبارت را بخاری و مسلم و دیگران از زبان پیامبر اکرم(ص) نقل نموده‌اند.
رسول خدا(ص) در حدیث دیگری میزان ثوابی را که نمازگذاران مسجدالاقصی عاید خود میسازند به این نحو تعیین نموده است: «فضیلت اقامه یک رکعت نماز در بیت‌المقدس بالاتر از اقامه پانصد رکعت نماز در مسجد دیگر است». این حدیث را طبرانی و ابن‌خزیمه به نقل از بی‌درداء روایت نموده‌اند. این تعریف صریح از زبان رسول‌ خدا(ص) در مورد این اماکن نشان‌دهنده منزلت رفیع آنها در نزد خداوند است.
از طرف دیگر اقامه نماز‌های رسول خدا(ص) و مسلمانان به طرف مسجدالاقصی در واقع اولین تاکید دوستی و اعتماد آنها نسبت به تمامی انبیاء سابق بوده است همچنین عروج ایشان در شب اسراء از بیت‌الحرام به مسجدالاقصی باین خاطر بود که اماکن مقدس را به تمامی ادیان توحیدی پیوند دهد، گوئی می‌خواست با این عروج تاریخی خود را وارث و نگاهبان مقدسات پیامبران قبل از خود اعلام نماید و رسالت خود را با این مقدسات پیوند دهد و ضرورت حفظ و حراست از مسجدالاقصی را به مسلمانان که از بیت‌الحرام محافظت می‌نمایند گوشزد نماید. رسول بزرگوار در شب معراج وارد بیت‌المقدس شد و تمامی انبیاء و مرسلین به امامت ایشان نماز برپا داشتند.
فلسطین میعادگاه اسراء و معراج
خداوند سبحانه و تعالی مسجدالاقصی را در فلسطین میعادگاه خاص پیامبر برای عروج در شبهای اسراء و معراج انتخاب نمود بی‌ آنکه دیگر پیامبران را از این فیض عظیم بهره‌مند سازد و بدین ترتیب فلسطین نقطه توقف پیامبر(ص) و عروج ایشان به آسمانها گردید و از این طریق به جهانیان فهماند که این مکان در نزد خداوند متعال مقدس میباشد و تا ابد در اختیار مسلمانان قرار خواهد گرفت قرآن کریم در این زمینه میفرماید: «سبحان‌الذی امری بعبده لیلا من المسجدالحرام الی المسجدالاقصی الذی بارکنا حوله ‌لمریه من ایاتنا انه هو المسیع‌ البصیر».
فلسطین از دیدگاه تاریخ و حوادث، سرزمینی اسلامی است.
اگر انسان واقعیت تاریخ فلسطین را از قدیم‌ترین دورانها مورد مطالعه قرار دهد در مییابد که فلسطین از دیدگاه تاریخ و حوادث، سرزمینی عربی، موطن اعراب، زادگاه پدر اعراب و بانی کعبه یعنی جد رسول اکرم و فرزند «هاجر» مصری، اسماعیل علیه‌السلام میباشد
اسرائیل کوچ‌نشین غربی استعماری
رخدادهای تاریخی و حوادث جاری ثابت میکند رژیم «اسرائیل» که امروزه در سرزمین فلسطین حکمفرماست. در واقع یک مستعمره و کوچ‌نشین غربی استعماری است و بر آنهائیکه از جریان امور اطلاع کافی دارند پوشیده نیست که استعمار از اسرائیل بعنوان چنگال گربه و سگ شکاری خود استفاده میکند و با استفاده از آن نفوذ خود را در خاورمیانه و خصوصا در کشورهای عربی و اسلامی سرشار از منابع طبیعی و بازارهای تجارتی حفظ میکند و نیروی آن با حمایت استعمار قدیم و جدید غربی و شرقی تامین میگردد.
«اسرائیل» در سرزمین فلسطین با نیروی یول و سلاح و در سایه غفلت فرزندان عرب و مسلمانان بر جهان عربی و اسلامی تحمیل شده است.