مرزهای مبهم یک جریان و یک جبهه

گروه سیاسی: داستان آمدن یا نیامدن جبهه پایداری ذیل چتر وحدت اصولگرایان در حال تبدیل شدن به یک روایت هرروزه است. در آخرین روایت دیدار نمایندگان جبهه پایداری با کمیته داوری 7+8 که قرار بود در روزهای پایانی هفته گذشته انجام شود، به زمان دیگری موکول شد.
آنطور که «خبرگزاری فارس» گزارش داده است گویا قرار بوده در این دیدار نمایندگان جبهه پایداری که حسب تعبیر فارس‌بارها بر پایبندی خود به سازوکار وحدت اصولگرایان تاکید کرده‌اند، برای اصلاح ترکیب7+8 پیشنهادهایی را مطرح کنند. پیشنهادهایی که پیشتر انتشار آنها حیرت فعالین اصولگرا و نیروهای انقلاب را برانگیخته بود. جبهه پایداری در این پیشنهادها تاکید کرده بود که خواهان 2 سهم بیشتر در کمیته وحدت و یک سهم در کمیته داوری است . این پیشنهاد بلافاصله با مخالفت اصولگرایان روبه‌رو شد.
در واکنش به این مخالفت خبری مبنی بر پذیرش حسینیان عضو موسس جبهه پایداری در کمیته داوری منتشر شد که آن هم با تکذیبی قاطع مواجهه شد . بدین‌سان است که داستان پیوستن یا نپیوستن تشکل جدید«حامیان دولت» به ساز و‌کار مورد اجماع اصولگرایان بدل به موضوعی خاص شده است. خاص از این جهت که هر چه در نظر و بیان اعضای این جبهه بر پذیرش ساختار 8 + 7 تاکید می کند. در عمل چنین امری رخ نمی‌دهد و فاصله ها پیشتر می شود. در عین حال اما جذب این جبهه به چتر وحدت هیچ گاه از نظر بزرگان اصولگرا دور نمانده است. چه آنکه پیش‌تر علی‌اکبر ولایتی عضو کمیته داوری جبهه متحد اصولگرایان با امیدواری تاکید کرده بود: جبهه پایداری اصل تشکیل جبهه اصولگرایی را قبول دارد و به تصمیمات آن احترام می‌گذارد.
جبهه‌ای برای حمایت از دولت؟
رابطه دولت با این جبهه نوظهور شاید مهمترین عاملی باشد که پیوست این قشر به فرآیند وحدت اصولگرایان را پیچیده می کند . در انتخابات پیش رو دولتیان آرایشی جداگانه از اصولگرایان به خود گرفته اند و می کوشند که بستری جدید را برای فعالیت خود ترسیم کنند.
بستری که ساختار سازی آن را جریان انحرافی بر عهده گرفته است و مطابق با اخبار غیر رسمی بیش از 150 نفر را برای ورود به کارزار انتخابات جذب کرده است. در این میان جبهه پایداری نه می تواند از «حب دولت و مواهب» آن جدا شود و نه می تواند به علت رانده شدن از دولت از «کینه برخی از افراد جریان انحرافی» چشم بپوشد. بنابراین تعجبی ندارد که در این دوراهی جانب دولت را بگیرد و فارغ از وجود جریان انحرافی در بیانیه 8 شهریور خود چنین لب به ستایش از دولت بگشاید:«ارتجاع به روش ها و رویکرد های ناپسندی چون اسراف در استفاده از بیت المال، اشرافی‌گری، عدم پاسخ‌گویی به مردم، بی توجهی به محرومین، ویژه‌خواری و فامیل گرایی، وادادگی در برابر مستکبران، بی توجهی به ارزش‌ها و آرمان‌ها که می‌رفت دامان مقدس انقلاب اسلامی را بیالاید‌اما به همت دولت برخاسته از حماسه سوم تیر 84 و تکرار آن در 22 خرداد 88 تا حدود زیادی به پس رانده شد. باید قدردان این پالایش بود و بر محافظت از این مسیر نورانی تاکید داشت... امروز تجربه گران‎قدری از دولتمداری در نظام مقدس ما شکل‌گرفته است.
تجربه ای که به ویژه در دو دوره اخیر دولت بعد از غفلت هایی که در سنوات قبل رخ داده بود، با ویژگی های برجسته ای چون ساده زیستی، مقابله با منش اشرافی‌گری و تلاش شبانه روزی، خدمت بی منت، استکبار ستیزی وعدالتخواهی شناخته می‌شود.»
و در عین حال برای آنکه متهم به دولتی بودن نباشند اینچنین «ملایم» انتقاداتی را روانه اردوی دولتیان کند:«عملکرد خوب در برخی از عرصه ها نباید ما را از ضعف ها و کاستی ها در بعضی دیگر از عرصه ها غافل کند. غرور و بی توجهی به آفات، آغاز انحطاط است... وظیفه اصلی را در این بین خود دولت بر عهده دارد. دولت باید هرگونه حاشیه سازی را از دامان خود بزداید. سیره علوی در پرکردن دهان حاشیه سازان متملق از خاک است نه میدان دادن به آنها و توجیه عملکرد ناصواب ایشان. استقبال از نظرات نخبگان و نقدپذیری، عمل به قانون به صورت جامع، ملاحظه حال اقشار کم بضاعت در همه تصمیمات و تاکید مضاعف بر ارزش ها و آرمان‌ها و پیروی کامل از رهنمودهای رهبر معظم انقلاب اسلامی از مهم‎ترین توقعات مردم از دولت است.»
‌از این سخنان و این بیانیه بی شک چیزی به نام مرزبندی با دخالت دولت در انتخابات و نقد حضور جریان انحرافی در پیکره دولت به ذهن مخاطب متبادر نمی شود.بنابراین بیراه نیست که این روزها از نگرانی اصولگرایان در خصوص عدم مرزبندی شفاف این جبهه با جریان انحرافی خبر می رسد .چراکه به نظر می رسد جبهه پایداری مایل نیست با انتقاد از جریان انحرافی راه خود را بطور کامل از دولت جدا کند .‌چه آنکه لیدر این جبهه صادق محصولی از روابط نزدیکی با رئیس جمهور برخوردار است و هنوز کسی از زبان او در مذمت مشایی و جریان انحرافی سخنی نشنیده است و حتی دلیلی متقن برای مواجهه او با جریان انحرافی نیز در دست نیست. با این وصف بدیهی است که اصولگرایان به برخی ادعاهای صوری چندان اعتماد نکنند. بالاخص آنکه حواشی پیرامون محصولی خود از دیرباز محملی جدی را برای نقد دولت فراهم می کرد و او نمادی از «انحراف» دولت از شعارهای خود برشمرده می شد.
حامیان هشدار می‌دهند
به هر روی نسبت جبهه پایداری با وحدت اصولگرایان از یکسو و با دولت از سویی دیگر امری است که از جمله مهمترین مباحث پیش روی نیروهای انقلاب و اصولگرایان است.بلاشک این جبهه با اهداف انتخاباتی تشکیل شده است اما به گونه ای شگرف در حالی که با تمام توان برای انتخابات تلاش می کند در بیانیه های خود بر عدم ضرورت انتخاباتی شدن فضای سیاسی کشور تاکید می کند و در عین حال تمام توان خود را به جای هجمه جریان انحرافی و فتنه به حمله های رسانه ای به ساختار 8‌+‌7 و اضلاع اصولگرایی معطوف کرده است. شاید همین رویکرد است که باعث شده انتقادات در درون این تشکل نسبت به این استراتژی شکل بگیرد.در این خصوص یکی از نزدیکان این جبهه پایداری در سایت رسمی این تشکل هشدارهایی را مطرح کرده است که به نوعی دغدغه های این روزهای اصولگرایان را مطرح می کند.
وی با طرح این موضوع که جبهه پایداری انقلاب اسلامی با حفظ وحدت اصولگرایی کار خود را ادامه داده و تشکیل جلسه داده و این روزها خبر از برقراری جلسات آینده به گوش می‌رسد هشدار داده است:« ... باید دانست بذر نابودی در بهترین دوران حیات گذاشته می‌شود و الان که می‌رود این جبهه به یکی از قطب‌های تأثیرگذار عرصۀ سیاسی کشور تبدیل شود لازم است تا مراقب ورود افرادی باشند که چشم طمع به این تشکیلات دارند و یا بدخواه آن هستند.
جبهه و فرماندهان آن باید بدانند که کمیت نیرو را نباید بر کیفیت آن ترجیح داد و هرچند راه برای عموم باز است، اما بدخواهان و دشمنان در لباس دوست از جنس عموم مردم نیستند. نباید اجازه داد مگسان دور شیرینی و متملقان و نان به نرخ روز خورها، وارد تشکیلات شوند و جبهه را آلوده کنند. دوستان جبهه باید مراقب باشند تا خدای نکرده دچار سرنوشت حزب جمهوری اسلامی و یا دولت دهم نشوند. توقع از این جبهه فراوان است. امروز برای انتخابات مجلس و شورا و فردا برای هزاران کار فرهنگی انقلابی روی زمین مانده. فراموش هم نکنیم هر تشکلی که خود را تنها محدود به بازی های سیاسی و انتخابی کرد و آرمان ها را فراموش کرد بعد از مدتی از سوی مردم و جامعه کنار گذاشته شد.»