تقریباً نزدیک به یک قرن است از بدو دسیسهچینی و نطفهگذاری غرب برای تولد مولود ناپاک رژیم صهیونیستی میگذرد. در طول این مدت همواره راهبرد غرب در این منطقه حساس از جهان، دو ویژگی بیشتر نداشته است: یکم، امنیت انرژی و دوم امنیت رژیم صهیونیستی. این رویکرد با وجود افول امپراتوری بریتانیای کبیر در سال 1971م و عقبنشینی آن از کلیه متصرفات خود به ایالات متحده آمریکا واگذار شد و آمریکا نیز ظرف این چهار دهه همواره بر راهبرد بریتانیای کبیر که همان امنیت انرژی و امنیت رژیم صهیونیستی بوده پافشاری کرده است.
کمربند امنیتی برای اسرائیل
مجتبی فردوسیپور - رئیس اداره دوم خلیج فارس و خاورمیانه وزارت امور خارجه- در یادداشتی افزوده است: البته ایالات متحده آمریکا با ایفای نقش برتر و ایجاد کمربند امنیتی از دوره هایله سلاسی در اتیره بهعنوان قدرت برتر و متضامن امنیت رژیم صهیونیستی عمل کرده است. این ویژگی با انعقاد قرارداد ننگین کمپ دیوید در سال 1979م تقویت گردید و با انعقاد قرارداد خفتبار ملک حسین اردنی با رژیم صهیونیستی در دهه 80 م پس از خاتمه بخشیدن به جنگهای ارتشهای عربی علیه صهیونیستها در سال 1973م که به اضمحلال کامل این ارتشها انجامید، نقش بلامعارض رژیم صهیونیستی را در منطقه خاورمیانه بهعنوان متحد استراتژیک ایالات متحده آمریکا تقویت بخشید. این وضعیت بعدها با افول نظام دوقطبی و برچیده شدن اردوگاه شرق در سال 1991م بهعنوان حامی اعراب در نزاع علیه صهیونیستها بیش از پیش تقویت گردید و به زعم باطل غرب و رژیم صهیونیستی با ورود اعراب به ویژه سلطه فلسطین به مذاکرات بینتیجه از اسلوتا آناپلیس و روند غیر مستقیم و مستقیم آن در دوره اوباما به دنبال هضم و جذب رژیم صهیونیستی در اراضی اشغالی بودند که نقشه آنان نقش بر آب شد و امروز رژیم صهیونیستی را به ورطه نابودی کشانده است.
اینکه این مسیر پر فراز و فرود چگونه پدیدار گشته است، باید گفت ریشه و اساس این دستاورد شگرف و پیروزی بزرگ در نهضت مقدس رهبر کبیر انقلاب اسلامی(ره) است که همانا مبارزه خستگیناپذیر با جرثومه فساد و غده سرطانی صهیونیستی را آغاز کرد و امروزه بهعنوان فرهنگ مقاومت در جایجای جهان به ویژه جهان اسلام نهادینه شده است.
بدین سان با پایداری انقلاب شکوهمند اسلامی نخستین ضلع از اضلاع سهگانه اتحاد استراتژیک با رژیم صهیونیستی در سال 1979م فرو ریخت و به یُمن شکلگیری مقاومت پیروزی اسلامی در جنوب لبنان گامهای بلند و استوار پیروزی یکی پس از دیگری از سال 2000م با عقبنشینی رژیم صهیونیستی به پشت مرزهای آبی در جنوب لبنان و سپس تابستان 2006 م در جنگ 33 روزه و در نهایت امر در زمستان 2008 در جنگ 22 روزه کامل گردید و شکست ارتش اسرائیل و تجسم شکستناپذیری چهارمین قوه قهریه جهان، حتمی و یقینی گشت.
اسرائیل پس از سقوط مبارک در آتش قرار گرفته است
از این پس با تجاوز یگان دریایی رژیم صهیونیستی به کشتی مرمره در آبهای آزاد بینالمللی در سال 2009م که به کشته شدن 12 نفر از مسلمانان ترکیه و مجروح شدن نزدیک به 50 تن از حصارشکنان غزه خونین انجامید، ضلع دوم مثلث اتحاد استراتژیک با رژیم صهیونیستی نیز شکسته شد و بدین ترتیب میان ترکیه و رژیم صهیونیستی شکافی عمیق ایجاد نمود.
با سقوط مبارک، مصر هم بهعنوان ضلع سوم این اتحاد شوم فرو ریخت و با سقوط پازل امنیتی رژیم صهیونیستی، سونامی ناامنی بر اراضی اشغالی مستولی گشته و همانطور که رهبر انقلاب اسلامی اشاره کردند، رژیم اشغالگر قدس امروزه در محاصره کشورهایی که برای مقابله با آن انگیزه دارند قرار گرفته است.
با سقوط مبارک، دومینوی سیاسی جهان عرب کلید خورده است تا آنجا که به گفته یکی از فرماندهان ارتش صهیونیستی، «اسرائیل پس از سقوط مبارک در آتش قرار گرفته است.» فهم این مفهوم با رخنه چهار جوان فلسطینی در روز نکبت (یوم النکبه) به قلب رژیم اسرائیل یعنی حیفا و تلآویو بدون برخورد با موانع امنیتی حکم آغاز شمارش معکوس نابودی رژیم صهیونیستی را دارد.
با وجود این، آمریکا و رژیم صهیونیستی در شرایط کنونی چارهای جز عقبنشینی تاکتیکی و پذیرش مشروعیتی نیمبند با قیمومیت صهیونیستها برای فلسطینیان نمیبینند تا بدین سان راه فرار رو به جلو را برای خود هموار سازند. اما این بار آنچه رخ نموده، غلیان ملتها به حکم بیداری اسلامی و ضدیت با نظام سرمایهداری غرب در برابر آن بسیار کُند و شکننده است.