انتقاد بی‌سابقه اصولگرایان از دولت

اصولگرایانی که خیلی سعی دارند تا حساب خودشان را از محمود احمدی نژاد، اسفندیار رحیم مشایی و باقی چهره های اطراف آنها جدا کنند، سخنان اخیر مقام معظم رهبری در دیدار با هیات دولت را بهانه کرده و به استناد آن تفاسیر جدید و قابل تاملی را مطرح می کنند. تفاسیری که از این دیدار و حاشیه های آن می شود به خوبی نشان دهنده اصلی ترین دغدغه های اصولگرایان در آستانه انتخاباتی جدید و نگرانی از دست دادن کرسی های مجلس به نفع تیم احمدی نژاد است. این تحلیلگران و مفسران چند گروه شدند که به قول خودشان می خواهند پشت پرده سخنان مقام معظم رهبری را برای افکار عمومی مشخص کنند. گروه اول که سخنان رهبری را برای احمدی نژاد و یارانش «اتمام حجت» می دانند.
گروه دوم هم نگاه شان این است که «عدالت» شعاری که قرار بود در سایه دولت اصولگرای نهم و دهم به سر سفره های مردم بیاید شکست خورده و مقام رهبری هم از این عدم موفقیت دلخور هستند. گروه سوم هم تلاش می کنند بگویند دو گروه اول باز بهانه برای بازی علیه احمدی نژاد پیدا کرده اند و نباید از سخنان صریح رهبری با دولت اینقدر تفسیر و تحلیل بیرون آورد.
اتمام حجت به احمدی‌نژاد یا هشدار؟
قرارگاه عمار که این ماه ها اعضایش تاکید دارند کار «فرهنگی» می کنند، نه سیاسی به همین دلیل مجوز کار حزبی نگرفتند اما یکی از محورهای اصلی جبهه پایداری شدند، همان جبهه یی که اصولگرایان می گویند حامیان احمدی نژاد هستند اما آنها تاکید دارند «اصولگرایند» نه احمدی نژادی. حالاهم از همه زودتر شروع به تفسیر سخنان رهبری کرده اند، آن هم با ادبیاتی خاص تا سندی باشد برای نشان دادن «واقعی بودن جدایی شان از احمدی نژاد» و از آن جهت ادبیاتشان در این تفاسیر خاص بود که تنها به موضوع «مشایی» در سخنان رهبری تاکید داشتند و می گویند رهبری به گونه یی با دولتی ها صحبت کرده که برای مشایی های کابینه «اتمام حجت باشد نه یک هشدار.» مثال می آورند که رهبری در سخنان شان «اسلام» را اول آورده و بعد «ایران» را: همین ترتیب را حجت الاسلام علی ثمری عضو قرارگاه راهبردی عمار بهانه یی کرده که به فارس بگوید: «تاکید رهبری بر نام «ایران» بعد از عنوان «اسلام» حاکی از اشتباه بودن پافشاری بر مکتب ایرانی است.
تاکید معظم له بر روی ایران بعد از اسلام حاکی از این است که رویکرد به نوروز، مکتب ایرانی، آثار باقی مانده در تخت جمشید و پافشاری بیش از حد بر روی این موارد و حرکت در قالب های دیگر اشتباه بوده است.»
ثمری خودش روزگاری مشاور احمدی نژاد بوده و به همین دلیل هم شاید در ادبیاتش بیش از باقی اصولگرایان سعی می کند نشان دهد خودش و تشکیلات متبوعش از احمدی نژاد فاصله گرفته و حرف هایی را می زند که حداقل افکار عمومی عادت دارند از زبان منتقدان پیش از سال 88 احمدی نژاد بشنوند نه از زبان کسی که تا چندی پیش دبیر سابق هیات عالی گزینش کل کشور بوده: «دولتی که با شعار عدالت و خدمت گزاری روی کارآمد، نباید ذایقه مردم را تلخ کند. برخی از افراد و نزدیکان این دولت کارهایی کرده اند که هرگز با شعار عدالت محوری دولت سازگاری ندارد».
احمدی‌نژاد با چه منتقدانی چکشی برخورد کرد؟
رهبری در سخنان شان با دولت درباره برخورد چکشی دولت با منتقدانش گلایه کرده بودند. اصولگرایانی مانند ثمری هم حالاپیشی گرفته اند که احمدی نژاد با منتقدانش خوب برخورد نمی کند. او این رفتار رییس جمهور را در حالی شایسته دولت اسلامی ندانسته که بیشترین انتقادهایی که پیش از این به احمدی نژاد می شد از سوی اصولگرایان به سنگ اندازی علیه یک دولت اصولگرا تعبیر می شد: منتقدانی که احمدی نژاد هم با تندترین ادبیات با آنها برخورد می کرد. اصلاح طلب ها هم تفسیر خودشان را دارند و می گویند این حرف چند ساله آنهاست که بسته شدن گوش های نصیحت پذیری دولت نهم و دهم بزرگ ترین ضربه به مملکت را زد: از انتقادهای اقتصادی گرفته تا سیاسی و اجتماعی. به قول امیر طاهرخانی نماینده اصلاح طلب مجلس، احمدی نژاد و کابینه اش نتوانست انتقاد ها را تحمل کند، چرا که اعتقادی به حضور نخبگان در عرصه های تصمیم گیری نداشت.
به گفته این نماینده مجلس فرمایشات رهبری، خیلی چیز ها را روشن کرد: به هر حال نخبگان آدم های معمولی نیستند و برای قانع شدن نیازمند استدلال های قوی هستند. جالب اینکه رهبر انقلاب به این موضوع تاکید داشتند و خاطرنشان کردند که «انتقاد را نباید با جنجال پاسخ داد.» به اعتقاد این نماینده اصلاح طلب برخورد جنجالی با منتقدان رفتاری بود که احمدی نژاد در این شش سال در برابر مخالفانش به کار بست: «به نظر می رسد دولت اعتقادی به حضور نخبگان در عرصه های تصمیم گیری نداشته و عدم مراجعه به نظرات آنها موجب دوری نخبگان از دولت شده است. واقعیت این است که دولت نتوانسته این انتقاد ها را تحمل کند و به منتقدان، پاسخ های منطقی بدهد.» به قول وی با این کارهای دولت دیگر اعتمادی نمی ماند برای افکار عمومی.
پیشنهادی برای افشای وعده‌دهندگان بی‌عمل
«سازمان بازرسی کل کشور باید اسامی مسوولانی را که وعده های غیرقابل تحقق داده و به اعتماد مردم ضربه می زنند اعلام کند تا این افراد در مراجع قانونی بازخواست شوند.» از آن پیشنهادهایی است که وقتی یک اصولگرا می دهد و نتیجه را به مردم واگذار می کند تا خودشان در ذهن شان بگردند و پیدا کنند. چه کسی در این سال ها بیشترین وعده را به مردم داده و اجرایشان نکرده است. محمد دهقان که این روزها عضو هیات رییسه مجلس است، می گوید رهبری دلیل اقبال مردم به دولت را شعارهای جذاب رییس جمهور دانستند: اگر دولت از این شعارها فاصله بگیرد که بعضا هم گرفته، مردم از دولت رویگردان می شوند: «نباید این توهم برای دولت به وجود بیاید که رای مردم همیشه با افراد باقی می ماند زیرا رای دایمی مردم با ارزش ها است. دولت با شعارهای جذاب دینی و اعتقادی آرای مردم را جذب کرد و امروز عملارفتار های غیرارزشی و غیردینی نشان می دهد». این نماینده اصولگراست و شاید در این سال ها سابقه نداشته این طور سخن بگوید: «اینکه بگوییم همه دولت ها تا به امروز ناکارآمد بوده اند و تنها در دوره احمدی نژاد دولتی کارآمد داشته ایم اشتباه بزرگی است و شکاف اجتماعی و ناامیدی در جامعه ایجاد می کند.»
به اعتقاد وی شعار های بدون عمل عامل ایجاد شکاف میان مردم و نظام و عامل بدبینی مردم است: «طرح شعارهای غیر واقعی مثل اعطای 1000 متر زمین به هر خانوار ایرانی توقعات ناروای عامه را افزایش داده و مردم را در مقابل نظام قرار می دهد. این شعارها از طرفی توقعات مردم را افزایش می دهد و از طرف دیگر تمسخر نخبگان را برمی انگیزد که این امر باعث ایجاد شکاف میان توده مردم و نخبگان می شود.» تا در نهایت به این برسد که گاهی برخی ها «مردم گرایی» را با «مردم فریبی» اشتباه می گیرند و نتیجه این می شود که مردم از نظام «ناامید» می شوند.