سیدمصطفی خمینی در ذیحجه 1397 قمری در سن 47 سالگی، بگونهای مزورانه به شهادت میرسد و دور از وطن جانبهجان آفرین میسپارد و در تبعیدگاه خویش، یعنی در نجف اشرف در کنار جد بزرگوارش و امام انسانها بخاک سپرده میگردد.
اما نکته مهم این است که اگر تاریخ این خاندان بنگریم وقوع چنین اتفاق و انجام چنین واقعهای را جدید نخواهیم شمرد و آنرا تکرار ناشده، قلمداد نخواهیم کرد.
سیدمصطفی فرزند آقا روحالله است و آقا روحالله فرزند سیدمصطفی و سیدمصطفی فرزند سیداحمد موسوی است.
سخن ما درباره زندگی سیدمصطفی (جد حاج آقا مصطفی و پدر امام خمینی)
است و اگر با نگاهی عمیق بر زندگی و مرگش نظاره افکنیم، بیشک نسبت سخن تکرار تاریخ نظری دیگر خواهیم داشت.
و حال برای روشن شدن زندگی سیدمصطفی موسوی، چند کلمهای درباره آن میگوئیم:
سیدمصطفی موسوی (پدر امام) پس از اتمام تحصیلات در نجف اشرف و سامراء (در عهد میرزای شیرازی) در زمر علماء و بزرگان آمده و سپس بطرف خمین متوجه گشته و زعامت آن دیار را عهدهدار میگردد.
او در تاریخ ذیحجه سال 1320 قمری، در بین راه خمین – اراک بگونهای مزورانه مورد حمله دژخیمان رضاخان قرار میگیرد و بوسیله چند گلوله بشهادت میرسد، و این در حالی بود که او پیش از 47 سال نداشت.
پس از شهادت ایشان، جنازه را به نجف اشرف برده و در وادی رحمت آن دیار مقدس بخاک میسپارند.
حال، بعد از شناخت اجمالی درباره زندگی شهید سیدمصطفی (پدر امام خمینی) به مقایسه میان زندگی و مرگ هر دو مصطفی میپردازیم.
1- نام هر دو مصطفی بوده است.
2- هر دو از رجال علم و تقوا بودهاند.
3- تاریخ شهادت هر دو در ماه ذیحجهالحرام بوده است.
4- هر دو در سن 47 سالگی بشهادت رسیدهاند.
5- هر دو با شیوهای مزورانه بشهادت میرسند.
6- مدفن هر دو نجف اشرف است.
و بدین گونه است که، گوئی تاریخ تکرار میشود، و دو مصطفی، شباهتی عجیب بخود میگیرند.