بسماللهالرحمنالرحیم
جناب مستطاب حجتالاسلام والمسلمین آقای کروبی
رئیس محترم مجلس شورای اسلامی دامت تأییداته
با اهداء سلام و تحیت:
اینجانب همیشه احترام فراوانی برای نمایندگان محترم مردم و جنابعالی قائل بوده و هستم و به همین دلیل لازم میدانم بخاطر حساسیت شرایط موجود، و مشکلات مهمی که ملت شریف ما با آن دست به گریبان است، تذکراتی چند (از باب و ذکر فان الذکری تنفع المومنین) به جنابعالی و سایر نمایندگان محترم عرض کنم:
1. فلسفه وجودی مجلس شورای اسلامی حفظ مصالح امت و دستاوردهای انقلاب و حل مشکلات و تنگناهای مردم و پیشرفت در تمام زمینههای مادی و معنوی است. ولی گاه طرحهایی به مجلس ارائه میشود که نه تنها مشکلی را حل نمیکند، بلکه مشکلی هم بر مشکلات میافزاید، مثلاً طرح آزادی دختران مجرد برای تحصیل در خارج با حساسیتی که مردم مسلمان ما در حفظ نوامیس خود دارند و با توجه به وضع نامناسب جوامع غربی از نظر اخلاقی و آلودگیهای فراوان آنجا و این که درصد بالایی از دانشجویان در همانجا میمانند و هرگز به وطن خویش بازنمیگردند، چه مشکلی را از مردم حل میکند بخصوص این که دانشگاههای ما بحمدالله از کیفیت خوبی برخوردار است و ضرورتی در این زمینه احساس نمیشود.
راستی اگر بخواهیم فهرستی از مشکلات اصلی و فرعی مردم کشورمان را تنظیم کنیم این مسئله در کجای این فهرست جای میگیرد؟!
چرا این سوءظن را در مردم مسلمان کشورمان برانگیزیم که بخاطر به دست آوردن آرای بیشتری در آینده (که حتماً چنین نیست) حفظ نوامیس مردم نادیده گرفته شده است.
ما یقین داریم ملت ما حتی آنهایی که از علاقه ضعیف مذهبی برخوردارند روی حفظ نوامیس خود حساسیت دارند، اگر چنین قانونی به تصویب نهایی برسد و فرضاً از شورای نگهبان نیز بگذرد و فردا گروهی خاص از دختران، پدران و مادران خود را تحت فشار بگذارند که ما یکه و تنها راهی دیار غرب شوند، چه مشکلاتی به وجود میآید؟
به یقین تصویب اینگونه قوانین، مجلس را از جامعه دینی کشور دور میسازد و این ضایعه بزرگی برای مجلس محترم خواهد بود.
2. بسیاری از قوانین موجود کاستیهایی دارد که باید با دید کارشناسانه و دقت کافی برطرف گردد، آیا میتوان پذیرفت که وجود این کاستیها سبب شود که نمایندگان محترم فوراً به سراغ نفی این قوانین بروند مانند آنچه به عنوان حذف گزینشها و عفو بیقید و شرط معروف شده است.
من یقین دارم گاهی در گزینشها تنگنظریها و برداشتهای سلیقهای سبب حذف نیروهای خوب و مخلص و شایسته میشود (و اخیراً مواردی از آن را دربارۀ جمعی از بهترین جوانها دیدم) ولی باید ضوابطی تعیین شود که جلو این کارهای خلاف گرفته شود نه این که کاری کنیم که در هیچ جای دنیا و در هیچ مؤسسه خصوصی و عمومی معمول نیست که بدون گزینش، عضوگیری شود.
3. گاه از بعضی قوانین در بعضی موارد ممکن است سوءاستفاده شود آیا میتوان بلافاصله تبصره و استثنایی به آن قانون زد و آن موارد را به کلی از شمول قانون خارج ساخت؟!
مثلاً در حادثۀ بسیار تاسفانگیز کوی دانشگاه اگر فرضاً ثابت شود نیروی انتظامی از قدرت خود سوءاستفاده کرده، دلیل برای آن نمیشود که ما دانشگاه را از زیر چتر حفاظتی نیروی انتظامی و اطلاعات خارج کنیم. باید جلوی سوءاستفاده را گرفت بخصوص این که یقین داریم نقشه دشمن این است که با سوءاستفاده از احساسات پاک دانشجویان، ناآرامیهایی در دانشگاهها به وجود آورد، اضافه بر این داستان تاسفانگیز دانشگاهها را در آغاز انقلاب نیز فراموش نکردهایم.
برادران و خواهران نماینده تدبیری بیندیشند که در آینده چنین حوادثی تکرار نشود بیآنکه حریم قوانین حفاظتی را بشکنند و دانشگاهها را آسیبپذیر کنند که نه به نفع کشور است و نه به نفع دانشجویان عزیز، اگر فرضاً بخواهند چنین قانونی برای حوزههای علمیه بگذارند ما رضایت نخواهیم داد.
بحمدالله افراد آگاه و باسابقه در امر قانونگذاری در مجلس کم نیست با این حال انتظار میرود طرحها از پختگی و انسجام بیشتری برخوردار باشد.
من در مظان استجابت، جداً دعا میکنم که آنچه خیر و صلاح ملت شریف ماست بر فکر و زبان نمایندگان محترم جاری شود و خداوند همه را از لغزش حفظ کند و گرههای زندگی مردم عزیز ما به دست آنها گشوده شود.
والسلام علیکم و رحمتالله
قم ـ ناصر مکارم شیرازی
9/7/79