پرچمدار کربلا و مظهر غیرت و وفا

چهارم شعبان سالروز ولادت پرچمدار حماسه کربلا و مظهر غیرت و وفا عباس بن علی علیه‌السلام است.
باب‌الحوائج حضرت عباس بن علی علیه‌السلام، برترین نمونه‌ای است که پیروی از پیشوای معصوم را عملاً آموزش می‌دهد.
شخصیت آن بزرگوار به گونه‌ای است که همه صفاتی را که لازمه یک پیرو واقعی است، به نحو کامل بروز داده و تجسمی از همه فضائل است.
«وفا» از مهم‌ترین صفات انسانی است و معیاری برای شناختن نیکان است چنانکه که امام علی علیه‌السلام می‌فرماید: ابرار و نیکان توسط وفا کردنشان شناخته می‌شوند.
از سوی دیگر، وفا نشان بزرگی است چنانکه فرموده‌اند: روش کریمان وفا است.
گرچه وفا به عنوان یک صفت ممتاز همراه مورد تأکید است، اما این صفت زمانی پسندیده‌تر است که انسان نسبت به میثاق خدایی وفادار باشد. وفاداری نسبت به پیشوای معصوم از مهمترین مصداق وفا به میثاق الهی است و حضرت باب‌الحوائج حضرت عباس بن علی علیه‌السلام تا پای جان به میثاق خویش وفادار ماند. به طوری که از آن پس در تاریخ تشیع به عنوان مظهر وفا شناخته شده و وفاداری با نام آن بزرگوار مترادف شده است. امام صادق علیه‌السلام به وفاداری حضرت عباس(ع) تاکید کرده و در هنگام زیارت آن حضرت می‌فرمایند:
گواهی میدهم که مقام تسلیم و تصدیق و وفاداری و خیرخواهی را به پسر پیامبر صلی‌الله علیه و آله در حد کمال دارا بودی.
یکی از صحنه‌های شکوهمند وفاداری حضرت عباس بن علی علیه‌السلام زمانی بود که شمر لعنةالله علیه، به خیمه‌های امام حسین علیه‌السلام نزدیک شد و برای حضرت عباس امان‌نامه‌ای آورد و آن بزرگوار را صدا زد. حضرت ابوالفضل سلام‌الله علیه از پاسخ دادن به شمر کراهت داشت لذا پاسخی به صدای شمر نداد ولی امام حسین علیه‌السلام به عباس(س) فرمود پرسش شمر را که تو را صدا می‌زند، بی‌پاسخ مگذار. حضرت باب‌الحوائج به دستور امام خویش از خیمه خارج شد و با شمر گفتگو کرد. پس از آنکه معلوم شد شمر امان‌نامه‌ای برای عباس بن علی(ع) و برادرانش آورده است، در پاسخ به شمر گفت: ای دشمن خدا، بر امانی که برای ما آورده‌ای لعنت باد.
آری، در قاموس عباس بن علی علیه‌السلام، واژه‌ای به نام بی‌وفائی وجود نداشت و او سراسر وفا بود
یکی از مهمترین عنصری که انسان را وادار به دفاع از حق می‌کند، «غیرت» است. غیرت، نیروی محرکه وجود انسان در برابر ستم، ظلم و تجاوز به نوامیس الهی است. آن کس که شعله غیرت وجودش را را روشن کرده است، در برابر ناحق بی‌تفاوت نمی‌نشیند و تا پای جان پیش می‌رود. گذشته از این، غیرت نشان عفت شخص است و به تعبیر امام علی علیه‌السلام، عفت مرد به مقدار غیرت اوست! حضرت باب‌الحوائج این صفت والا را به حد کمال دارا بودند و غیرت به وجود ایشان سرافراز است. گرچه کربلا تجلیگاه غیرت بود و غیورترین مردان تاریخ شکوه غیرت را در آنجا به نمایش گذاشتند ولی غیرت عباس بن علی علیه‌السلام در دفاع از حق برجستگی دیگری داشت. آن بزرگوار در دفاع از حریم ولایت آنچنان جانبازی نشان داد که تاریخ نمونه‌ای برای آن ندارد.
شجاعت و رزم‌آوری عنصر دیگر شخصیت حضرت باب‌الحوائج است. شجاعت آن بزرگوار از زمان جنگ صفین که در رکاب پدر جانباری می‌کرد، آشکار شده بود. ولی این فضیلت ممتاز در کربلا به شکوفائی نهائی رسید. در جنگ صفین، حضرت ابوالفضل در حالی که با دلاورترین جنگجویان سپاه معاویه مصاف داد و آنها را به خاک هلاکت افکند که پانزده سال بیش نداشت. در کربلا نیز جنگاورترین مردان سپاه دشمن همچون مارد با ضرب تیغ عباس(س) ره دوزخ پیش گرفتند. هیبت و مهابت حضرت در کربلا چنان بود که سپاه دشمن همچون رمه از برابرش می‌گریختند.
اخلاص نیز در وجود عباس بن علی علیه‌السلام جامه کمال پوشید. آن بزرگوار همه توان خویش را در طبق اخلاص نهاد و در پیشگاه ولایت و امام برحق خویش نثار کرد. به همین خاطر است که امام صادق علیه‌السلام هنگام زیارت مرقد مطهر حضرت عباس بن علی ‌سلام‌الله علیه به غایت اخلاص آن حضرت تاکید می‌فرماید.
حضرت باب‌الحوائج تنها در صحنه فضائل اخلاقی و میادین نبرد قهرمان نبود بلکه در دانش و حکمت نیز تالی معصوم و قهرمان صحنه دانش به شمار می‌رود. آن بزرگوار در مکتب سه پیشوای معصوم به درجه‌ای از فضل و دانش رسید که آن بزرگواران درباره‌اش چنین فرمودند:
همانا عباس بن علی حلم و دانش را همچون غذای گوارا نوش کرد.
به هر حال این جانباز قهرمان کربلا، همه صفاتی را که یک پیر واقعی معصوم باید داشته باشد دارا بود. او آموزگاری است که چگونگی پیروی از ولایت و جانبازی در راه حقیقت را به دیگران آموخته است. همین امر سبب شده است که در روز قیامت همه شهدا بر مقام و منزلت این بزرگ مرد تاریخ غبطه بخورند. همچنانکه حضرت سجاد علیه‌السلام می‌فرماید:
عمویم عباس در پیشگاه خداوند منزلتی دارد که در روز قیامت همه شهدا غبطه‌اش را می‌خورند.
سالروز ولایت پرچمدار کربلا را به همه شیعیان شجاع تبریک می‌گوییم.