دکتر کاظم سامی نماینده دیگر تهران نیز در پاسخ به سئوالمان نظرگاه خود را به اینصورت تشریح کرد: توجه دارید وقتی که صحبت از آزادی بیان میشود منظور آزادی در حدود قانونی آن است. یعنی آزادی وقتی که حدود نداشته باشد، خود در حقیقت محدوده کننده آزادی خواهد شد. بنابراین هر وقت صحبت از آزادی چه در زمینه بیان، نشریات و یا فعالیتهای اجتماعی منظور آزادیهای مقرر در قانون است، یعنی آزادیهایی که قبولش کردیم و در قانون چگونه آزادی را محدود میکنیم؟ بوسیله عقایدمان. یعنی در حقیقت مکتب حدود آزادیها را مشخص میکند و ما برای آنها ضابطه قانونی پیدا میکنیم و بعد آن قانون حاکم میشود، تا افرادی که میخواهند از آزادیها استفاده کنند، از آن حدود خارج نشوند و در حقیقت قانون در حیطه آزادی حاکم شود.
شما توجه دارید مکتبی که فعلا بر انقلاب ما حاکم است و در حقیقت انقلاب اصلا ناشی از مکتب است و در اسلام هم آزادی بیان پذیرفته شده است. بارها دیدیم هم در منابر و مساجد و هم اغلب وعاظ و گویندگان ما وقتی صحبت میکند به آیات مختلفی از قرآن اشاره میکند و که شما باید اقوال را بشنوید «یستمعون القول فیتبعون احسنه» و بعد از بهتریشان متابعت کنید خوب وقتی شما یک چنین اصلی را در اسلام و در مکتب دارید که باید اقوال شنیده شود، خوب این یعنی چه؟ یعنی اقوال را بتوانند بگویند و شما بشنوید چون اگر نشنوید اصل «تبعیت از بهترین» دیگر مطرح نیست. شما وقتی چند چیز را برای شما میگذراند، آنوقت امکان انتخاب برای شما فراهم میشود ولی اگر قرار باشد که شما یکی داشته باشید خوب طبیعی است که شما باید همان یکی را بپذیرید.
پس با توجه به اصول مکتبی باید آزادی بیان را بپذیرید و همین است که تبدیل شده به اصولی از قانون اساسی که در آن هم حق بیان، نشر عقاید و اجتماعاتی که در آن مطالب و عقاید مورد بحث قرار میگیرد، به رسمیت شناخته و حدود و ثغور دقیق آنها را هم موکول کرده به قانون. که اگر شما بخواهید نشریهای در بیاورید این باید براساس ضوابطی باشد که در قانون مطبوعات ذکر شده و همینطور هم هست. الان ما قانون مطبوعات داریم و اگر روزی یکی از مطبوعات بخواهد برخلاف این قانون رفتار کند، باید جلویش گرفته شود. این جلوگیری از آزاید نیست بلکه گرفتن جلو بینظمی است. این است که من فکر میکنم که آزادی بیان در جامعه اسلامی و مکتبی ما چیزی پذیرفته شده و قانونی است و کسانیکه جلو این قضیه را بگیرند در حقیقت با قانون و مکتب معارضه میکنند.