لیبرالیسم و تحجر ضدیت با خط امام خمینی(ره)

حمید لباف

خردادماه برای مردم ایران یادآور خاطرات بسیاری است که تلخ یا شیرین صفحات تعییین‌کننده‌ای از کتاب تاریخ این مرز و بوم را رقم زده است. برای مردم ایران 15 خرداد یادآور آغاز همراهی آنان با مرجع تقلید خویش است.

پانزدهم خرداد منشا انقلاب اسلامی بود. زمانی که از امام(ره) پرسیده شد که شما با کدام یار، این انقلاب را پیروز خواهید کرد؟ امام یاران خویش را کودکانی خواند که آن زمان در گهواره‌ها بودند. رژیم ستم‌شاهی پهلوی نشانه‌های پایان عمر خویش را نمی‌دید و باور نمی‌کرد که چنین نهضتی با این کیفیت به پیروزی برسد، اما مردم مسیر دیگری انتخاب کرده بودند. ظلم شاهان مستبد گذشته طاقت آنها را پایان داده بود و فریاد امام و مراد خویش را علیه ظلم لبیک گفتند و در این لبیک معنای حیات خویش را یافتند. در 15 خرداد سال 1342 زمانی که مردم اهانت رژیم تا بن دندان مسلح را به مرجع و رهبر خود دیدند به خیابان‌ها ریختند و ندای یا مرگ یا خمینی را سر دادند و اعلام نمودند «از جان خود گذشتیم، با خون خود نوشتیم، یا مرگ یا خمینی». در تهران نیز از مسجد حاج ابوالفتح به طرف دانشگاه تهران به صورت جمعی و با تصاویر رهبر بزرگ خود حرکت کردند و ندای «قم گشته کربلا ـ هر روزش عاشورا، فیضیه قتلگاه ـ خون جگر علما، شد موسم یاری مولایم خمینی ـ یا صاحب‌الامر تنم فدایت» سر دادند که رژیم ستم شاهی حلقه سرکوبی و فشار را بر مردم و علما تنگ‌تر نموده و جو خفقان بی‌سابقه‌ای را در کشور با تقویت ساواک ایجاد کرد.

ثمره همراهی مردم در پانزده سال بعد با پیروزی انقلاب اسلامی 1357 ایران به جهانیان شناسانده شد. در سرزمینی که خیال همه قدرت‌های بزرگ جهان از آن راحت بود انقلابی مذهبی به پیروزی رسید و این خود از ویژگی‌های بی‌نظیر این انقلاب بین سایر انقلاب‌ها است. در سال‌های پایانی هزاره دوم میلادی، سال‌هایی که جهان طعم تلخ استعمار را چشیده و طعم تلخ‌تر استعمار نوین را مزمزه می‌کرد.

سال‌هایی که ساکنان این کره خاکی مذهب را سنگر به سنگر به عقب می‌راندند، سال‌هایی که عبادت خرافه تعبیر می‌شد، سال‌هایی که آمریکا به عنوان یک ابرقدرت نوظهور به همراه شوروی جهان را به دو بخش دو حوزه نفوذ تقسیم نموده و به استعمار خویش مشغول بودند، فقیهی روشن‌ضمیر با داعیه‌ای الهی و مذهبی انقلاب اسلامی را سکاندار شد و این سفینه به ساحل نشست.

در دوره‌ای که جز سرسپردگی به غرب و یا پذیرش مکتب الحادی شرق و آرمان‌های ضدخدایی آن راه سومی متصور نبود انقلاب اسلامی این راه سوم را به همه مستضعفان عالم نشان داد. در روزهایی که همه تلاشگران از ثمره تلاششان ناامید شده بودند، انقلاب اسلامی با شئون بی‌نظیر خود پیروز شد. غربی‌ها و شرقی‌ها از اقصی نقاط جهان حق داشتند که تعجب کنند چگونه این عالم مذهبی از خانه‌ای در جماران بر دل‌ها حکومت می‌کند و بر قلب‌ها حکم می‌راند.

هنوز ندای آسمانی پیر جماران در خاطره‌ها به یادگار مانده است؛ تکلیف الهی و قیام برای خدا از محورهای اساسی این دعوت بود. جهانیان به خاطر دارند که چگونه رهبر انقلاب همه را به سوی خدا و معبود جهان فرا می‌خواند.

اما چهاردهم خرداد برای بسیاری از چشم‌های مردم جهان ارمغان‌آور اشک است و برای مردم ایران یادآور وداع جانسوز آنان با رهبر و امام و مقتدای خود با دلی آرام و قلبی مطمئن و ضمیری امیدوار به فضل پروردگار چشم فرو بست و در میان یاران خویش آرمید.

جمهوری اسلامی با هر دو رکن خود میراث ماندگار اوست. او اعلام کرد جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم و نه یک کلمه بیش. امام(ره) از اول قیام خود با تکیه بر اراده و رای مردم گام برداشت و هیچگاه مردم را نامحرم نمی‌پنداشت.

انسانها اگر از زمین دل نکنند و نگاهی به آسمان نکنند توان چندانی برای درک میزان حکمرانی او بر دل‌ها را نخواهند داشت.

روزهای خرداد برای ما یادآور وداع جانسوز ما با بنیانگذار کبیر انقلاب است اما در این زمان و فارغ از همه هیاهوها شاید خلوتی کوتاه با او بتواند سره را از ناسره عمل ما جدا کند و ناصواب راه ما را به ما نشان دهد. زیرا ادعای پیروی از امام خمینی(ره) صرفا با شعار میسر نیست بلکه در عمل مشخص خواهد شد تا چه میزانی با تحجر غیرعقلانی از یک سو و لیبرالیسم غربی از سوی دیگر مقابله خواهیم کرد؟