حزب جمهوری اسلامی تشکیل شد

بسمه‌‌‌تعالی
برادران و خواهران!
اکنون انقلاب بزرگ اسلامی ایران که شرق و غرب، ناباورانه بدان می‌‌‌نگریست، در میان آتش و خون به نخستین پیروزی خود رسیده است. جمهوری اسلامی - این رؤیای شوق‌‌‌انگیز و دلنشین ملت که در عین حال برای دشمنان وی خوابی آشفته و دلهره‌‌‌انگیز بود - در آستانه تحقق است.
زنجیرهای گران استبداد که در طول روزگاران دراز بر دست و پای این ملت پیچیده شده بود یکی پس از دیگری می‌‌‌گسلد و جهاد انقلابی خلق مسلمان که هیچگاه از سوی دشمنانش جدی گرفته نمی‌‌‌شد در برابر دیدگان حیرت‌‌‌زده‌ی همه‌‌‌ی ناظران، لحظه به لحظه بارورتر می‌‌‌شود. سختکوشی‌‌‌ها و فداکاری‌‌‌ها، همبستگی‌‌‌ها و فرمانپذیری‌‌‌ها، رهبری پیامبرگونه و رهروی مؤمنانه، معجزه‌‌‌ی خود را که همان خاصیت «انسان مسلمان بودن» است، نشان می‌‌‌دهد.
ما اکنون در برابر دستاوردهای وصف‌‌‌ناپذیر قرار داریم. مهمترین و فوری‌‌‌ترین مسئله آن است که آن را چگونه پاسداری کنیم؟..
گامهای نخستین را برداشته‌‌‌ایم حصار بزرگ را شکسته‌‌‌ایم، اکنون نوبت آن فرا رسیده است که دومین و دشوارترین بخش مبارزه‌‌‌ی خود را آغاز کنیم: مبارزه با ضدانقلاب، مبارزه با توطئه‌‌‌ها، حراست از پایگاههای گشوده شده و گشودن پایگاههای فتح نشده، زنده نگاهداشتن امید و اطمینان در مردمی که پس از دورانی طولانی، طعم پیروزی را می‌‌‌چشند. تداوم بخشیدن به حرکت، حرکت به سوی جامعه‌‌‌ی توحیدی، جامعه‌‌‌ئی آباد و آزاد که در آن، خودکامگی و ستم، تبعیض و استضعاف و استعباد نیست، و انسان به درستی و فقط «بنده‌‌‌ی خدا» است.
در صد سال اخیر، ملت مسلمان ایران قهرمانی‌‌‌هائی داشته است و پیروزی‌‌‌هائی، همه در پرتو روح انقلابی اسلام... و نیز شکست‌‌‌ها و ناکامی‌‌‌‌‌‌‌‌‌هائی، و همه بر اثر غفلت‌‌‌ها و آسان‌‌‌گیری‌‌‌ها. این تجربه‌‌‌ئی است که ما باید از آن درس بیاموزیم. ره‌‌‌آورد انقلاب کنونی ما، این پیروزی بزرگ، در معرض تهدید همان خطرهائی است که در گذشته محصول کوشش‌‌‌ها، فداکاری‌‌‌ها، خون‌‌‌ها و خشم‌‌‌های ما را به غارت برده است.
جنبش و پیروزی کنونی ایران پدیده‌‌‌ئی کم‌‌‌نظیر و کم‌‌‌سابقه است، آن را با هیچیک از مبارزات گذشته‌‌‌ی این ملت نمی‌‌‌توان مقایسه کرد، واقعه‌‌‌ی عظیمی است که در قالب تحلیل‌‌‌های فلسفی و سیاسی رایج پیش‌ ‌‌ساخته نمی‌‌‌گنجد. در این همه جای تردید نیست. لیکن به همین نسبت، به هدر رفتن دستاوردهای آن نیز خسارت‌‌‌آمیزتر و کمرشکن‌‌‌تر خواهد بود. این دغدغه باید ما را به کار و تلاشی پیگیر و سکون‌‌‌ناپذیر دعوت کند و از هر آسایش غفلت‌‌‌‌‌‌آمیزی مانع گردد.
سرنوشت ما، سرنوشت همه‌‌‌ی ملت‌‌‌های مستضعف این منطقه از جهان را رقم خواهد زد. ما اکنون در برابر همه‌‌‌ی این ملت‌‌‌ها ملتزم و مکلفیم. اگر ضدانقلاب بتواند دستاوردی را که با تلاش و جهادی توانفرسا به دست آورده‌‌‌ایم ضایع کند و اگر توطئه‌‌‌ها بتوانند پایگاههای گشوده شده را از دست ملت بازستانند، تنها ما نیستیم که در آتش غفلت و شکست خود خواهیم سوخت.
تجربه‌‌‌ی جنبش‌‌‌های صد سال اخیر ایران باید همه را قانع کرده باشد که ما همواره ضربه‌‌‌ی بزرگ را از سوی فقدان یک تشکیلات نیرومند و همه‌‌‌گیر خورده‌‌‌ایم. در نهضت مشروطیت - که می‌‌‌توانست لحظه‌‌‌ی مناسبی باشد برای ولادت جدید ملت ایران - و نیز در جنبش مسلحانه‌‌‌ی جنگل که یکی از اصیل‌‌‌ترین حرکت‌‌‌های انقلابی - نظامی تاریخ اخیر ما است، همین نقیصه‌‌‌ی بزرگ بود که به نیروهای ضدانقلاب و توطئه‌‌‌گر، و جریانهای وابسته و غیراصیل، امکان رخنه کردن و منهدم ساختن انقلاب را داد و دستاوردهای ارزشمند آن را به نابودی کشانید. نیروهای استبدادی و استعماری و نیز همه‌‌‌ی عناصری که به هر تقدیر همچون سرانگشت پلیدی در خدمت آن نیروها قرار گرفته‌‌‌اند، همواره از همین نقطه‌‌‌ی ضعف بهره برده و ضربات خود را فرود آورده‌‌‌اند.
ایجاد تشکیلاتی نیرومند و سامان دادن به نیروهای فعال و ایجاد انسجام و انضباطی آهنین است که می‌‌‌تواند حرکت انقلابی ملت را به درستی تداوم بخشد و جنبش را از خطر انهدام و دستاوردهای آن را از خطر غارت دشمن مصون بدارد. روزی که گردونه‌‌‌ی همیشه پوینده‌‌‌ی مبارزه‌‌‌ی ملت در خط یک تشکیلات و سازماندهی درست و استوار بیفتد، دیگر اطمینان باید داشت که جرثومه‌‌‌های ضدانقلاب نمی‌‌‌توانند به آن نزدیک شوند و آن را تهدید کنند.
ما این واقعیت انکارناپذیر را مدتهاست با همه‌‌‌ی وجود لمس می‌‌‌کنیم. سامان دادن به نیروهای پراکنده‌‌‌ی جنبش را فریضه‌‌‌ئی بزرگ و اسلامی می‌‌‌‌‌‌دانیم. اگر در طول چند سال گذشته، رخدادهای لحظه به لحظه و مسئولیت‌‌‌های فوری و فوتی، امکان یک اقدام گسترده را در این زمینه به ما نداده است، امروز ما هیچ مسئولیت و تکلیفی را برای خود از این فوری‌‌‌تر و فوتی‌‌‌تر نمی‌‌‌دانیم.
مانند همه‌‌‌ی ناظران منصف، معتقدیم که مردم مسلمان در این انقلاب نیز مانند انقلاب‌‌‌های گذشته، نیروی اصلی و عمده‌‌‌ی انقلاب ایرانند، و باور اسلامی و احساس تکلیف الهی، عمده‌‌‌ترین و اصلی‌‌‌ترین انگیزه‌‌‌ی آن... با این تشخیص و این تحلیل، تأسیس «حزب جمهوری اسلامی» را در جهت هدف‌‌‌های اعلام شده از سوی رهبر جنبش، امام خمینی، اعلام می‌‌‌کنیم و همه‌‌‌ی کسانی را که در این باور و این انگیزه و این هدفها با ما شریک‌‌‌اند، به همکاری فرا می‌‌‌خوانیم.
داوطلبان عضویت در تهران از روز سه‌‌‌شنبه یکم اسفند ماه 57 همه روزه از ساعت 8 تا 12 و 16 تا 20 به دفتر موقت حزب در ساختمان «کانون توحید» واقع در خیابان پرچم، میدان کندی برای ثبت‌‌‌نام مراجعه فرمایند.
محمدجواد باهنر - سیدمحمد بهشتی - سیدعلی خامنه‌‌‌ئی - سیدعبدالکریم موسوی - اکبر هاشمی‌رفسنجانی