تاریخ انتشار : ۲۷ مهر ۱۳۹۰ - ۰۷:۴۶  ، 
کد خبر : ۲۲۸۰۸۷

مأموریت علیه وطن


 سعدالله زارعی
S.Zarei@panjerehweekly.com
یکی از سیاست‎های شناخته شده آمریکا و کشورهای هم پیمان آن در سطح بین‎المللی و منطقه‎ای، ایجاد پی در پی بحران‎ها برای جمهوری اسلامی ایران، به قصد متوقف کردن ما در مسیر استقلال‎طلبانه و آزادی‎ خواهانه‎ای‎ست که در پیش گرفته‎ایم. بدین منظور، آمریکا و نظام سلطه تلاش کرده تا دست به خلق گروهک‎ها و جریاناتی بزند که در ظاهر داعیه آزادی و دفاع از حقوق مردم را دارند. در این راستا نظام سلطه با سرمایه‎گذاری‎های هنگفت، این گروهک‎ها را به وجود آورده و تلاش می‎کند تا با مدیریت کردن آن‎ها و استفاده از عبارت‎پردازی‎های کاذب نظیر آزادی، کمک به مردم و رسیدن به جامعه آرمانی، یک فضای امنیتی - نظامی را علیه جمهوری اسلامی ایران به وجود بیاورد.
اگر نگاهی به اطراف مرزهای خود داشته باشیم، شاهدخواهیم بود که سال‎هاست آمریکا این برنامه را در دستور کار خود قرار داده است. در منطقه شمال غربی و غرب کشور، گروهک‎هایی نظیر کوموله، پژاک و... را به‎وجود آورده و با تأمین سلاح، آموزش و پشتیبانی مالی، اطلاعاتی و دیپلماتیک، این گروه‎ها را علیه جمهوری اسلامی سازماندهی کرده‎اند تا مناطق کردنشین را ناامن بکنند. در منطقه جنوب غربی کشور و در منطقه خوزستان تلاش شده تا یک جنبش جدایی‎طلبانه با لایه‎های تعصب عربی به راه بیندازد که به‎طور خاص می‎توان به شکل‎گیری جنبش خلق عرب در این منطقه اشاره کرد که از همان روزهای ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی شکل گرفت و اقدامات خرابکارانه خود را با ترور، انفجار خطوط نفتی، جمع‎آوری اطلاعات و انتقال به دشمن بعثی، ایجاد درگیری و دامن زدن به اختلاف قبیله‎ای با پشتیبانی نظام سلطه انجام داد. در مناطق جنوب شرقی، نیز آمریکا و نظام سلطه با استفاده از پایگاه‎هایی که در پاکستان دارد تلاش کرد تا گروهک‎هایی همچون خلق بلوچ و این اواخر نیز گروهک جندالشیطان را سازمان‎دهی کند تا بتواند با دامن زدن به مباحث قومیتی، ترورهای کور، ایجاد درگیری و تنش، بستن جاده‎ها و قتل‎عام مردم بی‎گناه، فضای استان سیستان و بلوچستان را ناامن کند. علاوه بر این گروهک‎هایی که اسم برده شد و بیشتر کارکرد منطقه‎ای داشتند، آمریکایی‎ها گروهک‎هایی همچون منافقین و انجمن پادشاهی را تحت پوشش قرار دادند و با اعزام آن‎ها به داخل کشور، تلاش کردند تا به ایجاد ترور و انفجار به‎خصوص در شهرهای مرکزی نظیر تهران، مشهد، شیراز، اصفهان و... بپردازند. به‎طور مشخص ما در چند وقت اخیر، شاهد ترور دانشمندان و اساتید دانشگاه، انفجار حسینیه شیراز و... بودیم.
در مجموع، جهت‎گیری این گروهک‎ها در زیر لوای آمریکا و نظام سلطه، نشان‎دهنده آن است که به‎دنبال ناامن کردن فضای کشور و ایجاد دغدغه امنیتی در مردم و مسئولین هستند، با این هدف که جمهوری اسلامی ایران در درون خود متوقف شود و مجالی برای پرداختن به تحولات منطقه‎ای و بین‎المللی و تأثیرگذاری بر آن‎ها را نداشته باشد. البته آمریکایی‎ها در این مسیر موفقیت چندانی نداشته‎اند. دلیل این موضوع را می‎توان در شواهد بی‎شمار آن جست‎وجو کرد، چراکه علی‎رغم همه این تلاش‎ها برای عدم تأثیرگزاری ایران بر همسایه‎هایش، شاهد هستیم که پس از دخالت نظامی غرب در عراق، در این کشور دولتی بر سر کار آمده که هم‎سوی با ایران است. از طرفی دیگر دولت لبنان را داریم که در آن‎جا هم غرب سرمایه‎گذاری بسیاری کرد، اما موفق نشد. در سوریه نیز عربستان سعودی به‎همراه اربابان غربی خود نزدیک به دو دهه است که سعی در ناامن کردن فضا دارند، ولی قدرت ایران اجازه بهره‎برداری از این تلاش‎ها را نمی‎دهد. در فلسطین و افغانستان نیز شاهد هستیم که آمریکایی‎ها نتوانستند آن‎طور که مدنظرشان است، پیش بروند. از همه مهم‎تر در تمامی این سی و چند سال که از پیروزی انقلاب گذشته است، آمریکا، غرب و شورای امنیت در صدد تثبیت جایگاه اسراییل در منطقه بودند که با تلاش‎های ایران، این امر اجرایی نشده و ما شاهد پیروزی‎های موفقیت‎آمیز جبهه مقاومت در جنگ‎های 33 روزه لبنان و 22 روزه غزه بودیم.
پژاک فرزند نامشروع آمریکایی‎ها
آمریکایی‎ها بعد از اشغال عراق و افغانستان به‎شدت سیاست ناامن کردن جمهوری اسلامی ایران را پیگیری کردند. در سال 2004 و درست یک سال پس از اشغال نظامی عراق توسط آمریکا، شاهد تأسیس گروهک تروریسیتی تازه‎ای به‎نام پژاک بودیم. در همان زمان، روزنامه واشنگتن پست و خبرگزاری امریکایی رویترز گزارش‎هایی منتشر کردند که بر طبق آن نیروهای سازمان تازه تأسیس پژاک را در حالی‎که سلاح‎های آمریکایی در دست داشتند، در اطراف پایگاه نظامی ایالات متحده در سلیمانیه عراق رویت کرده‎اند. این خود محکم‎ترین سند برای وابستگی این گروهک تروریستی به آمریکایی‎هاست. از طرف دیگر این گزارش علنی نشان می‎دهد که مقامات آمریکایی سرمست از شکست صدام که هیچ پشتوانه مردمی نداشت، فکر می‎کردند دولت جمهوری اسلامی ایران تاحدی ضعیف شده که نمی‎تواند در برابر این اقدام واکنش نشان بدهد.
پژاک با شعارهای آزادی‎خواهانه برای مردم کردستان پا به عرصه گذاشت، ولی در اصل به‎دنبال تجزیه مناطق کردنشین ایران بود. با توجه به آن‎که آمریکا و اسراییل به‎شدت از این گروهک تروریستی جدید حمایت می‎کردند، سران این گروهک فکر نمی‎کردند که دست بلند و قدرتمند جمهوری اسلامی ایران بتواند به آن‎ها برسد؛ از همین رو در نقاط مرزی عراق و. نزدیک به ایران در ارتفاعات مرزی اشنویه، سردشت و... مستقر شدند. تلاش این‎ها بود که با استفاده از برتری ارتفاعات، مرزهای کشور را نا امن بکنند. با این حال نیروهای امنیت و نظامی کشورمان موفق شدند، اعضای گروهک پژاک را در ارتفاعات قندیل متوقف کرده و ضربات سختی به آن‎ها از طرق مختلف همچون بمباران هوایی، وارد کنند. اخیرا نیز سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی ایران نیز طی یک عملیات گسترده، ده‎ها نفر از این نیروهای مزدور را از بین برد.
این مسأله باعث شد تا آمریکا با فشار بر روی وزیر خارجه عراق که ملیتی کرد دارد، نارضایتی خود از این اقدام ایران را منتقل کند. نکته قابل‎توجه این است که آمریکایی‎ها در شرایطی نیستند که بتوانند مانع حمله ایران به تروریست‎ها و تعقیب اعضای گروهک پژاک، حتی در خاک عراق بشوند. چراکه بر طبق معاهدات بین‎المللی ایران می‎تواند با استفاده از حقوق خود تروریست‎ها را در خاک عراق تعقیب و مجازات کند و این موضوع نشان از اقتدار جمهوری اسلامی دارد.
رویارویی دامنه‌دار به‎جای تلاش برای تجزیه
در سال‎های اخیر آمریکایی‎ها متوجه شده‎اند با تمام سرمایه‎گذاری که کرده‎اند، نمی‎توانند دل به تجزیه ایران از طریق گروهک‎های تروریستی و جدایی‎طلب بدهند. سیاست اصلی آن‎ها از ایجاد درگیری برای تجزیه کشور به ایجاد درگیری‎های مداوم و دامنه‎دار برای افزایش نارضایتی مردم مناطق مرزی به خصوص دو منطقه کردستان و بلوچستان تغییر یافته است تا شاید بتوانند با بهره‎گیری از اهرم مذهب و تفرقه افکنی بین شیعه و سنی، کاری را از پیش ببرند. که نمونه این تلاش‎ها را در ترور ماموستا محمد شیخ الاسلام دیدیم.
جمهوری اسلامی ایران با توجه به این تغییر موضع چرخش‎هایی در راه‎برد نظامی و امنیتی خود ایجاد کرده است. عملیات اخیر سپاه در منطقه قندیل نشان داد که هیچ کشور و نیروی سومی نمی‎تواند جلودار ایران برای برقراری امنیت از طریق سرکوب این نیروهای تروریست که مورد حمایت آمریکا است را بگیرد. البته باید توجه کنیم که ما باید با دوستان عراقی و پاکستانی خود نیز هماهنگ باشیم و بتوانیم لزوم برخورد با این گروه‎های تروریستی را به آن‎ها گوشزد کنیم تا از این‎گونه عملیات‎های نظامی، در سایه تبلیغات سوء دشمنان، تعرض به خاک کشور همسایه تلقی نشود

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات