برگردان: و.کمالینیا
بیش از یک میلیون هائیتیایی که در تبعید به سر میبرند، کار بردهواری را انجام میدهند و یا از لحاظ اقتصادی و نژادی به آنها ستم میشود. بیشتر گروهی که کار بردهوار انجام میدهند، در جمهوری دومینیکن زندگی میکنند و بیشتر گروهی که از لحاظ اقتصادی و نژادی به آنها ستم میشود، در ایالات متحده به سر میبرند.
«آدلین شانسی»، محقق هائیتیایی و مدیر برنامههای مبارزه با بیسوادی که در شهر مونترال کانادا برپا شد، فاش ساخت که بیشتر مهاجران هائیتیایی، کارگران بیسوادی هستند که از گرسنگی، تعقیب و تهیدستی از کشور گریختهاند. «شانسی» مسئول مهاجرت روزافزون هائیتیاییها را، دیکتاتوری «دووالیه» و همپیمان آن ایالات متحده دانست.
به گفتۀ «شانسی»، «مافیا»یی که حکومت هائیتی بر آن نظارت میکند، از کسانی که میل دارند کشور را ترک کنند، 1300 تا 1500 دلار دریافت میکند و او برآورد کرد که اکنون 1000 هائیتیایی هر روز کشور را ترک میکنند.
«شانسی» گفت بیشتر تبعیدیها به جمهوری دومینیکن میروند و در آنجا 400000 هائیتیایی اکنون در شرایط بردهوار زندگی و کار میکنند حکومت «ژان کلوددووالیه»، دیکتاتور هائیتی، 11 دلار برای هر کارگر هائیتیایی که در آن کشور (جمهوری دومینیکن) اجیر شدهاند به دست میآورد.
«شانسی» توضیح داد که حدود 300000 هائیتیایی اکنون در ایالات متحده زندگی میکنند که بیشترشان کار غیر تمام وقت دارند یا در اردوگاههای مرکزی در فلوریدا و جاهای دیگر محبوس شدهاند. بعداً آنها به نحو سری به کشتزارهایی برده میشوند تا استثمار شوند و در آنجا محبوس میگردند در این میان، در ارتباط با یک جنبه خاص این وضع در هائیتی، بیانیه زیر از سوی «کمیته همبستگی هائیتی» صادر شد:
«کمیته همبستگی هائیتی، از همه هائیتیاییها و دوستان خلق هائیتی میخواهد که صداهای خود را برای اعتراض شدید علیه جنایت نفرتانگیزی بلند کنند که برضد هائیتی برنامهریزی میشود. ما از همه مردان و زنان آزاد و آگاه میخواهیم که به اعتراض ما بپیوندند و طرحی را که علیه ملت هائیتی تهیه میشود تقبیح کنند.
ما از جانب میهنپرستان هائیتی که به سرکوبی بیرحمانهیی که از سال 1980 دستخوش آناند اعتراض میکنند، صداهای خود را بلند میکنیم تا به افکار عمومی جهان هشدار بدهیم و بکوشیم از تحقق یک طرح رسوا جلوگیری کنیم. در جزوهیی تحت عنوان «هائیتی آماده انقلاب» که شورای امنیت آمریکا در 1980 در واشینگتن منتشر کرد، «فیلیپ آبوت لوس» گفت برای آنکه «دووالیه» عوض شود، لازم خواهد بود کسی را بیابیم که میل داشته باشد جزیره «تورتوگا» را به عنوان جانشین پایگاه دریایی در «گوانتامو» که اجارهاش چند سال دیگر به سر میرسد واگذار کند. نامزد نویسنده این مطلب برای رهبری هائیتی، «کلمات راوزف شارل»، بانکدار بسیار ثروتمند هائیتیایی بود.
دیرزمانی بود که این شایعات وجود داشت که ایالات متحده درباره بدست آوردن جزیره «تورتوگا» یا «موله سنت نیکولاس» با رژیم «دووالیه» مذاکره کرده است تا یک پایگاه نظامی در کارائیب برپا کند. در این اواخر، این شایعات تائید شده است و ما آگاه شدهایم که گفتوگوهایی که با سکوت تهدیدآمیز آمیخته است در جریان است. توطئهگران مصمماند جو رازداری را حفظ کنند تا یک عمل انجام شده را به خلق هائیتی ارائه کنند.
«دو جنبه بسیار مهم درباره این معامله وجود دارد که باید به آنها اشاره کرد. اول آنکه، دو طرف موافقت کردهاند که در این قرارداد پول را ذکر نکنند تا این که قرارداد به طور ساده به عنوان یک امتیاز جلوه کند. دوم آنکه، ایالات متحده افزون بر وعدههایی که دربارۀ عطایای افسانهیی میدهد، نیرنگ قدیمی باجگیری را به مشکل کمک به کار میگیرد. به عبارت دیگر، ایالات متحده میگوید که به خاطر هیچ و پوچ نیست که در همۀ این زمان از شما هواداری کردهایم. اگر شما حاضر نشوید این سرزمین را به ما بدهید، ما کمکمان را قطع میکنیم.»