شکاف در حلقه امنیتی رژیم صهیونیستی

جلب همدردی های جهانی با تئوری افسانه «یهودی سوزی»، ایجاد ائتلاف های منطقه ای و بین المللی و در نهایت قبضه نهادهای مالی جهانی با هدف ایجاد اقتصادی پویا، سه حلقه اصلی و اساسی در طول 63 سال گذشته برای بقا و حفظ موجودیت و تأمین امنیت رژیم اشغالگر قدس در منطقه خاورمیانه بوده است.
سه حلقه به هم پیوسته ای که طبق طراحی جنبش صهیونیسم باید به خوبی «اسرائیل» را طی دهه های گذشته از مراحل دشوار عبور می داد، امروز اما به نظر می رسد زنجیرهای آن از هم جدا شده اند و آینده مولود نامشروع غرب در پیکره جهان اسلام را در هاله ای از ابهام فرو برده است.
افسانه هولوکاست ابزاری بود در دست زرسالاران یهودی تا با انتشار آن وجدان انسان های غربی وامدار و مقروض یهودیان شود و بستر تشکیل وطن ملی یهود به هر قیمتی حتی به قیمت آبروی تمدن غرب فراهم گردد. این حربه همواره از سوی رژیم صهیونیستی به کار گرفته شده است تا بقای این رژیم حفظ شود. در کنار این ابزار، ایجاد ائتلاف های منطقه ای برای تامین امنیت اسرائیل، بسیار حایز اهمیت بوده است. اسرائیل از ابتدای تأسیس (1948) در منطقه اقدام به ایجاد پیمان های امنیتی منطقه ای کرده است که اتحاد با رژیم پهلوی در ایران، جعفر نمیری در سودان و... از جمله این پیمان ها با هدف تامین امنیت اسرائیل بوده است. حتی پس از سقوط این رژیم ها، اسرائیل بیکار ننشست و با تاکتیک های مختلف، ترکیه و مصر را جایگزین ائتلاف های قبلی کرد و بدین ترتیب، خلأهای ناشی از انقلاب ها در ایران و سودان را تا حدودی پر کرد. این جایگزینی در حالی صورت می گرفت که اتحاد با غرب سرمایه دار و زرسالار، به قوت خود باقی بود.
ابزار سومی که اسرائیل همواره از آن به عنوان حلقه قدرتمند حفظ و بقای خود سود برده، نفوذ در مدیریت و در نهایت کنترل نهادهای زرسالار و مالی جهانی است که تلاش می کرد نبض اقتصاد جهانی را از طریق ارزش های لیبرالیستی، در دست گیرد.
امروزه اما زنجیر هر سه حلقه ذکر شده، به نوعی پاره شده و اصلی ترین موضوع اسرائیل، یعنی امنیت و اقتصاد، با چالش جدی و جوهری، روبه روست. از پیمان های منطقه ای، نیز هیچ اثری نیست. هر چه هست، به نخ پوسیده ای می ماند که آن هم در پی طوفان قیام های مردمی در نتیجه بیداری اسلامی منطقه ، در حال گسستن است. اینجا امنیت- حیاتی ترین موضوع برای رژیم تل آویو- اسرائیل، نشانه رفته است.
همدردی های بین المللی با اسرائیل هم که روزگاری با تابوی هولوکاست جلب می شد، امروزه با هولوکاست غزه و راهزنی علیه سفیران بین المللی، کفه اش به سمت فلسطینی ها سنگینی می کند. نمونه آن، تحریم هایی است که خود اروپایی ها علیه اسرائیل تحمیل و تعقیب های قضایی است که نهادهای قضایی غرب به جهت ارتکاب به جنایت علیه فلسطینی ها علیه سران اسرائیلی، اعمال می کنند. معنای این تعقیب ها و تحریم ها چیزی جز پایان همدردی های بین المللی با اسرائیل نیست که طی آن اسرائیل بتواند به جنایت های خود برای تامین امنیت و حفظ موجودیتش، ادامه دهد.
ابزار سوم، یعنی اقتصاد سرمایه داری هم، حال، روزی خوش تر از دو حلقه حفاظتی دیگر اسرائیل ندارد. اقتصاد جهانی به سبب سیاست های سرمایه دار محور غرب، اگر نگوییم در حال احتضار است، دست کمی از بیماری اقتصادی لاعلاج ندارد. نمونه اش در آمریکا، یونان، ایرلند، اسپانیا و ایتالیا به خوبی آشکار است. دامنه آن به اسرائیل هم کشیده شده است. شاهد آن، دو ماه اعتصابی است که در مخالفت با افزایش قیمت سوخت و قیمت مسکن، در سراسر اسرائیل برپاست. وقتی می گوییم مسکن، بحران مسکن در آمریکا و ورشکستگی صدها بانک و مؤسسه مالی در این کشور در ذهن تداعی می شود. آمریکاییها مدعی اند، اسرائیل پنجاه و یکمین ایالت آمریکا محسوب می شود. بنابراین، طبیعی است اگر این بحران به آخرین ایالت آمریکا، شیوع یافته باشد. ناگفته نماند، نهادهای مالی و پولی آمریکا و اروپا طی شش دهه گذشته، محوری ترین و اساسی ترین حلقه حفظ موجودیت اسرائیل محسوب شده اند. تزریق منابع مالی بی حد و حصر غرب به درون اسرائیل، از او حیوانی وحشی ساخته است که ناخودآگاه علیه انسانیت و حقوق بشر حمله ور می شود. اکنون این منبع اصلی تزریق منابع مالی، خود دچار رکود و ورشکستگی شده است.
اسرائیلی ها که تا پیش از تحولات پنج سال گذشته خاورمیانه همه توان درونی و بیرونی خود را برای تامین امنیت مرزها خرج می کردند، اکنون باید به فکر تامین مسکن هزاران یهودی مهاجر و تامین سوخت آنها باشند.
حکومت بنیامین نتانیاهو- که از قضا قرار بود نقش بن گوریون (مؤسس رژیم جعلی صهیونیستی) را برای مهاجران یهودی فلسطین بازی کند- که با شعار تأمین امنیت در انتخابات سال 2009 به پیروزی رسید و قرار بود امنیت جانی یهودیان مهاجر را تامین نماید- اکنون باید مصالح ساختمانی بخرد و برای بی پناهان مسکنی بسازد تا از اریکه قدرت، سقوط آزاد نکند. اینکه او و قدیمی ترین حزب رژیم صهیونیستی (لیکود) با این فشارهای اقتصادی چگونه می خواهند امنیت مرزهای مصر و اردن و سوریه و لبنان و از همه مهم تر درون فلسطین را- در پی تحولات اخیر منطقه- تامین کنند، داستانی جداگانه است. نتانیاهو شعارهای امنیتی در انتخابات سر داده است و هنوز پاسخی برای اعتراض ها علیه ناتوانی در آزادی شالیط اسیر صهیونیستی نزد فلسطینی ها نیافته، با موجی از اعتصابهای سراسری علیه وضعیت بد معیشتی صدها هزار مهاجر یهودی رو به روست. آیا او فاصله بین «تامین امنیت» تا «تامین مسکن و سوخت» را برای اسرائیل سریع خواهد پیمود یا در مسیر آن سقوط خواهد کرد.