گروه سیاسی ـ نادر ساعد: تلاش آمریکا برای استقرار سیستمهای پدافند موشکی در شرق اروپا و تهدید «ولادیمیر پوتین» به خروج روسیه از معاهده کاهش تسلیحات هستهای نه تنها موجب نگرانی بیشتر اعضای جامعه بینالمللی شده، بلکه روندی از خوف بازگشت جنگ سرد بین دو بلوک شرق و غرب با ایجاد دورهای جدید از جنگ سرد را در عصر حاضر پدید آورده است.
واکنش روسیه به تلاشهای واشنگتن برای استقرار 10 موشک رهگیر در لهستان و یک پایگاه راداری در جمهوری چک و توسعه فناوریهای نظامی آمریکا در شرق اروپا که حوزه نفوذ سنتی روسیه به شمار میرود، تشدید وضعیت بحرانی سیاسی ـ امنیتی ناشی از گسترش ناتو به این محدوده، نوعی ترغیب به از سرگیری مسابقه تسلیحاتی است که از زمان خاتمه جنگ سرد و انعقاد معاهدات متعدد بین شوروی سابق و آمریکا به منظور جلوگیری از ظهور و ادامه چنین فضایی بوده است.
از این جهت، باید گفت: اینگونه برنامههای نظامی آن هم در فراسوی مرزهای ملی، تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی است و موازنه قدرت را که یک شاخص مهم در امنیت منطقه اروپاست، به نفع اقتدار نظامی آمریکا بر هم میزند و در این صورت، سایر کشورهای رقیب آمریکا که در اروپا منافعی داشته و در صدد حفظ آنها هستند، به ناچار در مسیر توسعه اقتدارات نظامی خود به منظور خنثی کردن توان دفاع ضد موشک آمریکا بر خواهند آمد.
در این میان، روسها به دلیل سابقه منازعات و تقابلهای قدرت با آمریکا، وضعیتی خاص داشته و بیش از همه کشورهای دیگر درصدد مقابله با برنامه آن کشور برآمدهاند. به عقیده مقامات عالی نظامی روسیه، آمریکا با طرحهای مذکور با اقدام بر خلاف روح معاهدات دوجانبه تحدید سطح تسلیحات خود در جهان از جمله سالت، نوعی سیاست فریبکارانه را در برابر روسیه در پیش گرفته است؛ چرا که استقرار هرگونه پروژه ضد موشکی یکجانبه در اروپا، به طور اساسی چشمانداز ژئواستراتژیک این قاره را تغییر خواهد داد. روسها، یکی از اهداف اصلی این سیستم را تهدید امنیت ملی روسیه دانستهاند. گویی که موقعیت جغرافیایی استقرار این سیستمها چنین مینماید که اهداف اصلی آن، نیروهای هستهای روسیه و چین است.
آمریکاییها از سیستم موشکی ایران به عنوان تهدیدی که دلیل استقرار این سیستم در کشورهای اروپایی متحد آمریکا است، یاد کردهاند، در حالی که توان موشکی ایران دفاعی و غیر تهاجمی است. از سوی دیگر، استقرار موشکهای بالستیک و قارهپیمای این کشور که برد آن حتی به خود آمریکا نیز میرسد، هرگز نمیتواند با تهدیدات مورد ادعای این کشور تناسب داشته باشد. در این میان، تهدید روسیه به خروج یکجانبه از معاهده کاهش سلاحهای هستهای و حتی هدف قرار دادن این سامانه در صورت استقرار آن، نشانهای از این واقعیت است که مسکو بنا ندارد بیش از این تلاش آمریکا برای نفوذ به شرق اروپا و حریم امنیتی خود را به ویژه در قالب حضور مستقیم و مؤثر سامانههای نظامی این کشور تحمل کند و تداوم این وضعیت بر دامنه بحران میان مسکو و واشنگتن میافزاید.