6 ماه از پیکار بیامان خلق مبارز و مسلمان ما برای حفظ دستاوردها و در معانهای انقلاب کبیرمان میگذرد.
در جبههیی بوسعت نه فقط همه ایرانبلکه بوسعت همه سرزمینهای در بند و مورد تهاجم امپریالیسم خونخوار جهانی، جبهه متحد حق، ایمان، نور، عطوفت و انسانیت در برابر جبهه متحد باطل، کفر و ظلمت، شقاوت و حیوانیت صفآرائی کرده است.
6 ماه است که امپریالیسم سرخورده و تحقیر شده، قلاده دولتمردان عراق را رها کرده است و این سگهای دستآموز زندانهای زهرآگین خود را در پیکر خلق قهرمان، مبارز و مسلمان ما فرو بردهاند.
در طول این مدت زیدیان بیواهمه از نفرین زنان شوی مرده و پیرزنان فرزند سپرده و بیاعتنا به همه قواعد و قوانین جهانی و انسانی زمان جنگ، سلاحهای اهریمنیشان را متوجه یک انقلاب اصیل و مکتبی کردهاند غافل از آنکه شاید بتوان به یک انقلاب تاخت اما به یک زلزله چطور؟
مگر سراغ دارند زلزلهیی را که پیچیدهترین و پیشرفتهترین تکنولوژی بیشتری مانع از و نوع و حرکت امواج آن شده باشد؟
زلزلهایی که کاخ سفید را بر سر ساکنان سیاه دل آن فرو ریخت به یقین برای پاشاندن کاخ فرعونیان بغداد و عروسکان واشنگتن به تلنگری پیشنیاز ندارد.
صدام جنایتپیشه و بغض کرده، 6 ماه پیش بفرمان ناپدری در بدرش با همه امکانات خود از مرز انقلاب اسلامی ما گذشت تا پیامآور «اعاده حیثیت» و غرور از دست رفته اعراب» باشد غافل از اینکه در همان روزهای نخست. انقلابیون مسلمان خواب خوش و رنگیاش را بشدت آشفته و تیره میسازند.
ماشین عظیم جنگی عراق که بجای «قدس» ـ جبهه اصلی مسلمین ـ راهی غرب شده بود تنها چند روز پس از جنگ به گاری شکستهیی بدل شد که اسب ناجیب آن صدام حتی فرصت افسارگیسختن و به مرزهای سابق گریختن را نیافت
شرح وحشیگریهای صدام این سرآمد وحشیان و تیره دلان تاریخ جنایت بشری را به فرصت دیگری موکول میکنیم و بموقع خود شمهیی از نقض قوانین جهانی و انسانی از سوی جنایت پیشگان بغداد را یادآور میشویم.
آنچه در این گزارش میخوانید نحوه برخورد دشمن با اسرا، مجروحین و گروگانهای جنگ است و مقایسه آن با چگونگی برخورد سپاهیان اسلام با اسرا و فریبخوردگان رژم بعثی عراق.
در این گزارش از زبان مسئولین و حتی نمایندگان بیطرف صلیب سرخ جهانی میشنویم که چگونه فریب خوردگان و بازی خوردههای صدام در پناه انقلاب اسلامی، براساس موازین بشردوستی و طبق قراردادهای چهارگانه ژنو حمایت میشوند و دربرابر، کافران بعثی در جنگ به قانون جنگل تکیه دارند، هر آنچه میخواهند میکنند و به تنها چیزی که اعتقاد ندارند قانون و مقررات بینالمللی است.
در این گزارش برای آگاهی عمومی هموطنان رزمندهیی که عزیزی از عزیزانشان در چنگال دژخمیان گرفتارند و یا در جبهه ستیز با کفر به سرنوشتی نامعلوم دچار شدهاند، چگونگی تلاش مسئولین و سازمانهای داخلی و خارجی از جمله هلال احمر و صلیب سرخ جهانی برای تماس با اسرای جنگ ردیابی افراد مفقودالاثر تشریح میشود.
امید است که این گزارش در تخفیف دل ناگرانی مادران و پدران این سرزمین مقدس بخاطر ماهها بیخبری از عزیزانشان موثر باشد.
اندیشه تاسیس صلیب سرخ جهانی رااولین بار هاتری دونان سوئیسی تحت تاثیر صجنههای رقتبار جنگ سولفریونر به جهانیان عرضه نمود و در سایه همت او سرانجام در سال 1862 میلادی مقاولهنامه ژنو بمنظور حمایت و کمک مجروحین جنگها به تصویب تعدادی از کشورهای جهان رسید و به این ترتیب فکر تاسیسی صلیب سرخ جهانی و همچنین تشکیلات ملی صلیب سرخ کشورها پایهگذاری شد.
دولت ایران نیز متجاوز از یکصد سال است که به عضویت صلیب سرخ جهانی پذیرفته شده است و از آن تاریخ بعد بموجب بک سلسله قراردادها و کنوانسیونهای بینالملی دیگر مقررات و ضوابط بینالملی رو به توسعه و افزایش نهاد تا اینکه در سال 1949 میلادی قراردادهای چهارگانه ژنو به تصویب کشورهای عضو اتحادیه جهانی صلیب سرخ و از جمله ایران رسید.
قراردادهای چهارگانه «ژنو» از بخشهای زیر تشکیل شده است:
بهبود سرنوشت مجروحین و بیماران در نیروهای مسلح هنگام اردوکشی
2- بهبود سرنوشت مجروحین و بیماران و غریقان نیروهای مسلح در دریا
3- قرارداد راجع به حمایت افراد کشوری در زمان جنگ
کمیته بینالمللی صلیب سرخ
کمیته بینالمللی صلیب سرخ سازمانی است انساندوست مستقر در شهر ژنو سوئیس و کار آن کمک به آسیبدیدگان درگیریهای مسلحانه در هر نقطه جهان است.
نمایندگان کمیته سوئیسی هستند و علامت آن صلیبی سرخ بر متنی سفید معکوس پرچم سوئیس است. این علامت همزمان با ایجاد کمیته صلیب سرخ جهانی یعنی حدود یکصد و بیست سال پیش انتخاب شد.
عملیات کمیته بینالمللی صلیب سرخ در سراسر جهان، اغلب با همکاری جمعیتهای صلیب سرخ یا هلال احمر کشورهای مربوطه صورت میگیرد نمایندگان صلیب سرخ جهانی بدلیل چندی که زائیده جنگ با عراق است به ایران آمدهاند.
کمک دادن به مقامات کشوری و جمعیت هلال احمر ایران در زمینه نگهداری آسیب دیدگان جنگ اعم از نظامی و غیرنظامی و دیدار با افراد نیروهای عراق که طی درگیریها اسیر نیروهای ایران شدهاند از جمله فعالیتهای انه است.
میقاقهای 1949 ژنو به نمایندگان کمیته بینالمللی صلیب سرخ اجازه میدهد که کلیه بازداشتگاههای اسیران جنگ بازدید و بطور خصوصی با اسیران گفتگو کنند.
هدف اصلی از این دیدارها اطمینان یافتن از این است که اسیران در جاهای مناسبی نگهداری میشوند، بدقر کافی خوراک و پوشاک دارند، خدمات پزشکی لازم برای آنها فراهم است میتوانند روشن کنند، با آنها بدرفتاری نمیشود و...
نمایندگان کمیته چه در عراق و چه در ایران همچنین فرمهایی در اختیار اسیران میگذارند تا پیام خود را برای خانوادهاشان بنویسد.
پس از پایان جنگ کشورهای مروبطه موظفند اسیران جنگ را در اولین فرصت آزاد کنند. کمیته بینالمللی صلیب سرخ بعنوان میانجی بیطرف میتواند در اینجا نیز شرکت داشته باشد.
آنچه در پی میآید گفتگوئی است با اسرای عراق ی ایانی.
عراقیها همکاری نمیکنند
آقای پیرو ژو سرون ضمن تشکر از شما و همکارانش بخاطر فرصتی که برای این گفتگو در اختیار ما قرار دادید لطفا بفرمایدد علت حضور کمیته بینالمللی صلیب سرخ در ایران چیست؟
علت حضور ما در ایران پیماننامه ژنو است که به کمیته بینالمللی صلیب سرخ اجازه میدهد حضور بیطرف در کشورهای درگیر داشته باشد. بعنوان مثال در جریان جنگ 1967 اعراب و اسرائیل نمایندگان ما در تلآویو قاره، دمشق، بیروت عمان و مناطق اشغالی حضور داشتند.
در جنگهای جهانی اول و دوم نیز صلیب سرخ جهنی فعالیتهای بسیار گستردهیی داشته است.
علاوه بر این نمایندگان صلیب سرخ جهانی در مورد پناهندگان کامبوجی یونپسف هکماری کرده وبا استفاده از یک پل هوایی کمک های وارداتی را از بانکو که به «پنوم پنه» میبردند.
در مورد رسیدگی به وضع زندانیان سیاسی در اکثر نقاط جهان نمایندگی داریم و در عین حال از آوارگان جنگهای داخلی در شرق آسیا و آفریقا با پوشش تغذیه، بهداشت و اسکان حمایت میکنیم.
هماکنون نمایندگان صلیب سرخ جهانی با هلال احمر پاکستان به افغانیهای پناهنده به این کشور همکاری میکنند.
یکی از زمینههای مهم فعالیت صلیب سرخ جهانی رسیدگی به وضع زندانیان سیاسی در کشورهای مختلف است.
ما تابحال بارها از زندانیان سیاسی در آمریکای لاتین، آفریقای جنوبی، ایرلند شمالی و... دیدن کردهایم.
در این زمینه نخستین بار پس از یک سلسله مکاتبات و مذاکرات طولانی، دولت یاران در سال 1977 اجازه ملاقات با زندانیان سیاسی را به ما داد.
پس از این ملاقات گزارشی تهیه کردیم و در اختیار دولت وقت قرار دادیم. اولین گزارش ما در مورد زندانیان سیاسی ایران پس از انقلاب منتشر شد. در این گزارش مسئله شکنجه توسط ساواک مطرح شده بود و در مجموع در تعدیل شکنچه در آن تاریخ بسیار موثر واقع شد.
تنها وسیله ارتباط اسرا، محروحین و گروگانها با خانوادههایشان کمیتههای صلیب سرخ جهانی است.
کلیه پیغامهائی که اسرا از طریق ما به خانوادههایشان میدهند توسط هلال احمر در سراسر ایران پخش میشود. لازم به یادآوری است که هماهنگی بین کمیتههای مستقر در عراق و ایران از طریق ژنو انجام میشود و این ارتباط بصورت دائم است اما ارتباط مستقیم بین دو نمایندگی وجود ندارد.
کیفیت کار به اینصورت است که لیست اسرای جنگی مرتبا در اختیار مقامات دو کشور قرار میگیرد. ما پس از ملاقات با اسرا گزارش کامل، دقیق و محرمانهیی برای مقامات دو کشور تهیه میکنیم بنابراین هر دو دولت از وضعیت اسرای خود اطلاع دارند.
در ایران برای دسترسی به زندانها و اسرای عراقی هیچگونه مسئلهیی نداریم. بنظر میرسد مقامات ایرانی تلاش ما را درک و تحسین میکنند.
البته انتقاداتی هم معمولا در مورد ما میشود. بخصوص در مورد ما میشود بخصوص در مورد مهندس تندگویان که پاسخ آن را قبلا دادم و باز هم میگویم در اینمورد بارها و بارها از مقامات عراقی تقاضا شده اما جوابی گرفته نشده است.
در مورد کمکرسانی به آوارگان جنگ مستقر در اردوگاهها در چند نوبت امکانات خود را به مقامات ایرانی اعلام کردهایم اما تا این اواخر میگفتند از نظر کمکرسانی هیچگونه مسئلهیی نداریم. در حال حاضر مقامات ایرانی تمایل دراین زمینه نشان دادهاند و پس از ملاقاتی که من با دکتر بهزادنیا سرپرست هلالاحمر ایران داشتم تصمیم گرفته شد نمایندگان کمیته بینالمللی صلیب سرخ با همکاری هلالاحمر بزودی تحقیقی را در کمپ آوارگان جنگی در خوزستان انجام دهد.