تحریم‌های هدفمند علیه ایران اثری ندارد

رئیس گروه مطالعاتی اورآسیا اعتقاد دارد تحریم‌های هدفمند علیه ایران موثر نخواهد بود و تا زمانی که تغییرات عمده‌ای در سیاست داخلی ایران پیش نیاید، تحریم‌ها تنها باعث تاخیر در پذیرش ایران به عنوان یک قدرت هسته‌ای و یا اقدام علیه آن می‌شود.

روزنامه پاکستانی «دیلی تایمز»، نوشت: «یان برمر» که ریاست این گروه مشورتی فعال در زمینه خطرات سیاست جهانی را برعهده دارد، تصریح کرد: «جرج بوش با وجود لفاظی‌های تند تمایل زیادی دارد از انتخاب دو گزینه حمله هوایی به مراکز هسته‌ای ایران و یا پذیرش ایران هسته‌ای دوری کند و در حال حاضر مقامات دولت بوش امیدوار هستند که تحریم‌های هدفمند علیه سران تهران بتواند آنها را به مصالحه وادارد.» وی در مقاله‌ای در این روزنامه پاکستانی با اشاره به تحریم‌های اخیر شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران و 28 نهاد و شخصیت برجسته نظامی و دفاعی ایران ادامه داد: «برخی از مقامات دولت بوش این‌گونه مطرح می‌کنند که راهبرد مشابه درباره کره شمالی به کار آمد اما دلایل فراوانی وجود دارد که راهبرد مشابه علیه تهران کارساز نیست.»

برمر در اشاره به این دلایل تاکید کرد: «دلیل اول و مهمترین آن این است که این تحریم‌های هدفمند در مورد پیونگ یانگ کارساز نبوده است. تصویب تحریم علیه 25 نفر از سران کره شمالی در جلسه بانک دلتا در ماکائو بطور حتم کره‌ای‌ها را تحت تاثیر قرار داد اما این امر مانع از این نشده رهبر کره شمالی از دستور آزمایش موشک بالستیک این کشور در اول ژوئیه سال گذشته و یا آزمایش هسته‌ای در ماه اکتبر خودداری کند.»

به نوشته وی، کره شمالی در عوض زمانی تمایل خود را برای مذاکره با آمریکا نشان داد که واشنگتن از تصمیم خود برای برچیده شدن برنامه هسته‌ای این کشور به عنوان پیش‌شرط مذاکره دست کشید. دولت بوش کره شمالی را به عنوان قدرت هسته‌ای به رسمیت شناخت و درک کرد که فشار خارجی دیگر تاثیری بر آن نخواهد داشت بنابراین رویکرد خود را در قبال آن تغییر داد و رویکردی منعطف‌تر و باثبات‌تر برگزید.

نویسنده، این تغییر رویکرد را با توجه به درگیری ارتش آمریکا در عراق و افغانستان ناتوانی آن در تهدید کیم جونگ ایل، رهبر کره اعلام کرد.

بنابر ارزیابی نویسنده هیچ یک از این رویکردها به دولت بوش در قبال ایران کمک نخواهد کرد و هیچ قدرت خارجی اهرم فشاری علیه ایران به آن گونه‌ای که چین بر کره شمالی داشت، ندارند. حتی اگر آمریکایی‌ها به ارایه رویکرد آشتی‌جویانه‌تر با ایران راضی شوند این کنگره دموکرات خواهد بود که با این امر بطور حتم مخالفت خواهد کرد. آنها خواستار تشدید تحریم‌ها علیه ایران بیش از آن چه هستند که دولت بوش خواستار است.

نویسنده نوشت: «همان‌گونه که ایران با کشوری به نام چین مواجه نیست که نقش بازیگر موثر خارجی را بازی کند کره شمالی نیز با تهدیدی به نام اسرائیل و امکان حمله پیشدستانه آن به مراکز هسته‌ای مواجه نبود.»

در ارزیابی وی آمده است: «به نظر، هدف از تحریم‌های هدفمند ایران خودداری از تقابل نظامی با تهران بوده که این امر خود مشکل بیشتر پدید آورده است. با این حال این رویکرد ممکن است حمایت بیشتر بین‌المللی را با آمریکا همراه کند.»