اخبار دفاعی ـ‌ راهبردی

خبر ویژه: آمریکا و جنگ ضدزیردریایی در قرن 21
پیشرفت صنایع مختلف و به‌دنبال آن، ایجاد تغییر و تحول در صنایع نظامی در دنیای امروز، به امری عادی مبدل گشته به‌گونه‌ای که هر روز شاهد رونمایی از طرح‌های جدید نظامی هستیم. در این بین، صنایع دریایی نیز از این قافله عقب نمانده و همگام با سایر بخش‌ها، دچار تغییر و تحولات اساسی شده‌اند. اما در دریا همچنان شاهد برتری تهاجمی یگان‌های زیرسطحی بر یگان‌های سطحی هستیم که شاید علت اصلی آن، عدم امکان نفوذ امواج الکترومغناطیسی به زیر سطح آب و دشواری کارکردن با امواج صوتی باشد؛ این امر باعث می‌گردد شناسایی زیردریایی‌ها به امری دشوار مبدل گردد و امتیاز ضربۀ اول، به واحدهای زیر سطحی تعلق گیرد.
عدم کارآیی مناسب سامانه‌های «سونار» در خلال این سال‌ها، در برخی حوادث، به اثبات رسیده که از جملۀ آنها می‌توان به این موارد اشاره کرد: برخورد زیردریایی «یو.اس.هاتفورت» و ناو «یو.اس.نیواورلئان» نیروی دریایی ایالات متحده در خلیج فارس، برخورد بین زیردریایی انگلیسی1 و زیردریایی فرانسوی 2 در عمق آب‌های اقیانوس اطلس در چهارم فوریه 2009، عدم توانایی شناسایی زیردریایی چینی کلاس «سونگ» توسط سامانه‌های آمریکایی در حالی که زیردریایی یاد شده در فاصلۀ 9 کیلومتری ازناوهواپیمابر «کیتی‌هاوک» قرار داشت؛ این اتفاق در 26 اکتبر 2006 و در اقیانوس آرام به وقوع پیوست.
این حوادث و اتفاق‌ها به خوبی بیانگر عدم کارآیی مناسب سامانه‌های «سوناری» در رهگیری و کشف زیردریایی‌ها هستند.
گزارش پیش‌رو، خلاصه‌ای کوتاه از مقالۀ چگونگی پیش بردن نبردهای ضدزیردریایی در قرن 21 است که توسط نیروی دریایی ارتش ایالات متحده ارائه گردیده است .
مقدمه
همزمان با حرکت روبه‌جلوی ما در دریاها، رزم ضدزیردریایی به‌عنوان مأموریت اصلی نیروی دریایی ایالات متحده مطرح خواهد شد. انجام این مأموریت خطیر نیازمند سرعت بالا در انجام طرح‌های راهبردی و چالاکی، اتحاد و مانورپذیری بالای یگان‌های مستقر در سرتاسر آب‌های جهان است. اساس توان رزم ضدزیردریایی ایالات متحده، در مواجهه با یگان‌های زیرسطحی بر پایۀ دانشی است که در زمان جنگ سرد به دست آمده است؛ بنابراین جهت مقابله با تهدیدهای جدید نیروی دریایی می‌بایست هرچه سریعتر خود را به فناوری‌ها و قابلیت‌های پیشرفته مجهز نماییم.
هدف ما در این دوره، افزایش حداکثری توان ضدزیردریایی ارتش در سرتاسر جهان است که این امر با محقق ساختن این موارد اجرایی خواهد شد: بهسازی و ایجاد تحول در سامانه‌های پردازش صوتی، افزایش کیفیت سامانه‌ها در امور پردازش، داده‌گیری، به اشترک‌گذاری داده‌ها، بهینه‌سازی سامانه‌های ارتباطی، طرح‌ریزی سریع و هماهنگ بین نیروها و افزایش قدرت مانور آنها و سرانجام، بالا بردن دقت در هدف قرار دادن واحد دشمن؛ این موارد به نیروی‌های خودی کمک می‌کند تا با بیشترین توانایی خود، در فرآیند نبرد شرکت نمایند. در آینده توان ضدزیردریایی ارتش توسط شبکه‌ای از حسگرهای هوشمند که متصل به سامانه‌های تسلیحاتی هستند، به‌مراتب بیشتر خواهد شد؛ بنابراین در آینده، استخوان‌بندی سامانه‌های ما دارای سرعت، دقت و پایداری بالایی خواهند گردید.
شرایط محیطی
از جمله مشکلاتی که در قرن بیست ویکم، توان ضدزیردریایی ایالات متحده را به چالش می‌کشد، شرایط محیطی حاکم بر دریاها است. این شرایط به‌ویژه در نواحی ساحلی، بیش از سایر نقاط خطرساز می‌گردند. بنابراین جهت انجام عملیات های ساحلی، نیروی دریایی می‌بایست فناوری جدید خود را در سراسر جهان گسترش دهد. عملیات‌های آینده بر محور در دست گرفتن سریع فرآیند نبرد در نواحی ساحلی باوجود تراکم، ترافیک و تداخل بالای امواج صوتی استوار خواهد بود. در این شرایط، با توجه به درهم ریختگی و بی‌نظمی امواج، مبارزه با واحدهای پنهان‌کار دشمن، امری خطیر و استثنایی خواهد بود.
دشواری‌های نبرد
 ترافیک و تراکم بالای صوتی 
انتشار ضعیف امواج صوتی 
استفاده دشمن از واحدهای پنهان‌کار
 به‌کارگیری روش‌های جنگ ناهمگون توسط دشمن
گسترش فناوری‌های جدید طرح‌ریزی عملیات‌ها و اجرای آنها توسط هر دو طرف دوست و دشمن، نبرد را به‌گونه‌ای مهیج دگرگون خواهد ساخت. در آینده، دشمن از اصول رزم ناهمگون استفاده خواهد کرد که مبتنی بر استفاده از مین‌ها، موشک‌ها و زیردریایی‌هایی مجهز به سامانه‌های پیشرانۀ جدید، فناوری پنهان‌کار و تسلیحات جدید خواهد بود. همچنین دشمن در آینده مجهز به تسلیحات نامتعارف خواهد شد که این امر به تهدیدی جدی برای ملل دوست، پایگاه‌های اصلی ارتش و البته قرارگاه‌های مستقر در خشکی بدل خواهد شد؛ در چنین شرایطی، مواجهه با دشمن نیازمند به کارگیری سامانه‌های پیشرفته جهت تشکیل سامانۀ سپر و تهاجم دریایی است و تحقق این امر در جهت برتری قوای ایالات متحده و نیروهای ائتلافی، ضروری است.
نبرد ضدزیردریایی و قدرت دریایی، ایده‌های بلندمدت و کوتاه‌مدت
پیروز شدن در نبردهایی با چنین شرایط محیطی و بر دشمنانی با این امکانات، نیازمند به‌دست گرفتن ابتکار عمل و ایجاد تحول در تعیین رهنامه، سازماندهی نیروها، امور آموزشی، تجهیزات و امکانات مادی، کارکنان و امور پشتیبانی است. جهت تسریع در دست‌‌یابی به اهداف کوتاه‌مدت، ناوگان فرماندهی عملیات‌های ضدزیردریایی ایجاد شده است. این امر قابلیت‌ و توان ضدزیردریایی سایر واحدها را افزایش خواهد داد. این تلاش‌ها، متمرکز بر فشرده‌سازی فرآیندهای متوالی کشف و انهدام است. افزایش سرعت درگیری با واحدهای دشمن و نابودسازی سریع آنها، نیازمند تشکیل شبکه‌های داده پردازی، مشارکت و هماهنگی واحدها در طرح‌ریزی و سرعت بالا در درگیر شدن با واحد دشمن است.
اهداف و نیازها در کوتاه‌مدت 
بالا بردن قابلیت پردازش سیگنال واحدها 
استفاده از سامانه‌های «سوناری» مجهز به آرایه‌های غیرمتمرکز 
استفاده از آرایه‌های با کارکرد در بسامد کم 
استفاده از سامانه‌های قابل گسترش جدید 
به‌ کاربردن حسگرهای «سوناری» جدید 
به‌کارگیری سامانه‌های کشف پریسکوپ 
تصویربرداری دریایی به‌ روش‌های مرسوم 
استفاده از اژدرهای با ساختار باز 
به‌کارگیری سامانه‌های اقدام متقابل در برابر اژدر دشمن.
راهبرد تحول توان ضدزیردریایی در بلندمدت جهت دستیابی به دو هدف زیر صورت می‌گیرند:
 راندن دشمن از منطقۀ خط: جهت انجام این فرآیند می‌بایست زیردریایی‌های دشمن را از ورود به محدودۀ خاصی که نیروهای خودی در آن قرار دارند برحذر داشت. این امر با افزایش قابلیت در هدف‌گیری و نابودی زیردریایی دشمن امکان‌پذیر خواهد بود. 
  برقراری امنیت در منطقۀ مانور نیروهای خودی: برقراری این شرایط در منطقۀ مورد نظر، از راه پس‌زدن یا نابودی زیردریایی دشمن امکان‌پذیر خواهد بود. به این وسیله امکان حفاظت و برقراری امنیت در یک محدوده خاص جهت رفت و آمد شناورهای نیروی دریایی ایالات متحده، نیروهای ائتلافی و یا شناورهای تجاری برقرار خواهد شد.
راندن دشمن به حوزۀ خطر بستگی به پویایی سامانۀ سپر و تهاجم دریایی در برخی موارد دارد که عبارتند از: پایداری سامانه‌ها در هوشیاری، مراقبت و رهگیری و تهاجم به‌موقع و پنهان براساس اطلاعات دقیق؛ همزمان منطقۀ نبرد توسط شبکه‌ای از حسگرهای کنترل خواهد شد و امکان ورود لینک شدن واحدهای به یکدیگر1 جهت انجام هماهنگ عملیا‌ت‌ها برقرار خواهد شد. پایگاه دریایی ایجاد شده به‌خوبی از قابلیت‌های واحدهای ضدزیردریایی استفاده خواهد کرد و این امر سبب به‌حداقل رسیدن نیاز آن به حمایت پایگاه‌های زمینی می‌گردد. تمامی این اهداف از طریق برقراری یک شبکه از نیروها که متشکل از شناورهای نظامی، حسگرها، سکوها و تسلیحات می‌باشند، محقق خواهد شد. فناوری جدیدی که به کار گرفته خواهد شد، از حسگرهای شبکه‌ای متصل به سامانه‌های رایانه‌ای قدرتمند بهره‌مند خواهد برد. زمانی که این شبکه با ویژگی پایداری ایجاد شده توسط سپر دریایی تلفیق گردد، حاصل آن نظارت و هوشیاری فراگیر خواهد بود. استفاده از صدها یا هزاران دستگاه حسگر و پردازشگر مسلط به محیط، منجر می‌گردد تا به نظارتی بی‌سابقه و تصاویری با جزئیات بی‌نظیر از محدودۀ نبرد دست پیدا کنیم؛ این اطلاعات بی‌نظیر، سامانه‌های تسلیحاتی را قادر به واکنش دقیق و به‌موقع خواهد ساخت.
ویژگی‌های بارز
 پایداری 
اطلاعات و هوشیاری فراگیر 
سرعت و چابکی بالا در انجام عملیات
 سرعت بالای فناوری جدید 
جهت موفقیت در انجام چنین عملیات پیچیده‌ای، می‌بایست روش‌هایی که در پشت صحنۀ نبرد تدوین می‌گردند نیز اصلاح شود. این امر موجب افزایش سرعت فناورانه می‌شود؛ افزایش سرعت فناورانه در عرصۀ سامانه‌های پردازشگر و هوشمندسازی سامانه‌های انسانی میسر می‌گردد.
انقلاب و تحول نبرد ضدزیردریایی در قرن 21
اطلاعات فراگیر از منطقۀ نبرد به‌عنوان قلب تپندۀ ساختار شبکۀ ضدزیردریایی در قرن بیست‌ویکم مطرح است که انجام مانور سریع و هدف‌گیری دقیق را میسر می‌سازد. محدودیت حسگرها و تسلیحات امروزی باعث قرارگیری رودرروی نیروهای خودی و نیروهای دشمن می‌گردد که این امر نیروها را در معرض خطر قرار خواهد داد. این‌گونه درگیری‌ها، از گذشته تا به حال مؤثر بوده‌اند اما با نگاهی که نسبت به آینده وجود دارد، این روش‌ها کارآیی ندارند. در آینده سیطره بر میدان نبرد از طریق تجهیزات بدون سرنشین، تصاویر عملیاتی و تسلیحات آماده به‌کارگیری دقیق، محقق می‌گردد. در آینده پیروزی در نبرد ناهمگون از طریق به‌کارگیری تسلیحات و سامانه‌های دقیق و کارکنان دریایی حرفه‌ای محقق خواهد شد.
همزمان با پیشرفت فناوری، شبکه‌ها و حسگرهای خودکار و هوشمند متصل به سامانه‌های انسانی یا بدون سرنشین، موجب انتقال نبرد ضدزیردریایی از وضعیت متمرکز بر سازه به وضعیتی بر محور توانایی حسگرها2 خواهند شد. شبکه‌ها و حسگرها، قدرت درگیری سامانه‌ها و تسلیحات را افزایش خواهند داد. در بسیاری از موارد، حسگرها، سامانه‌های کنترل ـ فرماندهی و تسلیحات به‌صورت جدا از یکدیگر و واقع در نقاط مختلف و نه واقع بر یک سازه مشترک خواهند بود.
اولویت ارتقا
(1) حسگرها قبل از تسلیحات
(2) شبکه قبل از سازه‌ها
این فناوری متمرکز بر ساختار پراکنده، سبب کاهش وابستگی به ساختار کنترل ـ فرماندهی می‌گردد. نیروی دریایی به‌خوبی می‌تواند این روش را به‌کار گیرد؛ زیرا عدم‌تمرکز بر یک واحد در متن فرهنگ هدایت و رهبری ما قرار دارد.
راهی به سوی آینده
جهت افزایش قابلیت رزم ضدزیردریایی می‌بایست بر اصول عملیاتی و قابلیت‌های زیر تمرکز کرد:
 آمایش و دیده‌بانی منطقۀ نبرد: کسب اطلاعات جامع از محیط زیر سطحی نبرد جهت تشخیص رهنامه و تاکتیک دشمن و قابلیت‌ها و نقاط ضعف او ضروری است. 
پایداری و کشف:‌ تشکیل شبکه‌ای از دستگاه‌های نظارت با قابلیت به کارگیری سریع سبب افزایش شانس کشف، رهگیری واحد دشمن و درگیری با آن خواهد شد. 
هماهنگی و ارتباط سامانه‌های تسلیحاتی: رهگیری و درگیر شدن با واحد دشمن از طریق برقراری اتحادی هماهنگ و مجتمع بین نیروها و استفاده از تسلیحات دقیق اجرا خواهد شد. 
جست‌وجو قوی و نرخ نابودسازی بالا: سرعت و چابکی بالای فناوری جدید سبب به بیشینه رساندن توان جست‌وجو و نرخ نابودسازی می‌گردد و در نتیجه، توان کمی هر واحد در از بین بردن زیردریایی‌های دشمن افزایش می‌یابد. این هدف با به‌کارگیری شبکه‌ای از سامانه‌های جست‌جوی گسترده، تکنیک‌های دقیق موقعیت‌یابی و سامانه‌های تهاجمی دقیق، امکان‌پذیر است. 
حفظ شیوه‌های سنتی: فناوری جدید سبب کوچک‌تر شدن سامانه‌های کنترل ـ‌ فرماندهی، حسگرها و تسلیحات شده است و باعث دگرگونی در پیکربندی سامانه‌های بدون سرنشین و یا انسانی گشته است. در چنین وضعیتی، روش‌های سنتی دیگر کارآیی لازم را نخواهند داشت. 
دفاع در عمق: قابلیت دفاعی مجتمع به‌وجود آمده توسط شبکۀ حسگرها، تسلیحات و سازه‌ها، توان اقدام متقابل در مواجهه با تهاجم دشمن و در راستای دفاع از نیروها را بهبود می‌بخشد.
روش نبرد ضدزیردریایی در قرن بیست و یکم به‌صورت روشن و واضح مبتنی بر پاکسازی سریع محدودۀ عملیاتی از زیردریایی‌های دشمن است؛ جهت دستیابی به این هدف، می‌بایست توان نیروهای خودی را افزایش داده و از نقاط ضعف دشمن نهایت استفاده را ببریم.
WWW.military.ir
ارتشبد «وادیم ولکوفسکی» رئیس ستاد نیروی هوایی فدراسیون روسیه گفت: روسیه می‌تواند پدافند هوایی نسل جدید «اس 400» را در صورت اتخاذ تصمیم سیاسی، در کشورهای مشترک‌المنافع مستقر سازد.
ولکوفسکی اعلام کرد: بر اساس تصمیم مسئولان سیاسی، ممکن است این سامانه‌ها در همه جا مسقر شوند؛ وی افزود: از «اس 400» می‌توان هم در چارچوب نظام واحد امنیت مشارکتی و هم به‌عنوان پدافند هوایی کشورهای مشترک‌المنافع استفاده کرد.
ولکوفسکی همچنین اطلاع داد که دو هنگ پدافند هوایی در سال 2010 به سامانۀ موشکی «اس 400» مجهز خواهند شد.
وی در این رابطه گفت: «ما امسال برنامه‌ریزی می‌کنیم که دو هنگ دیگر را به سامانه‌های موشکی «اس 400» مجهز کنیم.
در همین حال، «ایگو آشوربیلی» مدیر عامل دفتر طراحی شرکت پدافندهای هوایی «آلماز ـ آنِتی» اعلام کرد: این شرکت آزمایش‌های اولیه موشک جدید رهگیر دوربرد برای سیستم‌های پدافند موشکی «اس ـ 400» را به پایان رسانده است.
وی در این رابطه خاطر نشان داشت: در هیچ زمانی، هیچگونه مشکلی با موشک‌های سامانۀ پدافند موشکی «اس 400» نداشتیم. در ماه نوامبر آزمایش‌های اولیه این موشک رهگیر دوربرد به پایان رسید.
از سامانه‌های پدافند موشکی «اس400» موسوم به «تریومف» (به معنای پیروزی) می‌توان در هر ساعت شبانه‌روز و در هر شرایط جوی و جغرافیایی حتی در وضعیت جنگ الکترونیک، استفاده کرد. «تریومف» سامانۀ دفاع ضدهوایی غیر راهبردی برای مقابله با هواپیماها با جدیدترین نرم‌افزارهاست.
تفاوت این سامانه‌ها با نمونه‌های قبلی «اس 300»، گسترش محدودۀ استفادۀ نظامی بوده و می‌توان در آنها از موشک‌های موجود جدید استفاده کرد. مجموعه‌های پدافند موشکی جدید برای انهدام اهدافی در مسافت تا 400 کیلومتری در نظر گرفته شده‌اند. هدف با ترکش‌هایی که در اثر انفجار کلاهک به‌وجود می‌آیند، منهدم می‌شود.
مجموعه‌های پدافند موشکی «تریومف» با مجموعه‌های موشکی جدید طی 30 ـ 40 سال آینده بخش اصلی دفاع ضدهوایی نیروی هوایی روسیه را تشکیل خواهند داد. با تلاش مهندسین دفاتر طراحی روسیه، موشک‌های جدیدی طراحی شده‌اند که از نظر ماهیت فنی ـ تاکتیکی نسبت به نمونه‌های مشابه غربی خود از جمله نمونه‌های آمریکایی و فرانسوی، برتری‌هایی دارند.
در ششم اوت سال 2007، اولین لشکر مجهز به «اس 400» در شهر «الکترواستال» حومۀ مسکو مستقر شد. قرار است هر سال یک یا دو هنگ مجهز به سامانه‌های یادشده در اختیار نیروهای دفاع ضدهوایی روسیه قرار گیرد. انتظار می‌رود که از آغاز سال 2010، سامانه‌های پدافند موشکی «اس400» برای صدور به خارج از کشور روسیه نیز پیشنهاد شوند.
www.rian.ru
تجهیز ارتش صیونیستی به پرندۀ بدون سرنشین
دستگاه پرندۀ بدون سرنشین «اِیتان» (به‌معنای قدرتمند) روز 18 فوریه به نیروی هوایی رژیم صهیونیستی معرفی شد که متخصصین، آن را در نوع خود، بهترین نمونه در جهان می‌دانند. بنا به گزارش پایگاه اطلاع رسانی «ISRA» بُرد پرواز «ایتان» تا اندازه‌ای است که می‌تواند مأموریت‌های ویژه‌ای را در چند صد کیلومتری از مرزهای این رژیم، برای مثال، در آسمان ایران انجام دهد.
«ایتان» می‌تواند تا ارتفاع 12 کیلومتری بلند شود و 24 ساعت در آسمان بماند. هم‌اکنون در یکی از پایگاه‌های نیروی هوایی در منطقۀ مرکزی رژیم صهیونیستی، گردان هوایی جدیدی از دستگاه‌های پرندۀ بدون سرنشین تشکیل شده است. روز 21 فوریه سال 2010 «ایتان» به‌صورت رسمی به نیروهای مسلح تحویل داده شد و آمادۀ انجام وظیفه گردید. البته این هواپیما پیش از این، بارها در مناسبت‌های مختلف از جمله جنگ غزه که به شهادت 1400 فلسطینی منجر شد، آزمایش شده است.
آن‌گونه که یکی از افسران بلندپایۀ نیروی هوایی رژیم صهیونیستی می‌گوید: استفاده از چنین دستگاهایی منجر به تغییر کلی اوضاع در هر صحنۀ نبردی خواهد شد.
این هواپیمای بدون سرنشین پیشرفته، بهترین نوع هواپیماهای بدون سرنشین در جهان و از نوع «ایتان» است.
«ایتان» می‌تواند بیش از 20 ساعت پیاپی در آسمان به‌پرواز درآید و با قابلیت حمل محموله‌های بزرگ، بیشترین مسافت را نسبت به دیگر هواپیماهای بدون سرنشین این رژیم، طی کند.
www.isna.ir
قطر نیروگاه هسته‌ای می‌سازد
یک مقام دولتی در قطر از آغاز تحقیقات در زمینۀ ساخت نیروگاه هسته‌ای در این کشور با اهداف صلح‌آمیز خبر داده و تأکید کرد: در نظر داریم از انرژی هسته‌ای برای تولید برق استفاده کنیم.
به نوشتۀ روزنامۀ «الرایه» قطر، «راشد احمد راشد الکواری» مدیر بخش کنترل تشعشعات هسته‌ای و مواد شیمیایی وزارت محیط زیست قطر اعلام کرد: این کشور گام‌های نخست را در راه بهره‌گیری از انرژی هسته‌ای بر می‌دارد.
«الکواری» همچنین از تشکیل کمیته‌ای ملی از سوی وزارت دفاع، کشور، محیط زیست و نمایندگان شرکت برق، نفت و جمعی از مسئولان دانشگاهی در زمینۀ پیگیری ساخت نیروگاه هسته‌ای برای اهداف صلح‌آمیز خبر داده و خاطر نشان کرد: کشورهای عضو شورای همکاری خلیج‌فارس در آخرین نشست مشترک خود که در سال 2009 برگزار شد، بر افزایش تلاش‌ها در زمینۀ بهره‌گیری صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای تأکید کردند.
آزمایش موفقیت‌آمیز سپر ضدموشکی چین
به گزارش خبرگزاری «شینهوا» از چین، نظامیان چینی فناوری رهگیری موشکی از زمین را با موفقیت آزمایش کردند. این آزمایش سپر ضد موشکی، که در جریان آن، اهداف رؤیت گردید، در خاک چین انجام گرفت.
با افزایش تنش‌ها در روابط میان پکن و واشنگتن در خصوص مسئله ارسال تسلیحات آمریکایی به جزیرۀ «تایوان» که چین آن را بخشی از خاک خود می‌داند، اخبار مربوط به آزمایش سامانه‌های ضدموشکی در چین شایع گردیده است.
رسانه‌های چینی اعلام کردند: پنتاگون معاملۀ فروش سامانۀ موشکی سپر ضدموشکی «پاترویت» نمونۀ جدید به تایوان را تأیید کرده است. در پاسخ، وزارت امور خارجه و دفاع چین به شدت نسبت به این اقدام آمریکا اعتراض نمودند. سخنگوی وزارت دفاع چین در همین رابطه اعلام کرد که کشورش حق اتخاذ گام‌های متناسب را برای خود محفوظ خواهد داشت.
آخرین بار چین به‌صورت علنی توان نظامی خود را در اکتبر سال 2009 طی رژه‌ای نظامی به نمایش گذاشت که به مناسبت شصتمین سالگرد تشکیل نیروهای مسلح جدید این کشور برگزار شده بود.
از جمله موشک‌های بالستیکی «css-x-10» با سوخت جامد و همچنین «JL-2» که برای زیردریایی‌ها در نظر گرفته شده است.
چین در سال 2007 خبر آزمایش‌های بالستیکی موشک میان‌بردی را اعلام کرد که ماهواره هواشناسی سابق این کشور را مهندم کرده بود. سال بعد از آن نیز چین موشک دوربرد کلاس «زمین به زمین» را آزمایش کرد. رسانه‌های چینی بر این آزمایش‌ها را اعلام نکردند.
www.military.ir
تصمیم ترکمنستان برای ایجاد نیروی دریایی
«قربانقلی بردی محمدف» رئیس‌جمهور ترکمنستان برنامۀ ایجاد نیروی دریایی ملی را تأیید کرد؛ به گزارش پایگاه اطلاع رسانی روسی «رگنوم»: چنین تصمیمی در اجلاس شورای دولتی امنیت ترکمنستان تصویب شد که «برنامۀ توسعه نیروی دریایی ترکمنستان تا سال 2015» به آن ارائه و طی اجلاس بررسی شده بود.
به عقیدۀ رئیس‌جمهور ترکمنستان، نیروهای مسلح کشور باید تکیه‌گاه راهبرد سیاسی ـ نظامی این کشور باشند که همچنان پایبند به اصل بیطرفی است و در عین حال، باید به صورت مؤثر به وظیفۀ خود مبنی بر تامین امنیت در مرزهای دریایی عمل کنند. پایگاه اصلی این ناوگان در بندر «ترکمن‌باشی» و تعداد افراد ناوگان به‌همراه سرویس ساحلی، تا 2000 نفر خواهد بود.
در سال 2002 ده‌ها قایق گشتی به نیروهای گارد ساحلی ترکمنستان در خزر عرضه شدند که از اوکراین خریداری شده بود. در سال 2003 ج.ا.ایران هفت قایق و یک ناوشکن به ترکمنستان اجاره داد. در چارچوب همکاری با آمریکا نیز به نیروی دریایی ترکمنستان قایق گشت کلاس «Point Jackson» عرضه شد.
افزون بر این، روز 10 دسامبر 2009 اعلام شد که نیروی دریایی ترکمنستان دو قایق گشتی روسی «سوبول» دریافت کرده است.
www.military.ir
طرح نوسازی ارتش عراق تا سال 2020
عراق قرار است تا سال 2020 میلادی طرحی به ارزش 10 میلیارد دلار را برای نوسازی ارتش خود به‌اجرا درآورد.
به گزارش منابع خبری، «هادی العامری» رئیس‌ کمیتۀ پارلمانی امنیت و دفاع عراق در گفتگو با روزنامۀ «الصباح» چاپ بغداد از بررسی طرح کامل نوسازی ارتش عراق تا سال 2020 به هزینه‌ای معادل بیش از 10 میلیارد دلار خبر داد.
العامری گفت: دولت عراق برای تسلیح ارتش و افزایش آمادگی نیروهای مسلح، تلاش‌های بسیاری را برای تهیه سلاح‌های پیشرفته از طریق آژانس فروش آمریکا «اف.ام.اس» به کار گرفت و قراردادی را به مبلغ سه میلیارد دلار منعقد کرد.
«العامری» اضافه کرد: آژانس آمریکایی تمامی سلاح‌های درج شده در قرارداد را به عراق تسلیم نکرد و دولت عراق مجبور شد تا راه‌های دیگری را برای تسلیح جستجو کند که می‌توان به اوکراین، صربستان و فرانسه اشاره کرد. وی اضافه کرد: دو برنامۀ مجزا برای تسلیح ارتش تا سال‌های 2015 و دیگری تا سال 2020 وجود دارد تا ارتش بازسازی شود و به نیرویی تبدیل شود که بتوان برای دور کردن خطرهای خارجی به آن تکیه کرد؛ همچنین با انجام روند بازسازی، آموزش، تسلیح با پیشرفته‌ترین سلاح‌ها و ایجاد انبارها و پادگان‌های لازم، اجرای طرح نخست آغاز شده است.
«حسن دیکان» از اعضای کمیتۀ امنیت و دفاع پارلمان عراق نیز گفت: کشورش برای عقد قرارداد تسلیح نظامی با روسیه، فرانسه، صربستان، کرۀ جنوبی، برزیل و ایتالیا افزون بر کشورهای دیگری از اعضای پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و آمریکا، توافق کرده است تا بغداد بتواند همزمان با خروج نظامیان آمریکایی از این کشور در پایان سال جاری میلادی، آمادگی خود را حفظ کند.
گفتنی است تسلیحات نظامی که عراق به‌دنبال کسب آنهاست شامل تانک‌های نوع «آبرامز»، «جنگنده‌اهی اف 16»، ناوهای دریایی، زره‌پوش و خودروهای زرهی، اسلحه‌های سبک و نیمه سبک و دستگاه‌های کشف مواد منفجره، بالگرد، قایق و شناورهای دریایی و دیگر سلاح‌هاست.