جنگ نرم ایران در منطقه

حنیف غفاری
هزینه های حضور ایالات متحده آمریکا و ناتو در خاورمیانه به صورت تصاعدی افزایش یافته است .بخش عمده ای از این هزینه ها از سوی استراتژیستهای غربی مورد محاسبه قرار نگرفته است .شهروندان آمریکایی و اروپایی دیگر این حقیقت تلخ را دریافته اند که در شرایط بحران اقتصادی، مالیاتهای سنگین پرداخت شده از سوی آنها خرج ماجراجویی های ناتو در شمال آفریقا و آسیای جنوب غربی و شبه قاره هند و ...می شود.آمریکا و ناتو از آغاز دومینوی سقوط دیکتاتورهای عربی وابسته به غرب تا کنون حضور سخت خود در منطقه را ادامه داده اند.از سوی دیگر،جمهوری اسلامی ایران با متانت و اطمینان خاطر کامل نظاره گر تحولاتی است که در کشورهای اسلامی و عربی رخ می دهد.ایران اسلامی بدون اینکه با بالگردهای خود بر فراز لیبی و دیگر کشورهای منطقه مانور دهد نسبت به تاثیرگذاری فرهنگی انقلاب اسلامی در میان سایر ملتهای منطقه و ظهور خاورمیانه ای به دور از دخالت قدرتهای بزرگ در آینده ای نزدیک ایمان دارد .
واقعیت امر این است که خاورمیانه هم اکنون تشنه معنویت و عقلانیت است .ترکیب این دو چیزی جزاشتیاق به اسلام سیاسی نخواهد بود.مسلمانان طی دهه های اخیر تبعات غیبت اسلام از صحنه سیاسی کشورهای خود را مشاهده کرده اند .از این رو در کنار عبارت "الشعب یرید اسقاط النظام"فریاد "الله اکبر"نیز در همه کشورهای مسلمان طنین انداز شده است . بی دلیل نیست که بر اساس تحقیق موسسه "پیو" اکثر مصری ها خواستار لغو معاهده کمپ دیوید هستند.همچنین بی دلیل نیست که شهروندان لیبیایی پس از تحمل سالها دیکتاتوری، خونریزی و خشونت رژیم قذافی بار دیگر در خیابانهای طرابلس و بن غازی فریاد استقرار حکومت اسلامی را سر می دهند.فراتر از این موارد،شهروندان تونسی در اولین انتخاباتی که پس از سقوط زین العابدین بن علی گماشته غرب و دیکتاتور سابق این کشور برگزار شده است با حضوری گسترده و مثال زدنی آرای خود را به سود اسلامگرایان به صندوق ریختند.آیا اینها گواهی بر نهادینه شدن بیداری اسلامی در قلوب ملتهای منطقه نیست؟غرب در چنین شرایطی در صدد است تا بیداری اسلامی شکل گرفته در منطقه را در نقطه ای خاص متوقف نموده یا با ایجاد ترکیبهایی ساختگی مانند اسلام سکولار و....مانع از استمرار این حرکت مقدس شود.اما آمریکا و ناتو این روزها بیش از هر زمان ناتوان دیده می شوند.قیام صد نفره نیویورکی ها در انتهای خیابان وال استریت به قیامی میلیونی در همه ایالات آمریکا و حتی کشورهای اروپایی تبدیل شده است.به عبارت بهتر،قیام وال استریت نقطه آشکار ساز فرسودگی نظام کاپیتالیسم محسوب می شود.تئوریسینهای اقتصادی وابسته به نظام سرمایه داری که سیاستمداران غربی طی دهه های اخیر از آنها به عنوان سوپاپ اطمینان و نقطه آرامش خود نام می بردند از سال 2006 تا کنون عملا قدرت نسخه پیچی برای سرمایه داری رو به اضمحلال را از دست داده اند.
اوباما ،سارکوزی،مرکل و کامرون که در جریان انقلاب مصر با نگرانی اخبار مربوط به تجمعات مردم در میدان التحریر قاهره را دنبال می کردند،امروزه با هزاران پلاکاردی مواجه هستند که میادین اصلی غرب را به میدان التحریر تشبیه می کند.با مرتب کردن گزارهها و واقعیات موجود در منطقه نتیجه ای جز این حاصل نمی شود که "غرب بحران زده با حضور سخت و حداکثری خود در خاور میانه نمی تواند از بیداری اسلامی شکل گرفته در منطقه جلوگیری کرده یا حتی شکل آن را تغییر دهد".
در چنین شرایطی اظهارات هیلاری کلینتون و دیگر مقامات آمریکایی در خصوص نحوه مواجهه با ایران اسلامی و دیگر کشورهای منطقه بیش از هر زمان دیگر مضحکانه جلوه می کند.مقامات کاخ سفید که در دو مرحله مهار بیداری اسلامی و تغییر شکل آن احساس ضعف و استیصال نموده و از سوی دیگر ،خود را از درون مضمحل و ناتوان می یابند بار دیگر روی به رسانه ها و تبلیغات سیاسی همیشگی خود آورده اند .از این رو حرجی بر هیلاری کلینتون و باراک اوباما نیست!
در نهایت اینکه حضور سخت ایالات متحده و ناتو در خاورمیانه که با توجیهات رسانه ای و سیاسی مقامات کاخ سفید و کشورهای غربی همراه است یکی از آخرین حلقه های سریال سقوط غرب و کاپیتالیسم محسوب می شود."اقتصاد ویران"،"ملت بی اعتماد"و"سیاست خارجی ماجرا جویانه"سه نقطه تشکیل دهنده مثلثی هستند که آمریکا به دستان خود آن را ایجاد کرده است.آیا تشکیل این مثلث،که اتفاقا حالتی نامرئی نداشته و کلیت وجود آن کاملا ملموس است،نتیجه ای جز سقوط و تباهی برای واشنگتن و متحدان آن خواهد داشت ؟
امروز بر کسی پوشیده نیست که حضور نرم جمهوری اسلامی ایران در منطقه با حضور سخت ناتو و غرب غلبه دارد.این غلبه در اجتماعات عظیم ملت های منطقه در مبارزه با استبداد و استعمار قابل مشاهده است.حتی صدای این حضور را می شود در فریادهای گفتمان جنبش تسخیر وال استریت هم شنید.