صالح اسکندری
انتخابات دور هشتم مجلس شورای اسلامی اسفندماه سال جاری برگزار میشود. اکنون گردونه رقابت بین احزاب و جریانات سیاسی در حال چرخیدن است. پیشبینی اینکه دست مردم کدام گوی اقبال را از گردونه بیرون میکشد برخلاف عقلانیت سیاسی است اما بدیهی است نتیجه انتخابات آتی متاثر از فاکتورها و عوامل مختلفی است که به طور مستقیم و غیرمستقیم میتوانند نقش تعیینکنندهای ایفا کنند.
یکی از عوامل تاثیرگذار نحوه عملکرد و اقدامات دولت نهم است که لاجرم و به طور غیرمستقیم نقش بیبدیلی در نتیجه انتخابات دارد. دولت صرف نظر از وظایف قانونی خود در روند برگزاری انتخابات و حفظ سلامت آن، ناگزیر در نتیجهای که از صندوقهای رای بیرون میآید اثرگذار است که این تاثیر را میتوان مثبت یا منفی ارزیابی کرد.
سیاست دولت مبنی بر تمرکززدایی ثروت از مرکز باعث افزایش زایدالوصف محبوبیت اصولگرایان در استانها و شهرستانهای مختلف شده است. مدل سفرهای استانی و تماس چهره به چهره رئیسجمهور و اعضای کابینه با مردم موجبات اعتبار سیاسی، محبوبیت و کارآمدی دولت را فراهم کرده که بالطبع این موضوع تقویت جایگاه اصولگرایان را در شهرستانهای مختلف کشور به دنبال داشته است.
یکی از دلایل اصلی حمله جریانات رقیب علیالخصوص دوم خردادی و کارگزاران به دولت و شخص رئیسجمهور همین تحرک و محبوبیت فزاینده دولت در اقصی نقاط کشور است که از سوی این گروهها به عنوان خطری جدی تلقی میشود.
امروز هر تصمیمی که رئیسجمهور میگیرد به طور بیسابقهای از جانب گروههای دوم خردادی مورد هجمه واقع میشود و نکته جالب همگرایی بین این گروههای رقیب و رسانههای خارجی از کشور در تخریب وجهه و تصمیمات دولت است. دولت گلوگاه محبوبیت فزاینده اصلوگرایان است که رقیب، موقعیت و جایگاه استراتژیک دولت در این فرآیند را به خوبی فهمیده است و با فضاسازی مسموم به هر نحو ممکن تلاش دارد چهره دولت را زشت جلوه دهد.
از سویی همین سیاست تمرکززدایی ثروت سبب شده است جریانات رقیب تصور کنند میتوانند به کرسیهای تهران در مجلس هشتم دلخوش کنند. اما دادهها، نظرسنجیها و در نهایت گمانه زنیها بر آن است که در بهترین حالت برای اصلاحطلبان در تهران وضعیتی شبیه به انتخابات شوراها قابل تصور است. یعنی تنها چرهههای شاخص لیست رقبای اصولگرایان هستند که همای اقبال، آنها را میشناسد و احتمالا بر دوش آنها خواهد نشست. از اصولگرایان نیز چهرههای شناخته شده و مطرح از تهران در دور هفتم به مجلس راه مییابند.
در نهایت باید گفت که مجلس هشتم گام پنجم اصولگرایان در کسب موفقیتهای پی در پی است. اصطلاحطلبان در این انتخابات بسیاری از کرسیهای خود در شهرستانها را از دست خواهند داد و در عوض چند کرسی در تهران به دست میآورند. در واقع اقلیت مجلس هشتم علیرغم داشتن چند چهره برتر اما ضعیفتر از اقلیت مجلس هفتم است. در این تحلیل مجلس هشتم ترکیبی از اکثریتی قوی و اقلیتی ضعیف خواهد بود که همگرایی بیشتری نیز با رئیسجمهور و دولت خواهد داشت.
والسلام