ترکیه و پ.ک.ک

اسلام‌گرایی
در گذشته براساس حمایتهای اقتصادی، فرهنگی و نظامی شوروی سابق و عدم نضج کامل گروههای اسلامی، خود دلیلی بود تا «پ.ک.ک» دربرابر تفکر دینی به مبارزه برخیزد و باور داشتند چنانچه اگر اسلام بر حق می‌بود چرا حاکمیت اسلامی عثمانی حقوق اکراد را تضییع کرد. در سابق سران حزب حین آموزشهای سیاسی ایدئولوژیک به افراد عضو، اندیشه اسلامی را مانع پیشرفته و عقب‌ماندگی خلق کرد می‌دانستند به همین سبب به سرکوبی خیزشهای اسلامی کمربسته بودند.
مع‌ذلک اقتدار «پ.ک.ک» چنان می‌نماید که ناظران سیاسی آن را بزرگترین تهدید علیه امنیت ملی ترکیه به شمار می‌آورند و مردم کرد براساس نارضایتیها از دولت ترکیه خواسته و یا ناخواسته در برابر سیاستهای «پ.ک.ک» منعطف و تابع هستند. لیکن پیدایی نهضتهای بنیادین اسلام‌گرا خصوصاً در نیمه شرقی ترکیه به آنجایی رسیدند که اریکه قدرت فرهنگی ـ سیاسی را به طور تدریجی به دست آوردند و قطب برتر سیاسی ـ ایدئولوژیک ـ مقابل گروههای چپ به ویژه «پ.ک.ک» قرار گرفتند و به لحاظ حمایت توده‌های مسلمان رفته رفته نفوذ اندیشه چپ را تحت‌الشعاع قرار داده و از ابهت آن در انظار خلق کرد بکاهد چرا که برتری گروههای اسلامی موجی از رضایت و خوشحالی را در میان مسلمانان ایجاد کرد و این رشد فزاینده دینی ـ مذهبی موجب گردید حتی قبایل کردی با نظریه تعصبات قومی، بیشترین تاثیرپذیری را از خود نشان دهند و آشکارا از عملکردهای جمعیتهای اسلامی حمایت نمایند و خواهانند تا بدین گروهها بپوندند.
«پ.ک.ک» در آغاز برای بازپس‌گیری قدرت و حذف حریف، دست به عملیات خصمانه علیه گروههای اسلامی زد ولی به جز تضعیف و نابودی نتیجه‌ای دربرنداشت، اینک سران حزب آگاهند که شرط موجودیتشان پذیرش ضمنی تفکر اسلامی است، بنابراین به مرور زمان موجودیت و توانمندی گروههای اسلامی را پذیرفتند.
از این رو شعارهای چپ‌گرایانه حزب کم‌ رنگ‌تر گردید و جای آن را به شعائر شورانگیز اسلامی داد. اگر اغراق نگوییم روند ایدئولوژیک «پ.ک.ک» در یک رفرم آرام به سوی پذیرش اندیشه سیاسی اسلامی خواهد بود.
بارها ملاحظه گردیده که تیمهای «پ.ک.ک» جهت جذب نیرو به مشی و تبلیغات اسلامی توسل جسته‌اند و برخی از مسلمانان عضو، انگیزۀ اصلی جذب خویش را اسلامی بودن «پ.ک.ک» بیان نموده‌اند، و همچنین حزب مزبور در منطقه جنوب شرقی ترکیه طوری وانمود می‌کند که نشان دهد با نیروهای اسلامی کنار آمده است، حتی دیده شده عدۀ کثیری از اعضاء به اقامه نماز و بحث‌های اسلامی می‌پردازند.
«پ.ک.ک» سعی دارد پیام رهایی‌بخش خویش را در موسم حج به گوش مسلمانان برساند به همین خاطر در عربستان اقدام به توزیع اعلامیه و تبلیغات در بین حجاج بخصوص اتباع ترکیه نموده است و برای نزدیک شدن به مسلمانان ترکیه، کنفرانسها و میزگردهایی از جانب «عبدالله اوجالان» به همراه چند تن از روحانیون ذی‌نفوذ کرد ترکیه و عراق برگزار شد، که بازتاب این نشست به وسیله چاپ نشریات و توزیع نوارهای کاست ویدئویی در جامعه کردی منعکس گردید. «اوجالان» طی یک سخنرانی تصریح کرد: ما مسلمان هستیم و از استراتژی‌ رهایی‌بخش پیامبر(ص) پیروی می‌کنیم. او مهاجرتش را از ترکیه مشابه هجرت پیامبر(ص) از مکه به مدینه لحاظ کرده و جنگ و گریزهای نیروهایش را شبیه به غزوات پیامبر تعبیه نموده است. و نیز با صدور اعلامیه‌ایی (بهار 72) مشروب‌فروشیها و قمارخانه‌ها را در سطح کردستان ترکیه ممنوع اعلام کرد.
عده‌ای از پیروان «پ.ک.ک» و گروههای چپی دیگر در زندانها به خاطر مباحثات و گفتگوهای فراوان با افراد مذهبی به سرعت جذب گروههای اسلامی شده‌اند.
ترفند نیروهای امنیتی
عدم احاطه نظامی ـ امنیتی بر مناطق کردی از طرف آنکارا سبب شد تا سازمان امنیتی ترکیه «میت» با همکاری سازمانهای جاسوسی آمریکا و اسرائیل جهت کنترل منطقه از شگردهای نفوذ جاسوس و جریان‌سازی به منظور تخفیف رشد حرکتهای رهایی‌بخش استفاده چشمگیری نماید. از این رو ورود نیروهای نفوذی از جانب «میت» به درون تشکیلات «پ.ک.ک» باعث بروز اختلافات و انشعاباتی از حزب گردید، حتی می‌رفت بنیان آن را متلاشی سازد اما تدبیر قاطع «عبدالله اوجالان» بر تشکیلات مانع از اضمحلال شد. و تدریجاً کوشید تا مصونیت حزب را در مقابل نفوذ جاسوسان بالا ببرد همچنان «میت» با نفوذ در گروههای اسلامی تلاش داشت تا شعله اختلافات فی مابین «پ.ک.ک» و جمعیتهای اسلامی را برافروزد. لیکن گروههای اسلامی به خاطر عدم ساختار پیچیده تشکیلاتی و رهبری واحد نتوانستند در برابر نفوذ جاسوسان «میت» مصونیت لازم را بیابند بلکه نظر به روند رو به افزایش اسلام‌گرایی در منطقه هر روز گامهای بلندتری به طرف تجزیه و انشعابهای جدید می‌گذارند. یعنی اینکه با ابتدایی‌ترین اختلاف جمعی از پیکره گروههای اسلامی جدا می‌شوند.
منقول است نیروهای امنیت عده‌ای زن و بچه را از یک روستای ییلاقی استان «وان» جمع آورده و به شکل فجیعی به قتل رساندند سپس اعلام کردند ما از نیروهای «پ.ک.ک» هستیم لکن، بعداً مشخص شد افراد مزبور از عناصر «میت» بودند که در پوشش آن حزب به کشتار مردم اقدام نمودند. چنانکه مامورین امنیتی با لباسهای مبدل نیز به نام جمعیتهای اسلامی با «پ.ک.ک» وارد جنگ می‌شوند و بالعکس به اسم «پ.ک.ک» با مسلمانان بدرفتاری کرده و به مقدسات آنان اهانت می‌کنند. عده‌ای از تحلیل‌گران سیاسی معتقدند رشد چشمگیر حرکتهای اسلامی به سرعت رو به گسترش است به طوری که ضریب تهدید امنیتی آن علیه دولت آنکارا نسبت به گروههای چپ خصوصاً «پ.ک.ک» بالا رفته بنابراین وجود «پ.ک.ک» برای ترکیه در حد ضعیف و یک جبهه بازدارنده جهت ضربه زدن به خیزشهای اسلامی مقبول است زیرا تاکنون «میت» از نام «پ.ک.ک» در سرکوبی نهضت‌های رهائی‌بخش اسلامی بسیار بهره برده است مثلاً در بهار سال 70 عده‌ای از نیروهای امنیتی با چهره «پ.ک.ک» پدر و مادر یکی از عناصر فعال اسلامی را به قتل رساندند و به حالت جوسازی و تبلیغات تظاهر می‌کردند ما به دستور «عبدالله اوجالان» عمل نمودیم. و یا فردی از گروههای اسلامی به ظاهر توسط «پ.ک.ک» ترور شد ولی مشخص گردید که تروریستها پس از انجام ماموریت به مقر «میت» مراجعت نمودند.
رادیو آنکارا در خبری اعلام کرد ـ 14/7/73 ـ : 26 نفر از عناصر حزب‌الله به جرم قتل 63 نفر در استان دیاربکر دستگیر شدند که در واقع اینان همان قربانیان سیاست جریان‌سازیهای سرویس «میت» هستند. زیرا نیروهای امنیتی به طور غیرمستقیم و با پوششهای لازم اقدام به شناسایی افراد مومن و مذهبی در شهرهای کردنشین کرده و آنها را با عناوین حزب‌الله و دیگر گروههای مذهبی مسلح نموده و با شعله‌ور کردن اختلافات سیاسی ـ ایدئولوژیک، آنان را رویارویی یکدیگر و دیگر گروههای مخالف دولت از جمله «پ.ک.ک» قرا می‌دهد. «میت» بدین شگرد قصد دارد طرفین درگیر را شناسایی کند چنانچه فردی و یا جمعی از طرفین کشته شود به جرم قتل آنها را دستگیر نماید. مواقع هواداران «پ.ک.ک» به منظور اعتراض به دولت و احترام به شهدای خویش فروشگاهها را تعطیل می‌نمایند.
عناصر امنیتی با چهرۀ حزب‌الله فروشندگان را وادار به گشودن مغازه‌هایشان می‌کنند. بارها «عبدالله اوجالان» در رسانه‌های خودی و در بین پیروانش اظهار داشت که دوام جمعیت حزب‌الله در گروه فعالیت مثبت و مبارزه علیه دولت ترکیه می‌باشد. پیرامون همین مسئله «اوجان» درتابستان سال 71 با ارسال پیامی، صادق و شفیق پولاد را به عنوان نماینده حزب به منظور رفع اختلافات با مسلمانان انقلابی برای مذاکره با آنان فرستاد. لکن چندی بعد صادق به طرز مرموزی به قتل رسید.