ترکیه و پ.ک.ک

بهر حال مسائلی که موجب قرابت دمشق با «پ.ک.ک» شد. همانا مناقشات سوریه با رژیم ترکیه در خصوص رودخانه فرات و اختلافات ارضی است. با نظر به اینکه در تضادهای گروههای اسلامی از جمله اخوان‌المسلمین با حاکمیت، اکراد سوری بویژه «پ.ک.ک» در کنار حافظ اسد قرار گرفتند و مراکز «پ.ک.ک» در دره بقاع لبنان در سایه دولت دمشق بود، و کلیه امکانات آن را اکراد سوریه تأمین می‌کردند. به گونه‌ای که 99% از اکراد این سرزمین هوادار «عبدالله اوجالان» می‌باشند. و از نظر اقتصادی و غیره به حزب مزبور کمک‌های فراوانی می‌کنند. در سالهای (89 ـ 1987) کردهای سوری به مکه نرفته و هزینه آن را در اختیار رهبر حزب قرار دادند، حمایتهای علنی سوریه از «پ.ک.ک» باعث شد که در سال 1372 مقامات آمریکائی حربه‌هائی را مستقیما علیه دمشق بکار بندند و با تهدید تصریح کردند «مسئولیت حملات «پ.ک.ک» به جهانگرادان خارجی در داخل ترکیه بر عهده دولت سوریه خواهد بود، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا ضمن حمایت از دولت چیللر عملیات تروریستی حزب را محکوم ساخته و به کشور سوریه به دلیل پشتیبانی از «اوجالان» هشدار داد.
پ.ک.ک و شوروی سابق
از همان شروع فعالیت «پ.ک.ک» مسکو از مهمترین حامیان و مدافعان این تشکیلات به حساب می‌آید.
چنانچه حمایتهای شوروی سابق نبود، حزب نمی‌توانست دوامی از خود نشان دهد. چون با اعطای کمکهای مالی و تسلیحاتی به طور قاچاق از مرزهای مشترک با ترکیه و دیگر نقاط باعث تقویت «پ.ک.ک» می‌شد و از حیث خط‌مشی‌های سیاسی و به واسطه سفارت شوروی در آنکارا مورد راهنمایی قرار می‌گرفتند، برای ارتقای جنبه‌های سیاسی ـ اطلاعاتی اعضا در سوریه و عراق دو پایگاه مهم به خاطر تقویت بنیه نظامی و سیاسی حزب احداث شده بود که افسران اطلاعاتی K.G.B در این دو مقر به عناصر فعال حزب آموزش می‌دادند. مضافاً هر از چندگاه تعدادی نیز برای آموزشهای مهمتر به مسکو اعزام می‌شدند. چنانکه درسال 68 «پ.ک.ک» 100 نفر را به جهت تعلیم دوره‌ةای تخصصی از طریق بغداد به مسکو فرستاد. لیبی هم به تأسی از شوروی شمار قابل ملاحظه‌ای از اعضای حزب را به جهت آموزشهای چریکی و پارتیزانی پذیرا شد، عده‌ای از نمایندگان پارلمان روسیه (ژانویه 1995) در یک مصاحبه مطبوعاتی ادعا کردند: حق کردها در ترکیه ضایع شده است و ترکیه جناح متجاوزگر ناتو می‌باشد.
«پ.ک.ک» و ارمنستان
ارامنه بنابر کینه دیرینه، نسبت به ترکها می‌کوشیدند تا با کمکهای فراوان به «پ.ک.ک» زخم کهنه خویش را التیام دهند از این رو در حمایت آن حزب هیچ دریغ نمی‌ورزیدند به طوری که در سال 64 هزار نفر از ارامنه از مرز شوروی وارد خاک ترکیه شدند تا دوستان کردشان را در جنگ با ترکها مساعدت نمایند. در تاریخ 8/8/72 رادیو کشور ترکیه اعلام نمود، اخیراً رهبران «پ.ک.ک» در ایروان با مقامات جمهوری ارمنستان گردهم جمع آمدند و اسناد و مدارکی به دست آمده که ارمنستان معارضین کرد را کاملاً تجهیز و تدارک می‌کند. همین رادیو می‌افزاید: بعد از توافق این حزب با سران ارمنستان، متفقاً اعلامیه‌ای صادر کردند. اکنون «پ.ک.ک» توانسته به موشکهای مغناطیسی زمین به هوا دست یابد که ارامنه در این امر نقش به‌سزایی داشته‌اند. به گونه‌ای که در پاییز 72 آقای «یلدرم آق تونا» سخنگوی دولت ترکیه طی مصاحبه‌ای گفت: در درگیریهای اخیر استان «دیار بکر» مابین مقتولین کردهای مخالف تعدادی از اتباع ارمنستان مشاهده شد.
«پ.ک.ک» و یونان
یونان به دلیل اختلافاتی که با ترکیه دارد همواره می‌کوشد از اکراد و مخالفین آن دولت به عنوان اهرم فشار علیه آنکارا استفاده نماید. نظر به اینکه رهبران «پ.ک.ک» نیز مصمم هستند تا دوستی با یونان را تقویت کنند تا از آن کشور بتوانند به جهت پایگاه سیاسی و خرید سلاح بهره‌برداری کنند. زیرا در همین رابطه مأمورین امنیتی ترکیه مقادیر قابل ملاحظه‌ای سلاح و مهمات که به وسیله دولت یونان برای کردهای مخالف ارسال شده کشف گردید، و عاملین آن را دستگیر نمودند، خصوصا اینکه از سال 1982 «پ.ک.ک» با حزب «پاسورک پاپاندرو» یونان ارتباط داشته و در آن کشور دارای دفتر نمایندگی است. «ساندی تایمز» هفته‌نامه انگلیسی در اوایل فروردین 74 نوشت منابع اطلاعاتی آمریکا می‌گویند عکسهای ماهواره‌ای در دست دارند که نشان می‌دهد یونان چریکهای مخالف دولت ترکیه را در پایگاههایی در داخل یونان تعلیم می‌دهد.
«پ.ک.ک» و گروههای فلسطینی
«پ.ک.ک» از سال 1979 با سازمانهای فلسطینی به جز گروه «یاسر عرفات» رابطه برقرار کردند، اما هیچ پروتکل همکاری میان آنها امضا نگردید. تنها امکان تردد در محدودۀ کمپهای آنان را یافته‌اند. گفته شد، حزب مزبور در نبرد گروههای فلسطینی با عرفات شرکت جسته است. با این وجود در مناطق «بارلیاس» و «بیروت» با گروههای اسلامی همچون سازمان «امل»، «حزب‌الله» و نیز با دروزیها از 1985 روابط دوستانه دارند، و توسط تشکیلات مارکسیست لنینست «جرج حبش» و «نایف حواتمه» آموزش نظامی می‌دیدند. به خاطر همراهیشان با گروه «ابوموسی» (وابسته به سوریه) در مبارزه با صهیونیستها 11 نفر از اعضاء «پ.ک.ک» کشته و 13 نفر به اسارت نیروهای اسرائیل درآمدند که بعداً با همکاری سوریه و وساطت سازمان ملل، به طور دوجانبه آزاد گردیدند.
از دستاوردهای مهم سفر «حکمت چنین» وزیر خارجه ترکیه به «تل‌آویو»، انعقاد پیمانهای مشترک امنیت دولتین بویژه همکاریهای نزدیک بین سازمان امنیتی ترکیه (میت) و سازمان جاسوسی اسرائیل (موساد) بوده، بر مبنای این پیمانها مقرر گردید مقرها، اماکن متعلق به «پ.ک.ک» در دره بقاع با انجام عملیات مشترک جاسوسی ـ نظامی مورد هدف قرار گیرد، چرا که یکی از مراکز تأمین‌کننده سلاح و مهمات برای حزب کارگران کردستان ترکیه از طریق لبنان صورت می‌گیرد.
پ.ک.ک و آلمان
از نظر آنکارا، آلمان از مهمترین کشورهای پشتیبانی‌کننده گروه «پ.ک.ک» به شمار می‌آید، چنانکه بی‌توجهی به حملات کردها به نمایندگی ترکیه در آلمان حاکی از این قضیه است. حزب مذکور از نظر سیاسی، تشکیلاتی و تبلیغاتی فعالیتهای چشمگیری در آن کشور داشته و اساسی‌ترین تأمین‌کنندگان مسئله مالی حزب، اکراد مقیم این کشور هستند. زیرا بالغ بر دو میلیون نفر ترک در آلمان به سر می‌برند که بالغ بر 000/400 نفر از آنان کرد می‌باشند و اغلب از حامیان «پ.ک.ک» محسوب می‌شوند. «بن» ظرف سالهای اخیر بارها دولت ترکیه را به دلیل اقدامات خشونت‌بار علیه اکراد به ویژه «پ.ک.ک» تحت فشار قرار داد و استفاده آن دولت از سلاحهای آلمانی علیه اکراد را محکوم کرد، حتی در یکی از موارد کمک 25 میلیون دلاری نظامیش را که در مورد حمایتهای «ناتو» از آنکارا بود به حالت تعلیق درآورد.
در خبری آمده؛ آلمان گروه «پ.ک.ک» را به تسلیحات جدیدی از قبیل موشکهای ضدهوایی که به وسیه نفر حمل می‌شود مجهز کرده است. چند سال پیش در آلمان کتابی در موضوع قاچاق سلاح به طبع رسید که در آن یک شخصیت قاچاقچی معروف آلمانی موسوم به «لین هاد» اعتراف کرد: «حدود 20 هزار قبضه تفنگ توسط کشتی از اسپانیا در بندر طرابوزان (دریای سیاه) به اکراد ضد دولت تحویل داده است. همچنین چند تریلر آلمانی تحت پوشش کمکهای انسان‌دوستانه (غذایی و دارویی) برای آوارگان عراقی که قصد داشتند از طریق خاک ترکیه عبور کنند در نوار مرزی زاخو واقع در شمال کردستان عراق به وسیلۀ مأموران ترک مورد بازرسی قرار گرفتند که در نتیجه مقادیر قابل ملاحظه‌ای اسلحه، مهمات و مسلسلهای مدرن ساخت آلمان کشف، گردید، که بعداً مشخص شد سلاحهای مزبور به مقصد پایگاههای «پ.ک.ک» در شمال عراق بارگیری شده بودند البته این خبر در رسانه‌های جمعی ترکیه انعکاسی در بر نداشت.