آنچه در این نوشتار عرضه گردید، تلاشی بود برای ساماندهی یک لیست انتخاباتی که براساس میزان حمایت عناصر و گروههای سیاسی جبهه دوم خرداد از کاندیداهای مطرح، تنظیم شده باشد. اما در پایان، ذکر نکاتی لازم و ضروری است:
1- میزان حمایت گروههای سیاسی از یک کاندیدا، لزوماً نشاندهنده میزان واقعی احتمال پیروزی وی رد انتخابات نیست.
2- شناخت شهروندان از کاندیداهای حاضر در صحنه انتخابات، یکسان نیست. چه بسا کاندیداهایی که در افکار عمومی چهرههایی کاملا شناخته شده هستند و صرفنظر از میزان برخورداری از حمایت گروههای سیاسی یا انتساب به آنها، نسبت به سایر کاندیداها احتمال بیشتری برای پیروزی در انتخابات دارند اما این «احتمال موفقیت» باید با شاخص دیگری که «شایستگی نمایندگی جریان اصلاحطلبی» است، محک بخورد.
3- احزاب و گروههای سیاسی جبهه دوم خرداد از جهت وزن سیاسی، پایگاه اجتماعی و تواناییهای مادی و معنوی در جلب افکار عمومی، هم سنگ و هم سطح نیستند. با وجود این، اگر چه هم وزن قرار دادن آنها در تعیین درصد گروههای حمیات کننده جبهه دوم خرداد از کاندیداها (جدول شماره 1) از جهت نظری و علمی نمیتواند به طور دقیق نشان دهنده مرکز ثقل جریان اصلاحطلبی تلقی شود اما واقعیت نشان میدهد که با چشمپوشی از این خطا، آنچه به دست میآید (جدول شماره 2 و 3)، تقریبی قابل قبول و نتیجهای معتبر است؛ با این توضیح که تعیین دقیق وزن سیاسی گروهها و احزاب سیاسی کشور در عالم واقع به هیچ وجه امکانپذیر نیست و در هر تحلیل و ارزیابی، مجبور به پذیرش درصدی از خطا و تولرانس هستیم.
* ائتلاف بزرگ گروههای خط امام: 1- انجمن اسلامی معلمان، 2- انجمن اسلامی مدرسان دانشگاهها، 3- انجمن اسلامی جامعه پزشکی، 4- انجمن اسلامی مهندسان ایران، 5- سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران، 6- مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم. 7- مجمع نیروهای خط امام، 8- مجمع حزبالله مجلس، 9- مجمع نمایندگان ادوار مجلس، 10- نمایندگان خط امام مجلس.