دکتر علی شریعتی در یکی از کنفرانسهای عمومی دانشجوئی در حسینیه ارشاد خطاب به دانشجویان درباره طلاب حوزههای علمیه چنین میگوید: به طلاب بیشتر از شما امید بستهام! چه عمر روشنفکری شما کوتاه است و چهار تا هفت سال بیشتر نیست و فردا که تصدیق گرفتید و جذب زندگی شدید بی درنگ در طبقه بو رژوا قرار میگیرید و خیالاتش از سرتان میبرد و اما این طلبه است که عمر مسئولیت اجتماعیش با عمر حیاتش یکی است و تا مرگ مسئول افکار مردم و سرنوشت مردم میماند و اگر طلبه بیدار شود که طلبه بیدار شده است این مجاهدان پاکباز راه علم و ایمان که باپولی که از مخارج یک مرغ امریکائی کمتر است! جوانی را فدای آموزش علم و دین میکند و در زمانی که هر دانشجوئی رشته تحصیلیاش را بر اساس درآمد آیندهاش انتخاب میکند وی رشتهای را برگزیده است که دوران طلبگیش اینچنین به زهدی باورنکردنی بگذرد و پس از فراغ از تحصیل کوچکترین تضمینی برای تامین زندگیش وجود ندارد! و یکی از امتیازات معمولی دانشجویان نیز شامل حالش نیست و با این همه میبینیم که چه وفا دارند و پر ایمان و صبور در این راه گام برمیدارند.
من به عنوان کسی که رشته کارش تاریخ و مسائل اجتماعی است ادعا میکنم که در تمام این دو قرن گذشته در زیر هیچ قرارداد استعماری، امضای یک آخوند قم یا نجف رفته نیست در حالیکه در زیر همه این قرارداد های استعماری را کسانی امضاء گذاشتهاند که همگی از میان ما تحصیلکردههای دکتر و مهندس و لیسانسیه بودهاند و همین ما از فرنگ برگشتهها «باعث خجالت بنده و سرکار». این یکطرف قضیه، از طرف دیگر پیشاپیش هر نهضت ضد استعماری و هر جنبش انقلابی و مترقی چهره یک یا چند آخوند را در یکی دو قرن میبینیم از سیدجمالالدین بگیر و میرزاحسن شیرازی و بشمار تا مشروطیت و نهضت...
«قسمتی از سخنان دکتر علی شریعتی»