نقض حقوق بشر از انگلیس تا آمریکا

علی رضائی
متهم کردن ایران به نقض حقوق بشر یکی از ابزارهایی است که نظام سلطه و تروریست های بین المللی هنوز یک دهه از پیروزی انقلاب اسلامی نگذشته بود، آن را به کار گرفتند و این دقیقا مواجه بود با آخرین نفس های دشمنان جمهوری اسلامی در حمله نظامی به ایران که آنان را در گرداب شکست فرو برد. کاملا مشخص بود که آنان پس از شکست در یک نبرد نظامی علیه ایران به تدابیر ضدفرهنگی و استراتژی جنگ نرم روی آورند. اتهام نقض حقوق بشر نیز یکی از تاکتیک های جنگ نرم است که همچنان در پوشه پرونده سازی های غرب علیه جمهوری اسلامی ورق می خورد.
مقابله با مکتب اسلام در ایران
یکی از آخرین اوراق از پرونده های جعلی نقض حقوق بشر در ایران مربوط می شود به گزارش احمد شهید کسی که در سازمان ملل به عنوان گزارشگر ویژه حقوق‌بشر درباره ایران انتخاب شده است. این گزارش از یک طرف سراسر پر است از اتهامات پوچ و واهی علیه ایران و از دیگر سو قوانین و قواعدی را در نظام جمهوری اسلامی مصداق نقض حقوق بشر پنداشته که اولا مطابق با شریعت اسلام است و ثانیا در بسیاری از کشورهای دیگر آن قوانین اجرا می شود. نحوه نگارش گزارش مزبور نشان می دهد که مشکل لیبرال دموکراسی غرب با اسلام درون ایران است؛ اسلامی که با انحراف و تحریف مواجه نشده است و مکتبی را در دل مردم مسلمان ایران جای داده است که حاضرند تا پای جان به خاطر حفظ آرمان های انقلاب اسلامی بایستند و شهادت را که ارمغان شیرین اسلام است، مایه افتخار خود بدانند. ترویج شعار جمهوری ایرانی که پیش از این توسط فتنه گران مطرح شده بود و حمایت مدافعان بین المللی حقوق بشر را در پشت سر خود داشتند، ثابت می کند که درگیری غرب با ایران بر سر نوع جمهوریت مقرر در آن است و بی شک اگر نظام ما نیز با جمهوریتی شبیه نظام سلطه اهداف خود را پیش می برد، دیگر حتی اگر بزرگترین جنایات بشری را به مانند سران غرب مرتکب می شد، غصه ای نبود و سازمان ملل احساس تکلیفی نمی کرد.
نقض حقوق طبیعی گزارشگران حقوق بشر
اما نگاهی به گزارش احمد شهید، مواردی را نشان می دهد که با کمی دقت در گزارش های قبلی علیه ایران می توان دریافت که سناریوها بر اساس همان سوژه های سابق است و فقط به روز رسانی شده اند. اگر به اوخر دهه ۶۰ برگردیم و گزارش رینالدو گالیندوپل را مرور کنیم این ادعا ثابت می شود. گالیندوپل شخصی بود که از سوی سازمان ملل برای بررسی وضعیت حقوق بشر در نظام جمهوری اسلامی در اواخر دهه ۶۰ دو سفر به ایران داشت. جالب است که وی در سفر نخست خود به ایران، طبق مشاهدات خود سعی کرد گزارشی منطبق با واقعیات را ارائه کند. همین موضوع باعث شد تا گزارش وی موردپسند نظام سلطه قرار نگیرد و رسانه های ارتباطی غرب آن را در بایکوت خبری قرار دهند. هجمه ها به گالیندوپل و گزارش وی به قدری بود که بسیاری به صراحت زبان به اعتراض گشودند که «این گزارش مورد تایید ما نیست و فاقد حقایق داخل ایران است.»
گویا حقایق در ذهن این عده به نحوی طبقه بندی شده بود که فقط در صورت منفی بودن گزارش، امکان زدن مهر حقیقت به آن وجود داشت! این اعتراضات و نقض آزادی بیان گزارشگران حقوق بشر در نهایت کار را به جایی رساند که گالیندوپل مجبور شود خود را برای سفر دوم به ایران آماده کند. وی در سفر دوم دقیقا مطابق با امیال سازمان ملل و سران غرب گزارشی را تهیه کرد که کاملا سفارشی بود و تنها به این نیت صادر شد که تروریست های بین المللی در غرب وحشی دست از سر او بردارند. بعد از گزارش دوم گالیندوپل که کاملا متناقض با گزارش اول او بود، آنچنان هجمه ای به سمت ایران در بحث حقوق بشر روانه شد که می توان ادعا کرد این روزها یادآور آن روزهاست. در شرایطی که احمد شهید پس از شکست فتنه ۸۸ و فرو ریختن دیوار آرزوهای دیکتاتورهای به ظاهر دموکرات، گزارش سفارشی غرب را درباره حقوق بشر در ایران تهیه کرده است، سران غرب، جمهوری اسلامی را متهم به نقض حقوق بشر می کنند و این در حالی است که آنان راه دیگری غیر از به کارگیری این تاکتیک ها برای ضربه زدن به ایران ندارند.
گزارش احمد شهید، به روز شده گزارش ۲۰ سال پیش گالیندوپل
تشابه محتوایی گزارش سال ۹۰ احمد شهید با گزارش سال ۶۹ گالیندوپل نیز بسیار جالب است و نشان می دهد که آنان نه فقط در نحوه گزارش گیری و اجرای کار مانند یکدیگر عمل کرده اند که در نگارش گزارش هم از یک خط پیروی کرده اند. گالیندوپل در سال ۶۹ گزارشی را ارائه داد که بیشتر یا قوانین اسلام را مورد حمله قرار داده بود و یا مجازات هایی که در بسیاری از کشورهای دیگر جهان نیز با خاطیان صورت می گرفت. اکنون نیز گزارش احمد شهید که هجمه ای را علیه جمهوری اسلامی به راه انداخته است از همین قماش است و می توان ادعا کرد که به روز شده گزارش ۲۰ سال پیش گالیندوپل بود. آنان باید بدانند که جمهوری اسلامی ایران در هر شرایطی و هر زمانی قطعا قوانین اسلام را بر قوانین مخرب لیبرال دموکراسی ترجیح می دهد و ملت ایران ثابت کرده اند که به هیچ وجه حاضر به کوتاه آمدن در این زمینه نیستند.
شرایط ضد حقوق بشر در کشورهای مدعی حقوق بشر
حال بد نیست برای آنکه از میزان رعایت حقوق بشر در غرب مطلع شویم، نیم نگاهی به برخی از قوانین اجرایی و شرایط موجود در کشورهای مدعی حقوق بشر بیاندازیم:
نقض حقوق اقلیت ها و حق حریم خصوصی در انگلستان: تبلیغ کنندگان اسلام هراسی با انگیزه های نژادپرستانه مسلمانان را افرادی افراطی که مستعد خشونت و تروریسم هستند، معرفی می کنند و به همین دلیل به خود حق می دهند انواع اهانت ها و حملات لفظی و فیزیکی را علیه مسلمانان انجام دهند.
از سوی دیگر راه اندازی فناوری جدید پیگرد، شناسایی و شنود تماس های تلفنی در کلانشهر لندن، به پلیس اجازه می دهد، چتر جاسوسی را بر تمامی مکالمه های تلفنی شهروندان حتی قانون مداران بگستراند.
نقض حق برگزاری تجمعات آزاد در ایالات متحده آمریکا: در حالی که مردم امریکا در جنبش تسخیر وال استریت حتی در هوای سرد در خیابان ها مانده اند، اما ماموران دولتی و پلیس به تجهیزات آنان آسیب زده و مردم را به زور از چادرهای خود خارج می کنند و علاوه بر این تاکنون بسیاری را در این تظاهرات مجروح کرده اند و عده ای را نیز کشته اند.
نقض حق تعیین سرنوشت در فرانسه: برخی از رسانه های فرانسه با تاخیر فاش کردند که در جزیره مسلمان نشین مایوت از مستعمرات ماورای بحار این کشور واقع در آبهای اقیانوس هند، نا آرامی هایی در جریان است. این در حالی است که دولتمردان فرانسه با نقض حق تعیین سرنوشت معترضان، سعی دارند خواسته های آنان را طور دیگری جلوه دهند.
نقض آزادی بیان در آلمان: ترسیم دو کاریکاتور در مطبوعات آلمان در مورد وضعیت مدارس فلسطینی و رژیم صهیونیستی در سرزمین های اشغالی موجب جنجال رسانه ای در این کشور با ادعای سامی ستیزی شده است. در این کاریکاتورها مدارس فلسطینی به صورت اتاق های خراب، با تارهای عنکبوت و مملو از دانش آموز نشان داده شده است، در حالیکه در مدارس رژیم اسراییل تعداد کمی دانش آموز در فضایی زیبا تصویر شده اند. مقامات آلمان، به شدت تحت نفوذ رژیم صهیونیستی قرار دارند و اجازه هیچ گونه انتقادی از این رژیم را در کشورشان نمی دهند و در موارد بسیار محدودی نیز که اینگونه انتقادات صورت می گیرد، لابی های صهیونیست و سفارت رژیم صهیونیستی در برلین با جنجال سازی و فشار بر برگزارکنندگان این برنامه ها، آنها را وادار به لغو برنامه هایشان می کنند.