شکست سکولارها در انتخابات تونس

ترجمه: علی معرفی
هنگامی که به مردم حق انتخاب بدون ترس داده شود، آنها فطرت خود را انتخاب خواهند کرد. هنگامی که به آنها اجازه داده شود که از عقاید خود سخن بگویند، از آن به فطرت خود تعبیر خواهند کرد و هنگامی که از آنها خواسته شود که مواضع خود را بیان کنند، آنها از اسلام سخن خواهند گفت. این چیزی است که دقیقاً در تونس اتفاق افتاد و هنگامی که به مردم اجازه انتخاب داده شد، بدون قید و بند و در آزادی کامل آنها اسلام را برگزیدند.
این در حالی است که در تونس 80 سال است که دین را از زندگی روزمره مردم جدا کرده اند و بیش از نیم قرن در این کشور می گذرد که براساس تعالیم سکولاریسم آنها را راه برده اند و بیش از نیم قرن از هجوم وسایل ارتباط جمعی دولتی و غیردولتی تونس به مردم پایبند به تعالیم اسلام در این کشور می گذرد.
نسل هایی به همین منوال رشد یافتند و رفتند و دشمنان نشان های اسلام را از سرزمین تونس زدودند، تعالیم شرع را به سخره گرفتند و در عوض بر فرهنگ غربی که هیچ سنخیتی با اسلام نداشت اصرار ورزیدند.
اما با وجود همه اینها و در اولین فرصت برای ابراز عقیده، مردم از مراد گمشده خود که در طول این سال ها در اذهان خود مخفی کرده بودند، سخن به میان آوردند و خشم و اراده خود را نشان دادند.
آری مردم تونس به جهانیان اعلام کردند که آنها مردمی مسلمان هستند و به آن افتخار می کنند و به دینداری خود می بالند و پیروزی حزب اسلامگرای النهضه اولین فوران خشم و اراده آنهاست. آنها نشان دادند هنگامی که انسان مسلمان آزادانه حق انتخاب را داشته باشد به فطرت و به اصل خود که اسلام است باز خواهد گشت.
در واقع آنچه که در تونس روی داد نقشه دشمنان داخل و خارج این کشور اعم از اعراب و اروپایی ها را نقش بر آب کرد، چرا که آنها توقع داشتند، گذشت زمان تاثیر خود را بر این ملت بزرگ گذاشته و آنها را از عقاید اولیه خود دور کند، چرا که تونس به عنوان نزدیک ترین کشور به قاره اروپا و تاثیرپذیرترین کشور عربی مسلمان از فرهنگ و بینش غرب در طول دهه های گذشته به شمار می رود.
اما در حال حاضر این سؤال پیش می آید، که آیا آنهایی که تاکنون تونس را نمونه ای از دموکراسی و اراده مردم به شمار می آورند با روی کار آمدن اسلامگرایان همین عقیده را خواهند داشت یا اینکه آن را سدی در مقابل دموکراسی به شمار خواهند آورد.
این تجربه در الجزایر نیز روی داد مردم انتخاباتی شفاف و آزاد برگزار کردند، اما به محض مشخص شدن نتایج انتخابات مبنی بر پیروزی اسلامگرایان کشورهای مدعی آزادی و دموکراسی در قبال آن سکوت کردند.
اگر غرب واقعاً خواستار دموکراسی براساس موازین خود است و بهانه اش این است که اسلامگراها، دیگران را قبول نمی کنند، پس چرا خودشان خلاف آن را در الجزایر انجام دادند و مسلمانان را از صحنه سیاسی کنار گذاشتند؟
... با وجود این، امروز شاهد خیزش دوباره مسلمانان از تونس هستیم آنها اکنون، همان فریادی را سر می دهند که برادران مسلمان آنها موسوم به اخوان المسلمین در مصر و لیبی سرمی دهند.
مردم تونس در روز 23 اکتبر با رأی خود در یک انتخابات تاریخی، برای تشکیل مجلس ملی مؤسسان به پای صندوق های رأی رفتند تا همانند آغاز کننده انقلاب های عربی، حماسه ای جدید خلق کنند.
انتخابات تونس، در واقع نخستین انتخابات در این کشور از زمان آغاز انقلاب های موسوم به «بهار عربی» به شمار می رود که طی آن یک جوان بیکار با به آتش کشیدن خود شعله خشم سایر ملت های عرب و جهان را شعله ور ساخت.
تونس به عنوان سرمشقی برای کشورهایی که گرفتار دیکتاتوری هستند و یا از شر دیکتاتورهای خود رهایی یافتند، مورد توجه جهانیان قرار دارد و پیروزی آن باعث پیشروی انقلابیون و شکستش می تواند نهضت های مردمی را به ناکامی بکشاند. بنابراین، برگزاری اولین انتخابات آزاد و شفاف در تونس در زیر ذره بین بسیاری از ملت های آزاده جهان قرار دارد و توجه بسیاری از رسانه های گروهی جهان را به خود جلب کرده است.
از دید خود تونسی ها روز 23 اکتبر که به روز «جشن دموکراسی» نامگذاری شده، یک روز تاریخی و فراموش ناشدنی است که با پایمردی و مبارزه به دست آمده است و به خاطر آن بسیاری از زنان و مردان جان خود را از دست داده و به دو دهه دیکتاتوری زین العابدین بن علی در مغرب عربی پایان داده شد.
در واقع شکل گیری انتخابات اولین مجلس مؤسسان تونس به این شکل بود که در دوم فوریه سال 2011 وقتی «محمد الغنوشی» که از نزدیکان بن علی بود بر اثر فشار افکار عمومی و اعتراضات گسترده جای خود را به «الباجی قائد السبیسی» داد، رئیس جدید حکومت انتقالی از برگزاری انتخابات در 24 ژوئیه خبر داد، اما آن را تا 23 اکتبر عقب انداخت. در طول این مدت تونس شاهد افزایش تنش ها بین جریان سکولار و اسلامگرا بود و جریان اول خود را جانشین مناسب برای تونس بعد از انقلاب به شمار می آورد در حالی که جریان دوم مردم را از گرفتار شدن مجدد در گرداب دیکتاتوری برحذر می داشت.
انتخابات مجلس مؤسسان تونس در واقع اولین تجربه مردم انقلابی این کشور برای تمرین دموکراسی به شمار می رود، چرا که این انتخابات در محیطی شفاف و آزاد برگزار شد و توانست اراده واقعی مردم برای انتخابی سرنوشت ساز را رقم بزند.اکنون اسلامگراها در میدان واقعی عمل، باید هر آنچه که در توان خود دارند به معرض نمایش بگذارند تا به شعارهای خود برای تحقق عدالت و برابری در جامعه ای که با سکولاریسم خوگرفته است، راه حل نوینی ارائه کنند.